Totto Land Novels & Stories

Si Toto naman ay bumaba na ay sinabing tapos na siya sa taas at dito naman sa baba mag-aayos. “Kumain ka muna,” sabi ni Gary. “Salamat po, mamaya nalang po pagkatapos,” ani Toto na pumunta sa sala ay may inaayos sa mga wire. Bawat sulok ay napansin kong may ginagawa ito. Hanggang sa garden, swimming pool, parking, dirty kitchen, driver’s area, pati sa dining area kung nasaan kami. Bumalik ito para magtanong, “Ma’am, Sir, pwede po ba pakisabi sa mga maids na magsilabas muna sa mga kwarto. Sandali lang naman po.”

Alam naman nila na hindi nagsasalita at makalakad si Totoy ay nainis pa rin ito dahil hindi sumagot ang bata. Napaluha na lamang si Totoy nang bigla siyang itulak ni Lando. Hindi niya alam kung paano sumigaw para makahingi ng tulong pero nang makita niyang maraming nanunuod lamang, nawalan na siya ng pag-asa na may tutulong sa kanya.

He’ll surely miss Ramiel, though. Nakarating din naman sila sa bahay nila Toto at sa labas pa lang, naririnig na nila na parang may nagbabasag ng gamit habang may umiiyak yata o ano. Si Toto ay bumaba mula sa pagkakabuhat ni Raymond at tuloy-tuloy na pumasok sa barong-barong na gawa sa plywood. "Nay! Nandito na kami ni baby! May dala akong sardinas! Marami po 'yon!" sigaw ni Toto habang tumatakbo papasok sa loob.

Uminom muna siya sandali ng tubig sabay lamon nang lamon ng cake na ginawa niya kagabi. "Oh Lando!" daing ni Lolita na parang sinaniban ng pitong dragon balls. "Yes bebeque?" "Ipasok mo na sa loob ko. Kanina pa ako takam na takam!" "Bebeque, kanina pa nakapasok. Hindi mo ba ramdam ang 7 feet ko?" nagtatakang tanong ni Lando dahil kanina pa ito nag-zebra boy sa taas ng dalaga. "7 feet?" naguluhan naman kunwari si Lolita.

Masayang kumindat si Toto na parang nauunawaan ang kanyang mga salita at ginagawa ang lahat para ipakita ang suporta nito. Ngumiti si Chloe at sinabi, "Sige na, sige na. Pupunta ako sa kusina at kukunin pa ang iba para sa'yo." "Huwag mo siyang masyadong patabain." Tumingin si Joseph. Si Toto ay nadagdagan ng 11 pounds mula nang dumating sa bahay na ito at ngayon ay tila isang makapal na tupa na kaysa isang Border Collie mula sa malayo.

tudyo nitong nakatawa. Kunwa nama’y nanlaki ang mga mata ni Vincent. “Loko ka, pareng Toto. Pero I like it! I like what you’re thinking, huh?” Bumulong pa ito nang may kapilyuhan kay Toto. “Lalo at malamig ngayon. Masarap ang may kayakap, ‘di ba?” “Eksakto, pare! Nainggit tuloy ako. Makauwi na nga’t baka makagawa rin kami ng panibagong bunso ni Imelda!”