Siren Song Novels & Stories

sabi pa ni Luisa matapos marinig ang pamilyar na kanta na naririnig niyang madalas i-hum ng nobyo. Ngunit bago hanapin kung saan nanggagaling ang kanta na iyon. Bigla siyang napahinto sa paglalakad nang mapansin na nasa isa siyang garden at sa kanyang likod ay isang maganda at malaking mansion. Ang buong paligid ay puno ng dekorasyon ng iba’t ibang klase ng bulaklak na puti at mga puting tela. Napakunot-noo si Luisa nang lumingon siya sa paligid. Pamilyar ang lugar na iyon. Alam niya na minsan na siyang nakarating doon, pero niya maalala kung kailan. Muli siyang napalingon nang marinig ang boses ni Levi, he’s humming that song again. Namalayan na lang ni Luisa na nagsimula siyang humakbang.

Itinaas nang kaunti ni Jhazz ang bote malapit sa mukha ng babae pero tinitigan lamang iyon ni Siren. Muli itong nagbabala. "Ano! Bibitawan mo 'yang plantsa o hihilamusan ko 'yang mukha mo ng kemikal?" Sandaling nabalot ng katahimikan ang buong kuwarto at tanging aircon lamang ang nagsisilbi nilang musika noong mga sandaling iyon. Ang akala nila'y patuloy na magmamatigas si Siren pero iba ang sumunod na nangyari.

Nakita ko paano mangatog ang kamay ng daddy ko. “Ngunit kahit saan pa sa mga sinabi ko. Mananatiling walang nakaka tiyak sa gusto niyang katapusan..” huling wika ni Dad na kina lunok ko sa kaba. VESPERE SILSIA GREEN FERREL - O’REILLY “Siri, can you play a song Your Love by Jisoo.” Utos ko sa maliit kong speaker na connected sa aking cellphone.

And now your song is on repeat And I’m dancin' on to your heartbeat And when you’re gone, I feel incomplete So if you want the truth I just wanna be part of your symphony Will you hold me tight and not let go? Symphony Like a love song on the radio Will you hold me tight and not let go? I’m sorry if it’s all too much Every day you’re here, I’m healing And I was runnin' out of luck I never thought I’d find this feeling 'Cause I’ve been hearing symphonies Before all I heard was silence

Sabi niya kanina ay ito ang bahala kung saan nito gustong kumain. Pinindot niya ang audio sa kotse nito para hindi naman siya mailang at para may ibang ingay sa loob ng kotse. Sakto namang “Sining” by Dionela ang tumunog. Nagulat siya nang kumanta si Finn... "A flower’s not a flower until they bloom... Like my first time living life the day I met you… Hate to think that humans have to die someday... A thousand years won’t do, ooh

Inilapit ni Sirius ang kanyang labi sa mikropono, ang kanyang boses ay nagsimula sa isang malalim at haplos na bulong: "Amidst a galaxy of a billion burning flares, My orbit gravitates to the silent spark you wear. Though light-years of void weave a veil in between, Your frequency remains the only signal I glean." Ang bawat vibrato ni Sirius ay tila may kuryenteng humahaplos sa balat ng bawat tagapakinig. Si Orion sa kanyang tabi ay dahan-dahang hinahaplos ang mga kuwerdas ng gitara, lumilikha ng mga "shimmering notes" na sumasabay sa damdamin ng kanta.

Hindi rin matatawag na singer pero nakakainlove ang boses na lalaking lalaki. [ I'm freezing in the sun, I'm burning in the rain. The silence, I'm screaming calling out your name.] At habang buong puso akong nakikinig ay mas lalo kong naramdaman ang lungkot at pangungulila sa tiniga niya. [ And I do, reside in your light. That puts up the fire with me and find. Yeah, you'll lose the side of your circles. Thats what I'll do if we say goodbye.... ]

sa puntong ito, nagkaroon ng pag-aalala ang mga magulang namin nang nakailang tawag na si Kat ay hindi ko pa rin nasagot. Saka lamang naisip ni Kat na si Brix ang tawagan. Lintik na ringtone ng phone ni Brix: Pangbulahaw! Imbis na ring ng phone, isang malakas na tugtog ng kantang "Smells Like Teen Spirit" ng Nirvana ang sumabog sa aming mga tainga at nagpataranta.

Isang kamay ang nakapulsa at ang isa ay nakalahad sa akin, isang paanyayang tila isang utos. Napalunok ako. Gusto kong tumalikod, pero nakita ko ang mapanuring tingin ni Signor Julian sa malayo, isang tango na tila nagsasabing pagbigyan ko ang kanyang mahalagang panauhin. Maging si Arielle ay pasimpleng kinikilig habang nakatingin sa amin. Wala akong takas. "Isang sayaw lang, Isabela. In the spirit of Paris."

[Ang Huling Guho ng Puso] Ang ingay ng mga siren ng self-destruct system ay tila isang panaghoy na nagmumula sa kailaliman ng mga bundok ng Alps. Ang bawat pulang ilaw na kumikislap sa mga pasilyo ng mansyon ay nagbibigay ng anyo ng dugo sa puting niyebe na pumapasok mula sa mga basag na bintana. Ngunit sa loob ng Sanctum, ang katahimikan nina Mariel, Billie, at Rafael ay mas nakabibingi kaysa sa anomang pagsabog.