Talumpati Tungkol Sa Pangarap の小説・ストーリー

Ngumiti ako ng mapait at napakagat sa aking labi. "Hindi ganito ang gusto kong buhay oo nga't nabibigay niyo lahat ng gusto ko pero may mas malaking bahagi parin sakin ang hindi niyo nabibigay." "I DONT NEED A FUCKING MONEY OR EXPENSIVE THING." "ALL I WANT IS LOVE OF MY PARENTS." "Kahit wala ka sa tabi ko cheska palaging andito ka sa puso ko kaya iniisip ko hindi ako nag iisa may kasama ako yun ay ang anak ko."

nauutal kong tanong habang nakatingin sa kaniya. Inialis n'ya ang tingin n'ya sa'kin at ibinaling 'yon sa papalabas na araw. Bumuntong hininga muna s'ya bago tumingin sa'kin. "Yung totoo, inihanda ko na ang sarili ko na darating talaga ang araw na mawawala na 'ko. Pero sa likod ng mga ngiti ko, sa kabila ng mga sayang pinapakita ko, nagtatago ang takot at lungkot. Ayoko pa talagang lisanin ang mundong 'to. Ang dami ko pang pangarap at gustong marating pero ganito talaga siguro ang buhay. Kailangan ko nalang tanggapin na darating ang araw na magdidilim din ang liwanag sa paligid ko." malungkot n'yang sabi kasabay ng pagbagsak ng mga luha sa pisngi n'ya.

"Some people just can't get the opportunity to have what they want. Some will get stuck on the mud even if they tried hard." Marami na din akong nakita na naghirap para sa isang bagay. Yung tipong itinaya na nila ang lahat; buhay, pawis at dugo para lamang makamit ang pangarap nila at makuha ang mga gusto nila. Pero sa huli, wala ding nangyayari. Some people are just not born to be with it. You might wish for it and desired it, but if its not for you, it won't. "Speaking from experience?" putol niya sa malalim kong pag-iisip at sinundan ng matabang na tawa. "Have you wished and wanted something that you didn't get?"

Tulad namin, isa rin siyang may pangarap at nagpapatuloy sa buhay ng mundong ito. Mula sa malawak na lupain ng Cagayan lumaki ang tulad niya, musmos na nabigyan ng magagandang alaala ng kanilang nayon, kabilang sa mga kilalang tribo ruon. Nagtapos siya sa Kolehiyo sa kurso na may kinalaman sa kompyuter, galing sa pamilya ng mga nagseserbisyo sa gobyerno, lumaki sa piling na isang retiradong pulis na ama at isang pampublikong Gurong Ina. Isacm siyang taong puno ng mga pangarap at nagnais na makabuo ng isang masayang pamilya katulad ng nakalakihan niya. Isa siyang hindi mabasag pinggan at may sariling mundo kung isalaysay ito ng kanyang mga kaibigan at nakakakilala, tila sumasang ayon na laman

Silent Scream By: Anna Blue "I'm caught up in your expectations You try'na make me live your dream But I'm causing you so much frustration And you only want the best for me" Masyado silang nag-expect sa akin. Sa sobrang expectations nila, konting pagkakamali ko nafru-frustrate na agad sila. Pinipilit nila ako sa pangarap nila. Tapos sasabihin nila para sa akin din yun, tss, lokohin nila nanay nila, para sa kanila yun. Kasi family of lawyer sila! Eh sa ayoko nun, pilit sila ng pilit! "You wanting me to show more interests

Ayos lang naman daw sabi ni Tita. Hindi magtatagal at makaka-abroad na ako. Tutuparin ko lahat ng mga pangarap ko roon. I was a perfect girl who chases dreams and opportunities.

Hindi niya naranasan malungkot at mag-isa. Palagi siyang pinapangiti at pinapasaya ng kaniyang mga magulang. Simpleng bati lang mga ito sa kaniya, buo na kaagad ang kaarawan niya kahit na masydongnaging mataas ang kaniyang pangarap nang lumaki siya. Maging ang mga imposible ay kaniya ring pinangarap. Maging ang mga hindi dapat at magingang hindi kaaya-aya. Mabuti na lamang din talaga at nanatiling parte ng mga pangarap lamang niya iyon. Hindi iyon nangyari dahil kung nagkataon, ay naku! "Alam mo? Bumawi na lang tayo sa birthday mo." Malawak naman itong ngumiti. Nababasa niya ang excitement at kasiyahan sa mukha nito pero hindi man lang umabot ang ngiti sa kaniyang mata. Ramdam na ramdam ni Y

Nandiyan nga siya pero daig pa ng America ang layo namin sa isa't-isa. Totoo pala talaga na kapag paulit-ulit mong iniisip 'yung bagay na pinagpapantasyahan mo makikita mo din siya sa panaginip mo. Pero sa huli, iisa pa rin sila. It's all just a dream... Na may dalawang kahulugan. Pangarap at panaginip. Mahirap abutin at walang katotohanan.

"Alam mo ba na isa sa mga pangarap ko ay magkaroon ng sariling bahay sa tapat ng dagat." Binalingan ko siya. Nanatili ang tingin niya sa unahan habang nakangiti. Para bang may nakaraan na binabalikan. "Tinupad ng Papa mo ang pangarap ko." She smiled and turned to me. "But he's not the one I expected to fulfilled it." Nangunot ang noo ko. Bakit? Kung hindi si Papa, sino kung ganun? Tumaas ang kilay niya sa akin at binalik ang tingin sa unahan.

Sapagkat tatapusin ko ang aking pag-aaral para na lamang sa aking sarili upang magkaroon ng magandang buhay sa hinaharap at para tuparin ang isa sa mga pangarap nila sa akin na malabo kong matupad kong mananatili lamang ako sa aming bayan. Habang bumabyahe kami patungong Maynila ay hindi ko na napigilan pa ang makatulog, tutal naman ay diridiretso na lamang ang byahing ito ay wala na rin akong dapat na ipag-alala pa, kung matutulog man ako ng matagal-tagal.