Talumpati Tungkol Sa Pangarap Novels & Stories

Sobrang kinaawaan ko ang sarili ko ng mga panahong iyon kaya pinangako ko sa sarili ko na hindi na ulit mauulit iyon. Hindi na mangyayari pa ulit ang pangyayaring muntik na akong talunin ng lungkot. I was so desperate to find what love is. I was so desperate to find that happiness my father’s talking about. Am I living my whole life with lies?

Ayaw nila sa babae kasi mahina ako. "Isuko mo na ang pangarap mo na maging sundalo Jay, kasi kahit kailan hindi ka magugustuhan ni lolo! Ang gusto ni lolo ay lalaking apo na magdadala sa apelyido niya at ng kanyang mga yapak,” sabi niya at iniwan nila ako na nakadapa at sugatan. Hindi ako naniniwala sa kanila. Alam ko na hindi ganon si lolo dahil mabait siya sa akin.

listening to me, he was looking at me in surprise, he could not understand what I am talking about . "Riya, tell me clearly what is the matter." Hearing the panic of his voice, I could understand how nervous he was seeing my condition. "Ankur, I wasted my everything in the pursuit of fulfilling my unfulfilled wishes. Whatever Rachit did to me..,"I again drowned in sorrow. "What unfulfilled wishes are you talking about?"He asked looking at me in a confused look. "The desires that awoke in me on the Shimla trip." I was disgusted with myself about my actions.

Kung bibitaw nang mahinahon ako ba'y lulubayan ng ating Mga kahapon na 'di na kayang ayusin ng lambing Mga pangako ba'y sapat na upang muli tayong ipagtagpo ng hinaharap Ba't pa ipapaalala 'di rin naman panghahawakan ba't pa ipipilit kung 'di naman tayo ang - Pagsamo, Arthur Neri

"Oo, Thalia. Yun ang pangarap ko. Hindi kayamanan, hindi kasikatan. Gusto ko lang ng buhay na puno ng pagmamahal." Tumingin siya sa harapan, tila iniisip ang kanyang hinaharap. "Na-imagine ko ‘yung sarili ko, uuwi sa isang bahay na may ilaw na bukas. May asawa akong sasalubong sa akin, nakangiti, kahit pagod sa araw niya. Tapos may isang maliit na bata na tatakbo sa akin, tatawagin akong ‘Papa’, yayakapin ako nang mahigpit. ‘Yung simpleng bagay na gano’n, pero alam mong mahalaga."

'Di pa ba sapat ang sakit at lahat Na hinding hindi ko ipararanas sa'yo Ibinubunyag ka ng iyong mata Sumisigaw ng pagsinta More and more people are dancing. Hope everyone is happy. I hope everyone has the courage to say how they feel. Ba't 'di pa patulan Ang pagsuyong nagkulang Tayo'y umaasang Hilaga't kanluran Ikaw ang hantungan At bilang kanlungan mo Ako ang sasagip sa'ýo There is a student who confesses his feelings for his crush. The woman answered yes and the two hugged. Ouch, is this destiny? Face to face?

Once we got that puppet we should try it. Ang karwahe ay malayang tumungo patungo sa silangang bahagi ng teritoryo. Ang mga tao ay malinaw na abala sa paghahanda at paggawa ng kanilang mga bagay at mga trabaho. Tumingin ako sa bahagyang nakataas na kurtina at nagsimulang mag-isip. They seem to be anxious but excited for something. As if they were waiting for either a miracle to happen or some sort of international celebrity. If some just look anxious, some were really looking stress and depress. There’s almost a heavy dark cloud hanging on their shoulder and head.

At marami ding inililihim. Alam na niya ang karamihan sa mga lihim ng asawa. Naikuwento na ng matabil na kapatid nito ang tungkol sa lahat-lahat ng kahirapan na dinanas bago ang pagkakamit ng tagumpay. Dahilan para lalong sumidhi ang pagnanasa niyang mapasakanya ang babaeng di-pangkaraniwan. Dahilan para matagpuan niya ang sarili niyang nais na pala niya itong pakasalan...!

When it is night and there is darkness in your room You hear a sound with sharpened ears Then it is me 'cause I return from time to time And I have heard your silent tears Unting unting tumutulo ang luha niya dahil alam niyang totoo ito. Ngunit ayaw ni Gaia na magpadala sa lungkot sa pagkamatay ng kapatid dahil may mas importante pa siyang gagawin na gusto niyang makamit noon paman. At yon ay ang pangarap din ng kanyang kapatid, na nagdala sa kanyang naghihintay na pintuan patungong kamatayan.

Pero hindi ito ang pangarap kong lugar, maaring gusto ko rito sa paraang masusubok ang diskarte at katatagan mo dahil sa uri ng pamumuhay at hanap buhay dito pero hindi ito ang pangarap ko. Maging suntok sa buwan man ang pangarap ko, tawagin man akong ambisyosa ng mga tao pero ang makahanap ng mas tahimik, mas malinis at mas payapang lugar kaysa rito ang gugustuhin ko. "O sige ikaw bahala, basta kapag kailangan mo ng tulong ko 'wag kang mahihiya ah kasi walang'ya ka naman."