The Mats By Francisco Arcellana Summary 소설 & 이야기

“Handa ka na bang maging kasalanan ang lahat kahit na wala ka naman talagang kasalanan?” Tipid na humalakhak ang dalawang lalaki. “I know what you mean. Ella is pregnant. Her anger meter could go from 0 to a 10 in a split second,” si Ardian. “That’s not even the hald of it, Dimarco. When you have a newborn, you should forget sleep altogether. The babies… they are our walking little karma. I exchanged guns to play teacups with Cielo. The kids, they’d really make you rethink about your life choices,” si Matteo ulit, wala sa sariling tinungga ang laman na alak ng kopita nito.

sabi niya sa akin kaya naman pumasok na kaming dalawa. Mabuti na lang at wala pa ang prof namin kaya hindi pa kami late na dalawa. Magkatabi rin kami ng upuan. Sa tingin ko nga ay magkakasundo talaga kaming dalawa dahil sobrang kulit niya at ang gaan ng loob ko. Ang cute rin ng name niya. Maria Tessa Buenavista for short, Matet. Maganda rin siya at sa tingin ko ay matalino rin. Hindi siya makakapasok dito kung hindi dahil ang alam ko ay maliban sa mahal ang tuition dito ay need ng mga scholar lang mataas na test results.

"Aray!" "Damn. Give me your hand." Ang seryosong ani Matteo. Wala sa sarili ko namang inabot sa kanya ang aking kamay na ngayon ay dumudugo na dahil sa tumamang bubog rito. Saglit niya munang tinitigan yun tsaka siya tumalikod gamit ang wheelchair niya. Saglitan lang siyang umalis at pagbalik niya'y may dala na siyang medicine kit.

sagot ni Ford at binilisan ang takbo ng sasakyan, papalayo sa mansyon ng mga Solano. Ngunit sa kabila nito, hindi nila alam na may mga mata at tainga pa rin na nagmamatyag sa kanilang bawat kilos. Si Matthias, na sa unang tingin ay mukhang kaalyado, ay tila may mas malalim na balak na maaaring magpabago sa lahat ng kanilang mga plano.

Ngunit sa mga sandaling iyon, kung saan ang mga pangarap at alaala ay nagsanib, napagtanto ni Francine na wala na siyang magagawa. Matagal nang umalis si Matteo mula sa kanyang buhay, pero ang sugat na naiwan ay mas matindi kaysa sa lahat ng pinagtulungan nilang magkasama. Wala siyang ibang magagawa kundi tanggapin na ang kapalaran nila ay hindi na kayang pag-isahin muli. “Wala na tayong magagawa, Matteo.” Nag-angat siya ng tingin, at naglalaman ang mga mata niya ng isang uri ng kalungkutan. “Pero kahit sandali lang, kahit ngayon lang… siguro ay walang mawawala.”

Pasimpleng iniwan nila ang misa ni Padre Francisco at umuwi ng tahanan nina Matilda. "NANINIWALA ka na kung gayon?" ani Jia kay Macario matapos isalaysay ang katotohanan na hindi nito pinaniwalaan dati. Binasa ni Jia ang nilalaman ng libro ng kasaysayan, ang pagkakatugma ng nagaganap na nailathala na sa libro sa hinaharap. Ang makasaysayang himagsikan sa pamumuno ng Supremo. Napamaang si Macario, namamangha pa rin ito at hindi makapaniwala sa natuklasang kababalaghan. "Maaari ka naming isama sa hinaharap," sabad ni Jeyzel. Nagkatinginan sina Jia at Jeyzel, kapwa natuwa sa ideya.

Dahil sa narinig ay mas lalong napahigpit ang pagkakatikom ng mga kamao ni Rafael. “Ilang taon na siyang nagpapanggap na bulag?” usisa niya kay Matthias habang umaalingawngaw ang pagngangalit ng kaniyang panga. “Four years,” maikling sagot ni Matthias na siyang ikinangalit ng mga ngipin ni Rafael.

“Mauna ka na nga dami mo pang pa eme-eme gusto mo lang tsansing.” “Ouch naman babe sakit mapag bigtangan kahit nagmamalasakit lang ako.” Iniwan ko na ito kahit panay litanya pero lihim akong napangiti ng tumakbo ito upang habulin ako. Ngayon ay seryoso na walang kangiti-ngiti sa kaniyang labi. Kagaling bipolar talaga ang Matthias na ito. “Ugali mo na talagang mang-iwan.”

"Pero binabalaan kita. Ibang magalit si Rafael. I saw him when he released his wrath on one of my colleagues and it is like a curse of cruelty." Bigla akong kinilabutan sa sinabi ni Matt at napa-yakap sa aking sarili. Ganoon magalit si Rafael parang halimaw na may nakakatakot na awra. Biglang lumapit sa akin si Matt at tinanggal ang checkered niyang polo suit. Napalunok ako ng palapit siya ng palapit at tuluyan ng na h***d ang polo.

natawang sabi ko habang sumusunod sa kaniya. “We are always like that.” Matthias went to check the fridge, naglabas ng makakin at inilagay sa microwave para initin. “Kumusta ang lakad mo pala sa Fielvia? If you ask me about Excellante ay okay naman ang lahat. The transportations of diamonds to France last week went well. Walang bulilyaso. The casinos are all income generating too.”