The Man In The Iron Mask の小説・ストーリー

You idiot! I automatically laid my eyes on the man standing magnificently in front of me. He spoke his word with a hard but slang and fluent Italian. I'm still having my mask on my face that is why I am confident that he will not identify me. He is wearing a gold three-piece suit and a black mask covering his all face. His feature is so much of an Italian King, and he speaks to power and wealth. The mysterious hombre walks towards Lorenzo, smirking and mocking the latter. Sinipa nito ang nalaglag na maskara niya.

"Alam ito ni Carcel—" Hindi na siya natapos sa pagsasalita nang isang malanding tugtugin ang pumailanlang sa hangin. At mula nga doon sa malaking box ay may lumabas na isang sobrang macho na lalaki. Natatakpan ng maskara ang kalahati ng mukha nito sa may bandang mata. His magnetic eyes were green. Pulang-pula rin ang nakangising mga labi. He also has tattoos on his arms. At jusmiyo! Wala itong suot na damit! Tanging... Tanging brief lang!

Isang mahalagang tanong. Tumango siya. “Walang makakakilala sa akin. Nakasuot ako ng pang-assassin. Mask, contact lenses, body suit. Walang mukha. Walang marka. Walang iniwang ebidensya.” Bahagya akong napangisi. Hindi naman ako nagalit. Hindi ko rin siya pinagsabihan. Sa totoo lang, ito ang mas gusto ko. Mas gugustuhin ko ang ganitong Ilaria. Matapang. Malakas. May sariling galaw.

Sa gilid ng mata ko, nakita ko siya. Matangkad. Nakasuot ng dark suit na sobrang simple pero halatang mahal. At ang mukha niya-natatakpan ng mask. Hindi costume mask. Kundi isang minimalist na elegant mask na itim, parang bahagi ng kanyang image. Walang emosyon na makikita, walang bakas ng ekspresyon. Grayson Hale. Ang may-ari ng Velvet Noir. At hindi lang pala ng lugar na ito.

It was the same man who carried Luke. Normally, Luke would try to wriggle or act violently if some stranger holds him, but today, he was just staring straightly at the man. The only thing that I saw from the man is his perfectly sculptured jaw and his pointed nose since half of his face is covered with a black mask. Nang lumingon sa akin ang lalaki ay napaawang na rin ang labi ko.

Maskara man ang suot niya, hindi niya kayang itago ang anyo niyang kilalang-kilala ko—mula sa tikwas ng buhok, sa paraan ng pagkakaupo niya na parang pagmamay-ari niya ang lugar, hanggang sa mga mata niyang alam kong ngayon ay nakatitig ng diretso sa akin. He has an aura that is so intimidating, it sucks the air out of the room. Yet beneath that sharp, dominant energy is a playful smirk. There’s foolishness in him—recklessness, like the entire world is just a chessboard and he’s the bored king knocking over pawns for fun. “I’ll pay thrice,” aniya na nakangiti, at sa bawat salita niya’y ramdam ko ang mapanghamong tono. Siyam na milyon agad. Walang alinlangan. At sinadya niya akong sulyapan ma

sabi nung lalaki na nakasuot ng kulay puti na maskara. Tumango ako at naghila ng upuan. Umupo ako sa harapan nila. Nilalaro ko yung daliri ko habang tinitingnan sila. Parehas sila na may kulay abo na mata. The man who's wearing a white mask is holding a folder. While the other one, still looking at me. I grazed my tongue over my lips. The way he stares at me gives me shiver down to my spine. "Here's the contract, Camilla." Inabot ni Mr. Cohen yung papel. "Kindly read that first and you can ask some question to us."

“Ahm. . . Sige po, Don Apollo. Maraming salamat po.” Napatitig naman siya sa akin. Hindi ko pa rin nakikita ang mukha niya sa likod ng golden mask niya. Ngunit halata naman na makisig siya. Maskulado ang kaniyang pangangatawan at hakab na hakab sa suot niyang black tuxedo ang kaniyang maskuladong katawan. Habang ang kaniyang mga kamay ay maugat na at mahaba. Napalunok ako ng aking laway, lalaking-lalaki ang dating niya.

tanong ni Igneel. “Nag-aantay sa loob, Signore. Nakahanda na rin ang pinahanda ninyo,” sagot ng lalaki. Tumango si Igneel, lumapit naman ang isa pang lalaki sa kanya na may dalang maskara sa mukha. Kinuha iyon ni Igneel at isinuot sa sarili. Tuluyan na siyang pumasok sa loob ng mansyon—mansyon ng mga tauhan niya.

Nanuot yata sa buto niya ang paninitig nito kaya nanayo ang mga balahibo niya sa braso at batok. Pero bakit naman nakamaskara `to? The man’s half face in front of her was covered with a black cloth. Maskara na tulad ngkay Zorro. Mula gitna ng ilong hanggang noo nito ang nababalot ng elastic black fiber. Nakalitaw na ang matangos nitong ilong, mapulang mga labi, and he even has a cleft chin, and a perfectly cut jawline. May curtain bangs ito na hanggang noo ang haba,