Throwback In Tagalog Novels & Stories

aniya subalit hindi ko nagawang i-rehistro sa sistema ko ang mga sinabi niya bagkus, mas ibinaling ko ang atensyon sa itinawag niya sa akin. Rosas.. isang tao lamang ang tumatawag sa akin nang pangalang iyon. It's been a year na rin mula nang marinig ko iyon. But then again, part na lang siya ng memory para sa akin kaya siguro, dapat na akong masanay kapag naririnig ko ang salitang 'yon. Besides, that's just a Tagalog translation for rose. "'Wag mo nang alalahanin pa 'yon. Masyado ka nang nasaktan sa kaniya. Don't worry. Ngayon, hindi mo na ulit mararamdaman na hindi ka mahalaga."

Puro hiyawan at tilian ang maririnig sa buong club. Napatingin ako sa dalawang kaibigan kong nakanganga at inggit na inggit ngayon nakatingin za akin habang nagsisigaw. Napatawa pa ako sa narinig kong isinigaw ni Sam. "GO BAKLA! ISUKO MO NA ANG BATAAN KAY PAPA DAN!"

"Kaya mo bang bumaba?" "H-Huh?" Diyos ko naman. Sa lahat pa talaga ng pagkakataong magkikita kami ay nahabol pa ako ng aso niya habang nakayakap sa mga sanga ng malunggay. "Winston!" Napalingon siya sa pangkat na tumitingin din sa akin. So, Winston pala ang pangalan niya? "Aw! Aw! Aw!" tahol pa ng aso, kaya mas lalo akong yumakap sa malunggay.

Tumingin ako ng diretso sa kanya. Parang unti-unti akong nahipnotismo nito at muntik na akong mawala sa aking sarili ng makita kong papalapit na ng papalapit ang labi ko sa kaniya. Agad naman akong tumayo at tumawa para hindi mahalata ang nakakailang na nararamdaman ko. Take note: Salakot - Salakót is a traditional lightweight headgear from the Philippines used for protection against the sun and rain. Credits to Wikipedia.

You lock your bedroom door and close the window Indeed you know that there is no way to hide I get in from the door on the backside Baby, I'm your nightmare Sinubukan ni Gaia na wag pansini ang nakakakilabot na kantang ikinanta ng tinatawag ng kararamihan na--anghel.

End of Flashback “Salamat” “Para saan?” Naatatwa nitong wika. “Para sa matiyagang pagtitiis at paghihintay sa akin” Simply kong tugon. “Nako, mukhang magandang balita iyan, ang ibig sabihin ba niyan ay--“ Hindi ko na siya pinatapos pa at hinalikan na ito sa kaniyang pisngi. Kita kong natulala at namula ito na parang isang iwan. Sa tagal na rin naming mag asawa ay ngayonko lamang ito nagawa sa kaniya kung kaya’t masyado ito nabigla.

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

Stared at the crescent moon above that reminds me of my hairclip and I flashed a weak smile. "I wish I'll get my hairclip back. It's really important. Kahit 'di ko alam kung bakit napaka-importante nun, hinihiling ko pa din na maibalik iyon sa akin." mahinang wika ko saka tumungo. "I wish that I'll have it again." Ilang sandaling katahimikan pa bago umihip ang malamig na hangin. Tila yumakap sa buong katawan ko na ikinangiti ko lang ng mapait. Nagbuntong-hininga din ako pagkaraan.

Baka mamaya sabihin nito kasal na namin bukas. ["Of course you won't remember a scene yet. Comeback here in Manila so I can add scenes that worth remembering."] Bakit naman ang husky ng boses niya? Waaa! Illegal possession of hot and husky voice. "B-babalik na ako." Iyon lang ang nasabi ko at agad ng pinatay ang tawag. Humawak ako sa pisnge at dibdib ko para pakalmahin ang sarili. Kapag talaga siya ang kausap ko daig ko pa yung machine sa washing machine.

Muling usisa ko. "May retrograde amnesia ka raw. Ito'y isang uri na amnesia, kung saan ay hindi mo talaga maaalala ang mga old memories mo. Maging ang iyong sarili at ang mga taong nakapaligid sa'yo ay malaki ang posibilidad na hindi mo maalala." Patuloy niyang paliwanag, dahilan upang mas lalo akong maguluhan. "May pag-asa pa raw ba'ng makaalala ako?"