Tula Tungkol Sa Sarili Example Novels & Stories

Gumagaralgal na sagot niya. Ang ibang tao ay nagsialisan na, samantalang ang iba naman ay naroon pa rin titig na titig kay Thana at animo'y kakainin ito ng buhay. Halatang napaniwala ni Tiffany ang lahat maliban sa'kin na sa simula pa lang ay alam ko na kung ano nga ba ang totoo niyang nakaraan.

Xzyra's Point of View Tumungo ako. Di ko namalayan na napaluha na pala ako habang kinukwento ang mga yun. "Matapos nun...ilang araw akong natulog lang sa kalye. But someone recognized me. Sinabi niyang kamukha ko daw ang anak ng mga Lopez, at magkaapilyedo pa, kaya kinuha niya ako. Hindi niya nga kasi ako kilala, hindi nila ako pinakilala....Nagsimula ako sa mga commercials, hanggang sa naging model ako at ngayon, naging sikat na actress na ako. Nakabili ako ng sarili kong bahay. Nakapagtapos ako ng pag-aaral" ako. Habang pilit na ngumingiti. Pinunasan ko ang luha ko.

“Pangalawa, love and value yourself first. May mga taong ang pagpapahalaga sa sarili ay sa panlabas lang pero walang totoong dangal sa kalooban. You are God’s greatest creation so act like a royalty because your dad in heaven is the real King. Hindi ibig sabihin nito na magiging mayabang ka, pero hindi ka rin papayag na tratuhing mababa o mumurahin ng iba.” May struggles si Tala sa sinabing ito ng ina, madalas kasi ay marami siyang insecurities lalo na sa kulay niya. Mapuputi ang mga katutubong Mezati pero kulay tribo Eskaya ang balat niya. Ngayon naiintindihan niya na ang tunay na ganda niya ay manggagaling sa kanyang kalooban at hindi panlabas lang.

Ano bang ginawa ko para gawin sa'kin 'to! Marahan akong tumayo mula sa pagkakadapa ng mapatid ako ng sarili kong mga paa. Napadaing pa ako sa kirot na naramdaman ko sa tuhod ko. At kung 'di ko lang mahal ang sarili ko at ayos lang sa akin ang mapahiya, baka umiyak na ako sa sunod-sunod na kamalasan ko.

Ngunit paano siya magiging maligaya gayong alam niyang hungkag ang damdaming ipinakikita nito sa kanya? Ano ba itong nagawa kong pagkakamali? tanong ni Mina sa sarili. Hindi ko pala kayang ibigay ang aking sarili sa isang lalaking hindi naman ako iniibig! pag-amin niya sa sarili habang bumabalong ang masaganang luha ng mahapding pagkabigo. Nakatulugan niya ang kanyang pag-iyak. Mistula siyang batang nasaktan habang nakabaluktot sa kanyang pagkakahimbing.

aniya. Hindi na ako kumibo at hinayaan ko nalamang tumungaga ang sarili sa gilid. As long as I want to intrude my right side, I just can't. Tinalunton ng mata ko ang mga plantasyon. It's always been the calm and serene natures favor. Iniwas ko ang aking titig at tuluyang hinintay tumigil ang inarkilang sasakyan. "For a girl?"

"Ikaw lang ulit? Bakit hindi ka pa umuwi, sinabi na sa iyong wala siya rito. Hindi ba? Bakit hindi ka na lang mapagod?" Mapagod? Nagulat ako sa tanong na iyon, ngunit hindi ko mahanap ang sagot ang tanong ni Mrs. Buenavista. "Kaya ko pong makita na mapagod ang sarili ko sa ibang bagay, pero ang mapagod maghintay kay Kali," Umiling ako. "I never see myself giving her up. Siguro nga po, mas mauuna ko pang sukuan ang sarili ko, bago ko makita ang sarili kong sukuan ang anak ninyo."

Napatango siya nang makita niya ang sarili sa harap ng salamin. "Tuloy parin ang buhay, at tuloy parin ang pagbabanat ng buto self. Lalo na sa mga oras na ito, kailangang-kailangan natin ang kumayod ng doble. Fight lang, problema lang 'yan, isipin nalang natin na habang may buhay, may magandang solusyon. Yes, that's right... Smile to the fullest, Dynee. Remember, you are the Dynee Andrada, the fighter Dynee." Taas noong sabi niya sa sarili sa harap ng salamin.

kahit isang pagkakamali hindi mo na makikita ang nagawa mong tama' pero iba ako Kahit kailan hindi ako gumawa ng tama,makasarili ako pero bakit sa akin lahat ang parusa? Gusto ko lang namn mahalin ang sarili ko.. sa paraang hindi nagawa ng magulang ko mali ba ako? Am i wrong?

Kung wala siyang naaalala sa lahat, ako naman, naaalala ang ilan na parang naulit. Parang hindi tugma, pero alam mong konektado. Pinagkrus niya ang dalawang braso niya at tumawa, bago itinuloy ang sinasabi. “Alam mo yung parang nakalutang yung isip mo, hindi mo kilala sarili mo, hindi mo alam kung nasaan ka, anong lenggwahe mo, ano ang mga sinasabi ng mga tao sa ‘yo. Parang . . . total black out, pare.” Tumawa siya tsaka umiling. “First year pa lang tayo noon, pero hinding-hindi ko makakalimutan ‘yon kahit dalawang taon na ang nakakaraan.”