Today Story

Every Christmas Eve in Port Saint Giovanni, the Camerlano family hosts the Claiming Rite at Saint Giovanni Manor. Twelve girls stand in a line. Whoever receives the white-gold signet pin becomes the heir’s publicly acknowledged bride candidate. I am Grace Sorrento, the bastard daughter of the Sorrento family. If I do not receive that signet tonight, by sunrise I will be put on a plane to Chicago and married off to a Rizzo, a man rumored to have killed two former fiancées. Adrian Camerlano, the boy I grew up with, swore to me in blood three days ago that the signet would be mine. But when the moment came, his hand turned. With a smile, he pinned it on Lucia, the orphan his family had sponsored. Then he leaned close to my ear. "Let Lucia have her moment. No one has ever really looked at her before. Don’t worry. This is my estate. No one will dare arrange your marriage without my say." I grabbed his sleeve, but he removed my fingers one by one. "Lucia has no roots and no last name. Tonight is all she has. But you are a Sorrento. Even without the signet, no one will touch you." That phrase, no last name, drew every gaze in the ballroom toward me, full of pity and quiet mockery. The next morning, I boarded a flight to Chicago. When Adrian heard, he made one call to Port Saint Giovanni Air Control. "Ground every plane. Nothing leaves today!"

My husband, Luca, had a childhood sweetheart named Sophia. Years ago, during a brutal gang shootout, Sophia shielded him from the worst of the bloodshed, and since then, she had suffered from severe PTSD. Because of that, Luca would push aside family business every year and fly to our estate on a secluded island off the coast of Sicily to spend three months “helping her recover.” “Victoria, she lost her mind because of me,” he told me. “I’m responsible for her. I hope you can be magnanimous.” So, I nodded. And eventually, I got used to the fact that every year, my husband would disappear for three months to fulfill what he called a moral obligation. That was until the day I flew in without warning to inspect the family’s money-laundering network on that island and saw him. In the town square, under the bright Mediterranean sun, Luca was standing there with a five-year-old boy by his side. “Papa, how long do we have to hide on this island?” the child asked. “I want to go to New York. I want to see the Empire State Building.” Luca laughed gently and scooped him up in his arms. With his other hand, he held Sophia’s. “Antonio, be good,” he said affectionately. “Papa’s position is… complicated. When you turn eighteen and pass the family’s initiation ceremony, I’ll kill that woman and her dead old man. Then, I’ll take you back to New York to inherit the entire Corleone family.” I stood in the shadows, unseen. Slowly, I lit a cigarette. The smoke curled around me as their voices drifted over, the conversation getting more vicious as it went. Sophia leaned into his chest, her tone sweet and coy. “Luca, I’ve been with you for seven years without a name or a title. How much longer are our son and I supposed to live like ghosts?” Luca sighed. “I don’t have a choice. The old man in the Corleone family is still alive. I married Victoria just to get her territory. Don’t worry. I’ve been adding something to her milk every day. She’ll never get pregnant in this lifetime. My family bloodline will only continue through you.” The last thread of reason in my mind snapped. In the six years of marriage we shared, I had been infertile. I’d taken countless hormone injections to stimulate ovulation. I’d knelt in church and prayed more times than I could count. Yet, all along, the devil poisoning me was my own husband. The initial shock faded quickly into rage. I crushed out my cigarette and pulled out my phone. Then, I dialed my uncle, the family’s clean-up man. “Uncle Rocco,” I said calmly, “Luca betrayed me. He betrayed the family. Order a coffin in the finest black walnut for me, and make it large, large enough to fit a family of three.”

“นายจะไปไหนไคเลอร์!” “ผมก็จะออกไปทำงานครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มรูปหล่อที่มีใบหน้าเรียบนิ่งเอ่ยออกมาอย่างรู้สถานะกับหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนาย “ นายเป็นของฉัน!” “ ครับ ชีวิตนี้ของผมก็เป็นของคุณหนู คุณหนูจะเอามันคืนผมก็ยินดีครับ” “ นายก็รู้!!! แล้วทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงเข้ามาในชีวิตนาย!! ทั้งที่รู้ว่าฉันไม่ชอบ!” “.............” “ เงียบทำไม ทำไมนายไม่พูดออกมา!! เถียงมาสิว่าฉันเข้าใจผิด!! นายเถียงฉันมาสิว่าทั้งหมดไม่ใช่เรื่องจริง ฉันแค่คิดไปเอง!!” “ ผมไม่มีอะไรจะเถียงคุณหนูครับ” “ไคเลอร์!!” นิยายรุ่นลูกจากเรื่อง กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย และรุ่นน้องของมาเฟีย จากเรื่อง เล่ห์รัก กลร้าย เจ้านายมาเฟีย , หมอมาร์เวล จากเรื่อง กลรัก คุณหมอมาเฟีย เซ็ตครอบครัว บ้านปีกขวา

