Matatamaan In English Novels & Stories

“U-uhm, w-what do you mean, Sir?” “I know you know what I’m pointing here, Miss Cordova!” Matiim siyang nakatitig sa akin na parang inoobserbahan ang bawat reaksiyon ng aking mukha. “I-I don’t know what it is, Sir. Kung alam ko, magtatanong pa ba ako?” He didn’t speak. “I-if you’ll excuse me, magsi-CR lang muna ako.”

Baka hindi niya alam ay ito ang nakauna sa akin kaya walang pag-aalinlangan na siya talaga ang ama. Biglang natawa ang nasa tabi ko. “Hindi ko akalain na ganyan ka babaw ang utak mo Matt.” sabi nito na puno ng panunuya. Nang tingalain ko siya ay nakita kong madilim ang kanyang mukha kahit na nakangiti ang kanyang mga labi. “Sa tingin mo ba ay ganun ako katanga para hindi malaman na akin ang nasa tiyan niya?” “Of course I am sure na ako ang ama ng dinadala niya.” sabi pa nitong muli. “You know what I mean.”

Bwesit dapat kase nakikinig ako, parati ka lang kaseng nakikipag chikahan Mika) Mahinang saad nya sa sarili. "S-So... Sow in words in other..." napahinto sya sa sasabihin nya at napahawak sa ulo para bang iniisip nya kung tama ba 'yong english nya. Napatakip nalang ako ng bibig para pigilang hindi matawa sakanya. "Other is words? Words is other? Sakto ba to?" (Tama ba yon) "In so is others words-- ayy alam ko na! In others words!" Kita ko pa ang ngiti sa labi nya, 'yong ngiting success kamo.

Hindi ko man magawang sumali sa kulitan ng mag-ama ko dahil sa aking kalagayan, masaya akong pinapanood silang maglaro, nagtatakbuhan at nagtatawanan. “Mommy, tingnan mo!” sigaw ni Matteo, halos hindi magkamayaw sa saya habang tumatakbo paikot sa kanyang daddy. “Haha palago kong natatalo si Daddy!” Ngumiti ako nang malaki at kumaway sa kanya, “Ang galing mo, anak!”

Pasalamat ako sandamakmak ang extrang unan ni Mattheus, kaya may mataas na harang sa gitna namin tig dalawang patong unan. “Hon, ano ‘to?” tanong ni Mattheus. May idea ako na unan ang tinutukoy nito kaya sumagot ako. “Unan! Nakita mo naman ah,” He softly chuckled. “Ito ano ito?” tanong ulit nito. Hindi ako lumingon sa halip umayos na ako ng higa pagkatapos hinila ko ang comporter ng kama niya at nagtaklukbong nanatiling nakatalikod ako.

Tumingala si Matthew mula sa pakikipag-usap kay Mamita nang lumapit ako. "Good morning, Mamita. Pasensya na po at tinanghali ako ng gising," sabi ko, sabay halik sa pisngi ni Mamita bago naupo sa tabi ni Rovie. "Good morning, Matt," bati ko nang makaharap si Matthew. His eyes sparkled as he smiled back at me. "Good morning, Kleer."

𝑛𝑖𝑐𝑒 𝑀𝑎𝑡𝑎𝑚𝑙𝑎𝑦 𝑛𝑎 𝑛𝑎𝑝𝑎𝑠𝑎𝑛𝑑𝑎𝑙 𝑢𝑙𝑖𝑡 𝑎𝑘𝑜. "𝐼 𝑡𝑜𝑙𝑑 𝑦𝑜𝑢...𝑚𝑎𝑝𝑎𝑝𝑎𝑔𝑜𝑑 𝑘𝑎 𝑙𝑎𝑛𝑔" 𝑛𝑎𝑝𝑎𝑝𝑖𝑘𝑖𝑡 𝑎𝑘𝑜

O baka nahihiya lang siya sa 'kin kaya parang alanganin siya sumama. “W-wala po ma'am. K-kasi amoy pawis po ako. Ahm kanina naglinis ako ng swimming pool po kaya pawis na pawis ako ang bango niyo po mahawa kayo sa pawis ko," iyon pala ang inaalala n'ya pambihira si Matet, hindi naman ako ganun maselan. “Aysus okay lang iyon. Tara na sabay na tayo bumaba," ani ko hila ko sa kaniya.

"Mabait." "Uh-huh." "Tapos bagay siya kay Mommy." Nanlaki ang mga mata ko. "Excuse me?" Napatawa nang malakas si Joan. Samantalang ako naman ay napahawak sa noo. "Anak!" "Ano?" Inosenteng sagot niya. Parang wala siyang sinabing nakakagulat. "Stop matchmaking your mother." Sabat ni Joan habang natatawa.

kinaon ni nayeon dito. kaya naman pagka alis na pagka alis nila ako na din ang nag ligpit ng kalat namin habang nililigpit ko yun may na alala akong scene namin ni Mattiama i miss Mattiana so much! now im miserable because of my stupidness.... i wish na sana panaginip na lang lahat ng to. at para naman magising ako sa isang di makatotohanan... nasan na kaya sya?