The 5 Love Languages Book の小説・ストーリー

Suddenly, I felt something inside me that wants to burst out. "Aaahhh!" Napapikit at halos maiyak naman ako nang palitan niya ng daliri ang kanyang dila. Mabilis ang ginagawa nitong paglalabas-masok at pakiramdam ko ay malapit ng may sumabog sa kaloob-looban ko. Muli niyang binalikan ang mga labi ko at marubdob itong hinalikan. ''I love you and I really want to be inside you,'' he said while we're both catching our breath.

I stopped talking to laugh. Yung kakasabi ko pa lang na lagi niya akong tinatarayan at tinititigan ng masama ay ginagawa na niya ngayon. Hinaplos ko ang kamay niya at ngumiti. "That's the reason why I love you so much. You are always true to yourself. Lagi mong pinapakita at sinasabi yung nasa loob mo. You are strong and you are an independent woman. I admire you for everything. I like your braveness in those times you are fighting with sadness and pain. I love everything about you. Your flaws, your weaknesses, your insecurities and your past. When I choose you, I already choose the whole you. Everything about you is important to me…" Napabuntong hininga ako at sinalubong ang tingin niya.

Iba ako mainis minsan nanghahampas siya naman pag kinikilig. Humirit pa 'to bago nagpaalam. "Kaunting kaalaman lang. Ang love language ni Elle ay hampas kundi ay kagat. Ganyan siya magmahal, hindi siya gentle, may pagka hard... Sus, papatayin ko na tawag. Nanghihingi na ng lambing 'yang boyfriend mo. Elle, baka pagbalik mo dito sa susunod tatlo na kayo."

naramdaman ko na hinalikan niya ako sa ulo ko. Ganyan siya kapag naglalambing, at kapag sinusuyo niya ako. Kapag inaaway ko siya ng walang dahilan, at binibigyan ko siya ng attitude ay susuyuin niya ako, at tatanungin kung ano ang gusto ko. One of the love language of my husband is giving gift, and act of service. Main love language ay physical touch, kaya kung saan-saan na lang napupunta ang kamay niya.

pagsasabi niya ng totoo kaya lumabi ako. “Mas malapit sa workplace mo yung bahay niyo ah? Sa likod lang, ‘di ba?” takang sabi ko. “Hindi kita mai-uwi sa bahay—” “Para sa harot lumipat ka ah? Ang effort naman attorney,” ngising wika ko at inabot ang tubigan ko ngunit halos manlumo ako nang naubos ko na pala iyon. “Of course, my love language is act of service. How many times do I have to tell you that?”

Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili. Tiningnan ko ang repleksyon ko sa salamin. Nakikita ko ‘yung babae na gusto lang maging malaya sa lahat, sa marami at iba’t ibang opinyon ng mundo. Nakakapagod pag palaging ganito. “Maybe love isn’t about who speaks louder. It’s about who listens first.”

Faith said. The room was filled with silence. "But you love each other, right?" Love asked and I nodded. "Corinthians 13:13, Hope," nakangiti niyang sabi. "Love is the greatest. As long as you love each other, you'll be fine. Dalawang taon na lang rin naman at gagraduate ka na. 'Wag lang kayong papahuli, okay?" "Alam mo, ikaw-" Faith wasn't able to continue what she's going to say when she saw Love's face.

At tuluyan na nga siyang niyakap ng asawa. Itutlak pa sana niya ito ng mapansing wala na nga silang kasama sa kusina. Iniwan na sila ng mga ito. Bilang taong physical touch ang isa sa love language, siya ang uri ng asawa na hindi tatanggi sa lambing. At sino namang taong nasa tamang katinuan ang tatanggi sa lambing?

buo pa rin kami. Kakaiba lang talaga si Caleb. At minsan, ang love language niya ay parang economics subject na hindi mo hiniling. Tahimik muna ang sala pagkatapos ng usapan namin. Tanging tunog lang ng TV at mahinang pag-gurgle ng kambal ang naririnig. Si Caleb, nakaupo pa rin sa sahig, parang hindi pa rin completely convinced na hindi niya dapat gawing lecture ang lahat ng bagay.

At wala na rin akong pakialam kung narinig man ni Kirill ang sinabi ko, dahil totoo naman 'yon. Oo nga, nabuo ang relasyon namin dahil lang sa isang kasunduan nang paghihiganti. Pero... aminado naman ako, na iba na—iba na pagdating sa akin. Iba na ang nararamdaman ko, pero wala akong plano na gustuhin ang mas higit pa. Dahil natatakot din akong masaktan ulit at mapaglaruan. It's just that... I'm glad, and thankful—that he gave me a chance to change my fucked up destiny. Hindi ko lang 'yon maipakita in a calm and right way dahil nahihiya ako. At love language ko ang mainis at maging masungit sa kaniya sa kahit anong sitwasyon. “Thanks! Nakakatuwa, oh God! Dahil diyan, papasalubungan kita pagu