The Man In The Iron Mask の小説・ストーリー

"Give them the food they want, make sure that it's unlimited! You fvcking useless dumbass!" Napadaing ang napinsala na tauhan at naiwan ito. "Were you able to record that?" Malamig at ma-awtoridad na tanong ni Thomas. And yes, he is the masked man and also the person who imitates Ace's face. "Yes, boss." Loyal na sagot ng tauhan. "Good. Transfer it to me later." "Copy that, Boss." --- "The who? T-Titus? You mean, Titus Morgan?" Naiintriga na salaysay ni Hayes.

tanong ni Igneel. “Nag-aantay sa loob, Signore. Nakahanda na rin ang pinahanda ninyo,” sagot ng lalaki. Tumango si Igneel, lumapit naman ang isa pang lalaki sa kanya na may dalang maskara sa mukha. Kinuha iyon ni Igneel at isinuot sa sarili. Tuluyan na siyang pumasok sa loob ng mansyon—mansyon ng mga tauhan niya.

Nanuot yata sa buto niya ang paninitig nito kaya nanayo ang mga balahibo niya sa braso at batok. Pero bakit naman nakamaskara `to? The man’s half face in front of her was covered with a black cloth. Maskara na tulad ngkay Zorro. Mula gitna ng ilong hanggang noo nito ang nababalot ng elastic black fiber. Nakalitaw na ang matangos nitong ilong, mapulang mga labi, and he even has a cleft chin, and a perfectly cut jawline. May curtain bangs ito na hanggang noo ang haba,

I inhaled and exhaled harshly. " Elora..." nilingon ko si Marcus ng tawagin niya ako. Hawak nito sa kamay ang isang maskara. It's a laced Venetian mask with feather's arranged to look like a flower on the side. It is also in black. He leaned forward to me to tie it around my head. Napapikit ako. Ang tungki ng ilong niya tumatama sa pisngi ko. Nang magdilat ako ay suot ko na ang mask habang siya naman ang nagsusuot ng kanya. Our masks looks identical. Wala lang feather ang sa kanya.

"I know he will come here to get you..." Then she scans the man who’s wearing a black mask. He’s sitting on a chair in front of her too while she’s still being tied up. His voice is kind familiar and cold but Venus is ready to face his wrath. He got black mask yet it's darker than the other members. It has a red color at the center of the nose bridge. Tanging ang kanyang mga mata at ang kanyang bibig lamang ang nakikita ng dalaga. "How are you, Vee?" Tanong nito. Ang nakakakilabot nitong ngiti ay nagdala ng takot at pangamba sa sistema ng dalaga. "Sorry if we treat our guests like this..."

Dumating na ang lalaking hinihintay niya, tulad ng pangako nito, walang kasama at tanging dala nito ay pera na nasa case na dala. Sampong milyon para sa ransom ng anak. Nakatingin siya sa taong kaharap ngayon. She wears a mask upang hindi makilala ng taong kinamumuhian. Walang bahid na kahit anomang ekspresyon ang kanyang mukha. Blanko rin ang mukha ng matandang katabi habang nakatitig lang sa lalaking nasa harap.

“Gusto mong makasigurado, hindi ba?” “Hindi…” agad niyang sagot, ngunit huli na. "Subalit ang mga nakakakita sa aking mukha, ay hindi na nakakalabas dito ng buhay." Dahan-dahang inalis ng lalaki ang silver mask. Nanlaki ang mga mata ni Enrique. “I-Ikaw…” paos niyang sabi. “Imposible…” Ngumiti ang lalaki—isang ngiting walang bahid ng awa.

Blood starts to flow out of his hand. "Tsk tsk tsk, masamang tumakas, alam mo ba 'yon?" the masked man said, titling his head towards the robber. "Clean this up---or if I may say it in tagalog, linisin mo ang kalat ninyo dito at pagkatapos ay dalhin mo ang sarili mo sa pulis. Babantayan ko lahat ng mga galaw mo at kapag 'di mo ito sinunod..." the masked man paused in a thrilled way while pointing his sword. "Isusunod kita sa kanila." pagpapatuloy nito sabay kindat. A kind of wink that you would not wish to see. He's so calm, but he's scary. Just don't mind the pronoun that I used. I assume that he's a man.

Mababanaag ang kaseryosohan sa tinig ng maskaradong lalaki na siyang kinakatakot ng kaharap. "M-maayos po sir!" Hindi alam nung lalaking walang suot na maskara kung bakit sobra ang tahip ng kanyang dibdib ngayong kaharap na niya ang lalaking tinitingala. Sa Raven's Lair isang tao lang ang hinahangaan, tinitingala, kinikilala at kinatatakutan pero kakatwang isipin na walang sinuman ang nakakakilala sakanya kaya naman pagnaka-talikod na siya ay sikat siya sa bansag na "masked man" (masked man eh?kadiri).

I almost run when I open the door of my car and reach the door of mansion, I look at the living room and I saw a man who is wearing a black suit he throw some kunai to my direction and run, palabas sa mansion. Hindi ko hinayaan na mawala ito sa paningin ko, I try to caught him and nilabas ang baril ko, umabot ito hanggang sa garden. Tatlong beses ko na pinaputukan ang paa non, nag-umpisa na itong bumagal na manakbo at sa huling baril ko ay natumba na dahil sa hita na tumama ang bala. Hiniklat ko ito at dinag-anan, I remove his mask and he is not familiar to me, he is smiling. Diniin ko ang baril sa sentido nito so he would will be scared of me pero hindi.