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ “รินทำไม่ได้เลย รินไม่เข้าใจ” หญิงสาวเอ่ยงอแงเมื่อเธอไม่สามารถทำตามในงานที่อาจารย์สั่งให้ทำส่งในศุกร์นี้ได้ “ไหนขอพี่ดูหน่อย” ลีวายเอ่ย พรางหยิบงานที่ฟารินงอแงไม่ยอมทำ “พี่ลีวาย ทำให้รินหน่อยนะๆๆ” “ถ้าพี่ทำให้ อาจารย์ก็รู้ซิครับ” ลีวายเอ่ย “อาจารย์จะรู้ได้ยังไงคะ เรารู้กันสองคน”ฟารินเอ่ย “พี่อยู่ปี3 ทำงานส่งอาจารย์จนอาจารย์จำลายเส้นได้หมดแล้วครับ แล้วน้องปีหนึ่งแบบน้องฟารินเนี้ย จะใช้ลายเส้นพี่ปี3ไปส่ง จะรอดได้ยังงไง” “แต่รินทำไม่ได้นี่คะ….” “เฮ้อ งอแงแบบนี่แล้วพี่จะทำยังไง”ลีวายเอ่ย “ไม่รู้ค่ะ” “งอแงไม่เข้าเรื่องเลยเรา” ปากบ่น แต่มือก็ยังคงเริ่มร่างงานที่ฟารินบอกทำไม่ได้ “พี่ลีวายใจดีจัง” “ใจดีแบบนี้ ให้พี่เป็นแฟนได้หรือยังละครับ” “คะ!!….” “เอากลับไปคิดดูก่อนก็ได้” ลีวายเอ่ย

เลย์ ... ชายหนุ่มสายบันเทิงเริงสวาทสุดเจ้าชู้ หนุ่มหล่อผู้ชอบเซ็กส์สายสวิงเป็นชีวิต จนทำให้ในทุกๆวันของชีวิต อยู่บนเตียงกับหญิงสาวและดื่มเหล้าซะส่วนใหญ่ การที่จะมีเซ็กส์กับผู้หญิงแค่คนเดียว ถือเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเขา “คิดว่าพี่หยุดได้แบบนั้นเหรอ? คิดผิดหรือเปล่า” เลย์เอ่ย “พี่เลย์...” “พี่ไม่อยากมีปัญหากับพี่ชายเธอหรอกนะ” เลย์เอ่ย “หนูจะไม่บอกใครก็ได้ค่ะ..” “หึ!!!”

“หมอไฮน์” หมอหนุ่มไฟแรง สุภาพ อ่อนโยน เฉพราะบางคน เฉพาะบางเวลา เมื่ออยู่ในชุดกราวน์ หมอไฮน์คือแพทย์หนุ่มมากฝีมือในขณะที่อายุยังน้อย แต่เมื่อไหร่ที่อยู่นอกชุดกราวน์ หมอไฮน์คือ “เสือ” เมื่อตัวตนที่แสนน่ากลัวต้องปิดซ่อนเอาไว้ แม้ใจจะรักแต่กลับต้องผลักเธอออกจากชีวิต นั่นคือสิ่งที่เขาทำพลาด

Ayu hanya seorang gadis desa biasa yang bekerja sebagai pembantu di rumah keluarga Ardiansyah, tempat para miliarder tinggal dalam kemewahan yang sunyi. Dia bertemu dengan Revan, tuan muda yang terjebak dalam pernikahan kosong dengan wanita sosialita ambisius. Tapi di balik sikap kaku dan diamnya, ia mulai luluh oleh ketulusan Ayu. Namun cinta mereka tak diizinkan. Nama besar, harga diri, dan masa lalu kelam keluarga siap merobek segalanya. Cinta ini haram. Tapi kenapa rasanya justru candu?

Rose Miller n’avait qu’un rêve : recommencer sa vie à Brighton University. Mais dès son premier jour, elle devient la fille que tout le monde déteste. Trop pauvre. Trop différente. Trop facile à briser. Tout bascule lorsque le bracelet familial de Kevin — l’étudiant le plus puissant et admiré du campus — disparaît mystérieusement… et que tous les regards se tournent vers elle. Accusée à tort. Humiliée devant toute l’université. Et pire encore… Kevin doute d’elle. Trahie, isolée, rejetée, Rose voit son monde s’effondrer. Mais derrière ce vol se cache une vérité bien plus sombre. Manipulations. Jalousies. Jeux de pouvoir. Quelqu’un tire les ficelles dans l’ombre. Alors que Rose lutte pour prouver son innocence, une alliée mystérieuse commence à agir… et les secrets les mieux gardés menacent d’éclater. Mais une question demeure : 👉 Et si Kevin n’était pas celui qu’elle croyait ? Entre amour, trahison et vengeance, jusqu’où Rose est-elle prête à aller… pour faire tomber ceux qui l’ont détruite ?

Le mariage d'un jeune couple se brise à petit feu à cause de l'attachement que la femme à pour son travail malgré l'amour qui les unit. Difficile pour elle d'être en même temps une femme au foyer et une femme d'affaires reconnue dans la société. Fatigué, son mari fait recours à une stratégie qui s'avérait être la pire de toutes les solutions pour résoudre le problême d'incompréhension qui détruit son mariage.

“ฉันจ่ายนายสองแสน!” เมื่อเสียงหวานของหญิงสาวเอ่ยขึ้นทำเอาชายหนุ่มกรอกตาและชะงักฝีเท้าที่กำลังเดิน แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้หันกลับ แต่ยังคงก้าวต่อไป “สี่แสน! ฉันจ่ายนายสี่แสน!” “เก็บเงินของเธอไว้ เพราะยังไงฉันก็ต้องไป” “ผู้หญิงคนนั้นจ่ายให้นายเท่าไหร่กัน! ฉันจะจ่ายให้มากกว่า!” “เขาไม่ได้จ่ายฉันสักบาท พอใจหรือยัง!” “นายไม่ได้เห็นแก่เงินอย่างที่คนอื่นบอก แต่นายรังเกียจฉัน….” โฮลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือก่อนน้ำตาหยดเล็กๆเริ่มไหล เธอหมุนตัววิ่งออกไปโดยที่ธันวาได้แต่ยืนนิ่ง “โถเว้ย!”