Time In Tagalog Novels & Stories

Bakit gan'yan sila kung mag-alala? "Absolutely okay Dad. Actually 'yong isa kanila ang naghatid sa 'kin dito." Proud kong wika sa kanila. "And don't you worry, okay? Narito na 'ko, tsaka anong oras palang," Tinignan ko ang wrist watch ko na regalo ni Dad sa'kin bago kami umuwi rito sa Pilipinas. "7:00 o'clock palang Mom, Dad," sabi ko, at napakamot na lang sa ulo.

" Yes, pu-punta ka? " [ Marami akong ga-gawin ngayong araw at malalaking tao ang umaasa sa akin ] " Daming sinasabi, sabihin mo na lang na hindi " Ani ko. [ Pupunta ako, what time ba? ] Agad naman akong napa-ngiti. " Totoo ba? Mga 2pm " I said. [ Okay, see you there ] I smiled. " Thank you"

Tanging sabi nito. "Friends kaya tayo sir, ang damit mo naman sa nag iisang mong kaibigan tsk!" "What time?" "Huh?" Taka ko syang tinignan. "Gusto mo bang tagalogin ko para maintindihan mo ang word na what time?" Ano daw? Naguguluhan ako eh, anong what time ba? What time saan? Kompletuhin nya kase para naman alam ko ang ibig nyang sabihin.

"Where are you at?" "Outside the dorm. Pupunta akong botika para bumili ng gamot—" "Naalala mo ba kung anong oras tayo dapat na magkikita ngayon, Phillian?" He stroked his hair with his fingers. Nararamdaman na niya ang paparating na unos. "7:00AM." "And do you know what time is it now?" Sinulyapan niya ang oras sa relos. Muli siyang napamura sa isip. "2:40PM."

- Tanong ko kay yaya nang bumaba ako at nadatnan ko pa rin sila sa sala. Alas siyete y media na ang simula ng klase ni Miguel at alas sais y medya na sa eksaktong oras na ito, kaya dapat nasa school na sila. The driver is on the way, he was late.- Tania, babala ng housekeeper.

“Vernice, bakit tila ba problemado ang itsura mo?" “Ikaw pala, anong kailangan mo? Kanina ka pa ba diyan?" “Hindi, kanina pa ako naghihintay sa pagbabalik mo. Kaya lang umalis ako." pabalang at mapagbiro pa rin itong sumagot sa tanong ko. “Bakit ba ang tagal mo?" “Baliw! Kanina ka pa nga dito. Bakit ba ang taray mo? Ano bang kailangan mo?"

" Im not sleeping actually, humiga lang ako while waiting for my virtual meeting" " Late night na ah, may meeting ka pa?", di makapaniwalang turan niya. " Philippine time baby", nakangising sagot ng binata. Natampal niya ang noo, how could she forgot na wala sila sa Pilipinas. Agad siyang umalis sa pagkakahilig niya sa binata, nakacoat and tie pa ito baka malukot ang damit nito. Nagtatanong man ang mukha ng binata ngunit umayos na rin ito ng pagkakaupo.

Parang bothered. “You sure? Aren’t you hungry?” Umiling ako kay Tim. “Busog pa ako,” sagot ko naman sa salitang Tagalog. Naiintindihan niya ang salitang iyon kakatanong niya noon sa akin nang mag-aral siya. Para hindi ito mag-isip, nakangiti siya nang lumabas siya ng silid na iyon.

Tanong ko sa kan'ya. "Friday night, 7 o'clock p.m. sharp. Kailangan nando'n na kayo, masyado niya pinapahalagahan ang bawat oras niya at kapag na-late kayo miski one minute lang, kahit kailan hindi na kayo kakausapin niya. Remember that, A.D." P*****a! Mahalaga din ang oras ko. "Fine, fine… I get it na. So, what kind of car ba dadalhin mo? Iyong malaki sana para kasya kami." saad ko rito

"5 PM na pero hindi ka pa bumababa. Kaya naisip kong puntahan ka. Pagpasok ko rito, parang nakalimutan mo na ang oras." Napatigil si Fae, tiningala ang orasan at nakita na 5:20 na pala. Napangiti siya nang bahagya. "Magliligpit lang ako ng gamit, tapos uwi na tayo," sabi niya.