Talumpati Tungkol Sa Pasasalamat Novels & Stories

“I’m glad you know how to thank me. Welcome!” Huminga siya nang malalim. “Oo naman. Marunong naman akong magpasalamat lalo pa at malaking tulong iyon sa akin. Kasi kung hindi mo ako nasalo kanina, naku, baka tuluyan akong napuruhan. M-Medyo masakit pa nga itong paa ko,” sabi niya dito. Bumaba naman ang mga titig nito sa kaniyang paa.

Louvier’s PoV Tulala’t lutang parin ang aking isipan at katawan hanggang ngayon matapos kung mabalitaan na bumalik na nga ang aking kapatid. “Malalim atah ang iniisip ng aking Reyna” Wika ni Niu habang itinataas ang bintana ng palanuing aming sinasakyan. “Wag kang mag alala, ilang sandali na lang at magkikita na rin kayong muli ng iyong kapatid” Muli nito sambit habang hinahawakan ang aking kamay. “Maraming salamat kamahalan, dahil palaging kang nandiyan para sa akin”

"Dahil sa'yo ay muli akong nagkaroon ng lakas ng loob upang sumugal sa mga bagay na walang kasiguraduhan. Dahil sa'yo ay muling lumiwanag ang madilim kung mundo. Dahil sa'yo, napilitan akong buksan'g muli ang aking puso. At alam mo ba kung ano ang mas ipinagpapasalamat ko sa lahat?" "Hmm... what is it?" "Higit kong ipinagpapasalamat sa'yo na ipinakilala mo sa'kin ang iyong kapatid. Dahil sa kanya ay naging matatag ako at mas lalo akong nagpursige na labanan ang ano ma'ng hamon ng buhay." "Sus, akala ko ba ayaw mo ng drama!" nakairap na sambit ni Thana, dahilan upang matawa ako.

Naramdaman ko naman ang mga palad n'ya na humawak sa mga kamay ko. "Salamat kasi nandito ka. Salamat kasi....." "Mangako ka na mapagtatagumpayan mo 'yang sakit mo!" sambit ko na pumigil sa pagsasalita n'ya. Bigla n'ya naman akong niyakap ng mga sandaling 'yon. Isang yakap na punong puno ng pasasalamat at pagmamahal.

Thank you lola. "Salamat din apo. Kapag hindi ninyo ako pinuntahan dito, ako na lang ang pupunta riyan." Nanlaki ang mata ni Yesha. ALam na rin naman niyang malapit na ito umuwi ng pilipinas. Kaya baka ito na nga lang din talaga ang pupunta sa kanila.

Ngumiti siya't yumuko bilang tanda ng pag-galang niya. “Marami hong salamat dahil napapasaya ko kayo sa simpleng pag-awit ko.” Malumanay na wika ni Euphie sakaniya. “Naku wala iyun. Masaya kaming napapakinggan ka namin. Bukod pa roon, napakaganda mo ring dalaga kaya labis kaming humahanga sayo.” “Naku maraming salamat po ulit.”

Napalilibutan ng matatayog at malalagong puno ang daan kaya mabagal lang ang patakbo ko. "Dapat ba? E, mukhang hindi naman siya interesado. I also think a 'thank you' is enough." I said that in the most bitter way I didn't know I could say. "Ano ka ba? You should've atleast invited him to your house! Parang pasasalamat ba kumbaga." "Kailangan pa ba 'yon?"

Alas-onse na ng gabi, iyon ang nakalagay sa orasan ng laptop. Nag-inat-inat pa ako ng konti bago ko pinatay ang laptop na ginamit ko. Patayo na sana ako nang may naglapag ng isang baso ng gatas sa lamesa. Nag-angat ng tingin ko kay Lola na yakap-yakap ang sarili dahil sa sobrang lamig. “Thank you, ‘La.” Umupo siya habang inumpisahan ko nang lantakan ang baso ng gatas na tinimpla niya.

Bag ko tapos nasa loob yung mga damit ko. ""Bakit pinasok mo 'yan sa apartment ko, huh?"" ""Dito na 'ko titira, dapat panga mag pasalamat ka!"" ""Bakit naman ako mag papasalamat?"" ""Dahil palagi mong makikita ang magandang mukha ko."" Bigla siyang nag pacute sakin. Lumapit siya ng lumapit hanggat madikit niya ang dibdib niya sa 'kin.

Naningkit ang madilim na mga mata ni Rael at tumingin ito sa kanya, sinabi sa mahinang boses, "Salamat? Nakalimutan mo na ba ang sinabi ko sa iyo?" Natigilan si Lisora at bahagyang kumunot ang kanyang mga pilikmata. Naalala niya ang sinabi nito sa kanya noon. Sinabi niya na ayaw na niyang marinig ang mga salitang "salamat" mula sa bibig nito. Gayunpaman, sa sandaling ito, bukod sa pagpapahayag ng kanyang pasasalamat sa dalawang salitang ito, hindi niya alam kung ano pa ang sasabihin.