Time In Tagalog Novels & Stories

12:45 na ng tingnan ko ang oras sa phone ko. Basta ko na lamang ibinato sa kung saan ang phone ko bago nagmamadaling pumasok ng cr. Hindi ko alam kung paanong nagawa kong maligo ng higit sampung minuto lang, never in my life na ginawa kong maligo ng ganun kahaba lang or maligo ng nagmamadali. Most of the time ay maaga ako magprepare kapag may lakad ako or pupuntahan. I'm always in American time, not Filipino time. For short, ayaw kong nahuhuli.

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

"Sige. Ganito na lang, sa beach na lang tayo magpunta." "Beach? Ulit ko. Tumango siya sa akin. Mayamaya'y ipinakita niya ang kaniyang orasan. "Tignan mo 'to. Sixty-two hours, kaya mo bang sumama sa akin sa mga oras na 'to?" Medyo naguluhan ako sa sinabi niya. Ano'ng mayroon sa sixty-two hours. At saka ngayon ko lang napansin ang oras niya, bakit parang timer 'yon?

"I wish you are here." "Me too, babe. Mag-enjoy ka diyan and don't think too much about me." Ngumiti ako. "Okay, bye. I love you." Pagkatapos patayin ang tawag nagbihis na ako. It's four in the afternoon. Perfect time to make a dip.

We can't be together again. "Did you enjoy today?" tanong sa akin ni Craig pagbalik namin sa sasakyan. Napatingin ako sa relo. It was already five pm. Hindi ko namalayan na ganoon katagal na kami dito sa Binondo. Bakit parang ayaw ko pang matapos ang araw na iyon? Totoo ba talaga iyong sinasabi nila 'times flies when you're with the person you love?' Bumaling ako sa kanya at ngumiti. "Thank you, Craig."

"Lumabas na kayo d'yan. Dito na tayo kumain." "We're coming!" Ngayon ko lang napansin, saktong nasa tapat pala kami sa 7/11 o parang mini-stop dito sa Pasig. When I looked at my wristwatch, I saw fifteen minutes past four in the afternoon (4:15 pm).

] "Sige po tita may aasikasuhin pa rin po ako e sige po salamat" ["Sige Hija" sabi nito at ibinaba na ang linya Matapos kong ayusin ang iba kong mga gamit ay kaagad akong lumabas sa opisina at isinara ang pinto, i look at my wrist watch its 6:45pm may ibang nag oovertime ang mag nakakasalubong ko ay nginingitian ko na lamang. Sumakay ako sa kotse ko at nag maneho pupunta ako sa Bulacan ngayon, bibisita ako kay Mommy at Daddy.

Maya-maya, tila may naisip siya at nagtanong, "Anong oras ka nagising?" Kung hindi lang ito tinanong, hindi sana maaalala ni Shayne ang inis niya. Nang marinig ang tanong, biglang uminit ang ulo niya. "Alas-kwatro ng madaling araw! Ginising ako ni Tita nang alas-kwatro, tapos ginulo nila ako hanggang ngayon. Para lang sa kasal na ito, grabe ang hirap ko!"

Ang gulo mo rin eh. Akala ko ba bawal ma-late? Hindi ko pa nasisilayan ang anino niya ah. Sa meet up may batas, bawal ma-late. Sus, bigay-bigay siya ng time tapos siya pala itong mali-late ngayon. Filipino time pa more. Ten minutes late na siya. Saan pa kaya nagsususuot ang supladong iyon. Baka nanghiram pa ng outfit niya. Naku, ang dami kong alam!

"Napatawag ka yata ng dis- oras ng gabi.?"a low chuckle was heard over the phone. "Well, at least not here, it's noontime here, so I'm fine with your call." Sabi ni Mr. Tommy Razon na nagtataka sa pagtawag ng anak.