The Mats By Francisco Arcellana Summary Novels & Stories

mapang-asar kong saad kay Matt at tumango siya. "Alam nating lahat na mas magaling ang mga designers ng Velasco Eclipse keysa sa Soul Empire. Wala na talaga kayong pag-asang manalo." saad ni Matt at akmang susuntukin na ni Travis si Matt nang hawakan ko ang braso nito kaya napatigil siya sa dapat niyang gagawin.

kalmado kong sabi kahit na ang totoo, hindi mapakali ang puso ko. "May I call the most beautiful woman in my eyes tonight, Dianne Aragon," Matthias said kaya nabaling sa akin ang paningin ng lahat. Bago tumayo ay sadya kong pinagapang ang palad ko sa hita ni Eros sa ilalim ng table. Pinisil ko pa ito bago umakyat sa balcony kung nasaan si Matthias. Agad na pinulupot ni Matthias ang braso niya sa baywang ko at h******n ako sa pisngi.

Halata ang pagmamadali ng mga nilalang na nanggaling dito, tila may hinahanap. Ilang sandali lamang ay lumabas si Matias hawak ang isang kulay rosas na tela. Tinitigan ko ito nang inabot niya sa akin, hindi na ako nagulat nang makita ang nakaburdang pangalan dito. "Siya nga," wika ko, sigurado. "Ngayon ay may bago tayong dahilan upang mapagtagumpayan ang ating mga hangarin, Aliara," aniya. Napatingin ako sa kaniya at marahang tumango.

“Gracias, Profesor!” Hindi naman sumagot ang matanda at tanging tango ang ginawa bago magpatuloy sa paglalakad. Binuksan naman ni Mateo ang sobre at binasa ang laman nito. Tungkol nga ito sa Cinco Colmillos, pumirma siya sa kontrata kung kaya’t marapat lamang na tapusin niya ito kung ayaw niyang mas mapabagal ang pagkuha niya sa kaniyang certifico.

Sa halip, tumitig ako sa mesa—sa gasgas na kahoy, sa anino ng ilaw, sa sariling kamay kong nanginginig. Kalma, Ysa. Hindi pa tapos. “Very convincing,” sabi ni Matteo sa wakas, palakpak nang marahan. Doon lang ako tumingin sa kanya. Walang galit. Walang luha. Pagod lang—iyon ang ipinakita ko. “Sabi ko naman sa’yo,” sagot ko, mahina. “Pagod na ako.” Tumango siya, kontento. “You did the right thing.”

Ganoon na lamang ba kasarap ang tulog niya upang hindi mapansin ang pagkawala ni Lucas? “Sh*t! Matty, nasaan ka na ba? Lagot ako nito kay Carmela! Amazona pa naman ang babaeng iyon!” bulong ni Matthew. Naalala niya kung paano siya binato ni Carmela ng libro sa kanyang noo ng nasa Amerika ito.

"Mr. A-Arizcon..." Matalim na tumingin pababa si Raphael sa nakahandusay na katawan ng mataba at matandang si Mr. Sandoval. Kitang-kita sa kanyang mga mata ang matinding galit— parang gusto niyang pira-pirasuhin ito!

Napilitan akong awkwardly itong buhatin gamit ang aking magaspang na boksingerong kamay, nararamdaman ang kaniyang magaan na timbang na biglang nagpabago sa takbo ng aking mundo. "Charles... bumaba ka riyan ngayon din," malamig na utos ni Matteo habang dahan-dahang lumalapit sa amin, ang kaniyang mga mata ay hindi inaalis sa paraan ng paghawak ko sa kaniyang anak.

Ilag sa malalawak na daan at mga open fiels ang mga tulad ni Matt wala kase silang makukublihan Napatingin si Matt sa haring araw na pasikat pa lamang kaya hind pa masakit sa mat ng mga walang tulog. Ang isang bagay na para kaya Matt ay biyaya at ipinagpapasalamat niya na isa sa bentahe ng kanyang kalagayan ay ang katotohanang siya ay kalahating lahi lamang"

Mabaho ang paligid at makalat ito Hindi ako maka-hinga ng maayos at ramdam ko pa ang sakit ng aking ulo dahil sa pagtama nito kanina sa hamba ng kotse "Huwag mo akong minamadali Matet, alam ko ang ginagawa ko" si Nanay Let iyon "Nag-aalala lang ako Nay, baka mamaya tumakas na naman yan. Sayang ang ino-offer ni Mr. Santos na isang milyon kapag hindi natin ibebenta si Juliet" muling ani ni Matet