The Lost Daughter Book Novels & Stories

“They didn’t.” “I know.” She gave a small, broken laugh. “That’s what hurts.” Tumahimik siya saglit, pinipilit pigilan ang pamumuo ng luha sa mga mata niya. “Part of me wanted them to fight. Not because of pride. Not because of money. But because I’m their daughter.” Clyde’s jaw tightened, but his voice stayed calm. “Some people only realize what they lost when they can’t reach it anymore.”

“Please, hija, hayaan mo akong padalhan kita ng pagkain. Do you have the family heirloom I gave you? Don’t sell it, anak. I will help you through this, I promise.” Namangha siya sa narinig. “Instead of helping your daughter and your husband back in shape, you’d rather do charity work?” Tinawanan niya ito. “Woman! Stay in your mother’s house and be the nice, pretty daughter. You’re good at it.” “Luna, anak,” giit nito. “Give me your address. I’ll send food and money, I promise.”

Kailangan siya ni Zia. Parang isang kidlat siyang nagmadaling pumunta sa penthouse ni Caleb, halos sumabog sa sobrang kaba ang tibok ng kanyang puso. When it came to her daughter, she was always like that. Maging simpleng lagnat man o seryusong karamdaman, hindi siya mapapakali hangga't hindi nakikitang maayos at ligtas ang kanyang anak.

"By the way kapag may mga dumating na files, let me know Harvey. Hindi ko pwede palagpasin ang mga bagong investors na mag-iinvest sa company ko. Lalo na ang mga bilyonaryo/ya na mga negosyante. "All right sir." sagot nito. Bago ito tumalikod at lumabas nang pinto. I wad supposed to fix my things, when suddenly my phone rang. I'll check the name's caller, and I was surprised when I saw my daughter's name. "Yes, Alexa!" tanong ko. "Do you need something?" dagdag na sambit ko. "No, dad! I just miss you, so that I call you and I'm done doing my homework and study too," saad nito.

Hindi niya magawang bumalik sa amin dahil gugulo lang ang lahat at wala siyang makapal na mukha upang harapin kami. Ngayong wala na si Papa, hindi ko hahayaan na mapunta sa kanila ang lahat ng ari-arian ni Papa. Kahit kailan, ang babaeng iyan at ang mga anak-anakan niya ay walang parte at walang karapatan sa lahat ng bagay. I am the legitimate daughter. The one and only. I will do anything to take back what’s mine and what’s ours. I will not gonna let them enjoy. Kahit isang kusing walang matitira sa kanila.

May pang iinsulto sa tono ng boses niya. Nangunot ang noo ni Arison ngunit bago pa siya makasagot ay nagsalita naman ang ina ni Dylan. “Tama! Ano naman kung mayaman ka? Wala ka namang binatbat sa anak ko!” mayabang na turan ni Karen. “Nakikita mo ang daughter-in-law ko? Dinadala niya ang magpapatuloy ng West family, ang totoong apo ng mga West!”

Bagama't ay nababakas pa rin ang ganda at pogi nila at ang kanilang marangyang postura, mas naging simple na ang suot nila. Nagbabasa ng libro ang aking ama habang ang aking ina ay nagwiwisik ng tubig sa maliit niyang hardin dito sa rooftop. Sa pagsarado ko ng sliding door, doon ko lang napukaw ang kanilang atensyon. Umangat ang mata ni Dad sa akin, nanlalaki pa. Habang ang aking ina ay nabitawan ang hawak na hawak na spray bottle nang makita ako.

"Ibabalik pa ba natin ang nakaraan? Matagal na iyon Lia." "Ang sugat ng nagdaan ay hindi kayang burahin ng panahon gaano man ito katagal." "Anak mo pa rin si Charlotte! Hindi ko anak si Tintin pero tinuturing ko siyang anak kagaya ng sarili kong laman at dugo. Kagaya kung paano ko mahalin ang sarili kong mga anak." "Anong gagawin ko Eduardo? Habang buhay ang batang 'yan ay hindi maghihilom ang sugat na ginawa mo sa akin."

"I'm sorry, Madam. Sa isang buwan na nandito kami sa Amerika, at halos nalibot na namin ang buong bansa, wala pa rin po kaming nahanap." I let out a heavy sigh. Hindi ko pa rin matanggap na nangyari 'to. I lost my daughter... my Zreandra. "Thank you, Roger. I'll just contact you again to instruct your for the next plans," sabi ko. "Yes, Madam!" Ako na ang pumutol ng linya. Sa bawat balita na binibitawan nila, na wala silang nahahanap ay talagang pinanghihinaan ako ng loob.

"Tell me everything that happened." A tear starts forming in her eyes. "Dad, I lost my daughter. She was kidnapped and I was looking for her all this time. Nag-report na ako sa police pero ang sabi nila, mahihirapan silang tukuyin ang kinalalagyan ng anak ko. Nag-aalala na ako nang husto. Nai-imagine ko pa lang 'yong pag-iyak niya, hindi ko na kinakaya. Miss na miss ko na siya..."