Novel & Cerita The Sirens Book

It was way too brutal but amazing. Pero napapikit na lang ako ng sumigaw ng kahindik hindik ang siren na pula ang buhok. Hindi ko alam pero naririnig namin yun lahat at pakiramdam ko ay mababasag na ang aking eardrums. Pakiramdam ko ay dudugo na rin yun dahil parang sasabog din ang ulo ko dahil sa nakakamatay na tili ng dalawang siren, pero natigil yun ng naging magulo na ang paligid. Inatake ng mga knights ang dalawang siren. Sunod sunod ang mga atake ng mga knights. They manipulated the waters and throw their tridents like a boomerang. May mga tumitilapon na Knights halatang hindi nila basta-bastang kaya ang dalawang siren. "What is happening? Di ba kailangan natin sila? Bakit pinapatay si

sabi ni Bernard Shane, halatang iritable na siya sa tono ng kanyang boses. Sino naman kaya ang hinihintay niya? Could it be his new secretary? Hay nako, may sisiraan na naman ako sa mga empleyado. Ilang sandali lamang ay nagsasalita ng muli si Bernard. "Who are you and what do you want?" Bernard Shane asked. "I..I am your new secretary, Mr. Santos." I knew it! New secretary! I told him not to hire a girl! It makes my blood boil!

Nakikinig ito na tila napaka-importante ng kwentong binabasa ko. Odysseus returns to Aeaea, where he buries Elpenor and spends one last night with Circe. She describes the obstacles that he will face on his voyage home and tells him how to negotiate them. As he sets sail, Odysseus passes Circe's counsel on to his men. They approach the island of the lovely Sirens, and Odysseus, as instructed by Circe, plugs his men's ears with beeswax and has them bind him to the mast of the ship. He alone hears their song flowing forth from the island, promising to reveal the future. The Sirens' song is so seductive that Odysseus begs to be released from his fetters, but his faithful men only bind him tight

Ang kapangyarihan ng Unang Thorne na bagong gising sa loob niya ay pilit na hinahatak ng aura ni Sariel, tila isang mangingibig na natagpuan ang kanyang katapat. "Huwag kang matakot, maliit na kapatid," ngumisi si Sariel, ang kanyang boses ay may dalang kakaibang dalas o frequency na nagpapadugo sa tainga ng mga sentinels sa paligid. "Ang inyong pagnanasa... ang inyong walang katapusang libog sa ibabaw ng itim na dyamante ang nagbigay sa akin ng sapat na boltahe upang wasakin ang selyo ng aking kapsula. At ngayon, ang kambal sa sinapupunan ng iyong reyna? Sila ang magiging pagkain ko upang tuluyang maging diyos."

Nasa kotse sila kanina nang makaidlip siya kaya nagtaka siya kung bakit biglang nasa hindi pamilyar na silid siya ngayon. "Welcome home." Tumingin siya kay Jhairo nang may pagtataka. "Nasan tayo?" Tumayo siya at tumingin sa may balcony. Lumapit siya dun at tiningnan ang buong paligid. Naalala niya ang dalampasigan sa Resort na pinuntahan niya nang makita niya ang dagat sa di kalayuan. Nakikita rin niya ang papalubog na araw na senyales na malapit nang dumilim. Naramdaman rin niya ang paghalik ng malakas na hangin sa kaniyang balat. Tila bumalik siya sa lugar na iyon.

Alessia's POV NARATING namin ang Callora Grande. Ngunit nasa bukana pa lamang kami. Hindi kami paaaring pumasok sa loob dahil maraming makamandag na nilalang ang naglulungga sa Callora Grande. Ang lugar na ito ay hindi pinamamahayan ng mga immortal, kundi mga mababangis na mga halimaw. Agad na nagtayo ng tent ang mga sentinels ayon na rin sa utos ni Elijah.

Ang tunog ng sirena sa loob ng Sovereign Level ay tila isang panaghoy ng isang naghihingalong higante. Ang tubig na kanina ay hanggang bukong-bukong lamang ay mabilis nang umaakyat sa mga binti nina Ria, Javi, at Gabriel. Ang "The Cradle," ang islang itinuring na arko ng mga Elizalde, ay unti-unti nang nilalamon ng nagngangalit na Karagatang Pasipiko.

“You write Inima Luna? That is the title of the book.“ Sabi niya kaya napatitig ako sa kanya. “Binasa mo ba?“ Nahihiya ko na tanong kaya umiling siya. “Title man lang yong binasa ko hindi ko sinasadya na makita.“ Sagot niya kaya tumango lang ako. Hindi na siya muling nagsalita pa dahil nanahimik na ako at nagpatuloy na siya sa pagsubo sa akin at pagkain niya. Nakikiramdam lang ako sa kanya dahil ayoko munang magtanong o magbukas ng tungkol sa amin. Hinayaan ko lang siya na gawin ang mga gusto niya nang matapos kaming kumain ng agahan ay iniwan niya ako sandali. Nilibot ko ang paningin ko sa kwarto at nakita ko ang bag niya kaya inabot ko ito. Nanlake ang mga mata ko dahil nandito ang family

Sabi ko at saka parang sinaniban ako na tumawa habang pinapahpag ang dress ko na ngayon ay may putik putik na. " May araw ka rin sakin Nemesis!" " Please, Call me Siren. Don't you dare call me in that name because you're staining it." I shot her with my bloodthirsty eyes that can give shivers to each and everyone's spine. "I'm cursing you to death you little sly fox! You hear me! Get me out of here!" For the last time I looked at her to end this meaningless conversation between us. "I'm considering to let you be the first wingless pig to fly if you don't stop being a witch. Shut the hell up."

Silvhari screamed. This time, Asmo didn't waste any chance he grabbed my waist and pulled me closer to him. "Wait! Who the fucky hell is after me?!" I screamed. Asmo looked me in the eyes, with his dark piercing deep eyes. "Sexira is coming for you."