Traces Of The Moon Novel の小説・ストーリー

Ramdam niya ang pagpisil ni Gideon sa kamay niya. She inhaled the evening breeze. Tumingala siya sa kalangitan at tumitig sa bilog na buwan. Marahang dumaan ang hangin at humalik 'yon sa pisngi niya. "The moon shines bright tonight," bulong niya. Bumaling siya kay Gideon. Nakatingala rin ito sa buwan at may munting ngiti sa mga labi. Jewel just gaze at him, breathless.

Maraming bumabati sa kanila tuwing dadaan sila sa kumpulan ng mga estudyante. Malapit na sila sa bakuna ng mansion ng makasalubong nila si Gaia galing sa building ng elementarya. Malaki ang ngiti ang sinalubong ni Gaia sa dalawa at agad na niyakap ang Luna. "Morticia! God I missed you!" Sinuklian rin naman ito ng Luna ng isa ring mahigpit na yakap.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko para pakatitigan siya. Under the silvery glow of the moon, Lazarro looked less like a man and more like a masterpiece carved from stone and shadows. His side profile carved in perfect precision. The moonlight caught the bridge of his straight, aristocratic nose and the dark, thick sweep of his lashes that hid whatever secrets lay in his eyes. His angular sharp jaw, like a blade under the moonlight. But it was his lips that caught my breath. They were set in a thin, neutral line, yet they looked dangerously soft, a stark contrast to the rough, calloused fingers that were still gently playing with a strand of my hair. Does it feel good between mine? Like how

Pag kabukas ko ay walang madadatnan na mga gamit sa sala dahil na ilipat na sa nilipatan ko, tanging mga libro nalang na niregalo niya sa akin ang natira sa katabing kwarto naming dalwa. Isinilid ko ang mga ito sa karton, puro mga favorite story ko itong lahat na isinulat ng mga favorite authors ko. Habang nagliligpit ay hindi ko maiwasan maalala ang gabing yun, napapikit ako ng mariin para kalmahin ang sarili ko. ***** Dali dali ako pumasok ng bahay at naabutan ko siyang nag lalabas ng bagahe niya. Nakaramdam ako ng kaba ng nabaling ang tingin niya sa akin, his eyes are full of anger.

Pero paano? May nabasa ako sa isang librong nakita ko sa bookshelf na nasa opisina ni Travis na... tuwing kabilugan ng buwan, bukod sa malakas ang kanilang pang-amoy sa dugo, mabilis din silang manghina. Kabaliktaran iyon kapag eclipse, dahil kapag eclipse mas lumalakas ang mga bampira kahit na hindi nakakainom ng dugo. Nahihirapang hinarap ako ni Travis.

Thinking of my cousin and what he was facing… Ako ang nagpahamak kay Trace! Sa Italy pa lang… flashes of events that happened months ago runs to my brain. Kaya pala maraming mali… Ang nangyari sa kalsada na may humabol kina Mayumi at Izzy. Ang palpak na plano para makuha ni Trace sana si Mira. At marami pang sablay na planong sumunod kahit nagtulungan na sina Trace at Rex laban kay Julianna.

No part of this story may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the author, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law. Plagiarism is a CRIME! ❗WARNING: Contained matured contents. My imaginary characters: *Astrid Fiore Gellar de Silvar- Selena Gomez *Zephyr Kalen Sorkin Alviajano- Chris Evans —————————————————————————————————————————————————————————————————— Prologue

Si Isabella ang nagtuturo ng emotional core (love and cunning), Marcus ang strength and protection, at sina Mia at Milo ang balance through creativity and strategy. Isang gabi ng full moon—hindi red moon, pero malakas pa rin ang lunar energy—biglang nagising si Aurora nang mag-isa sa kwarto niya. Hindi umiyak. Tahimik siyang bumangon, lumabas sa balcony, at tumingin sa langit. May bagong pull—hindi red, hindi blue, kundi neutral silver light na parang mirror ng sarili niya. Malakas ito, parang may voice na hindi salita, pero nararamdaman sa puso: “Sister… I’m close.”

MY MYSTERIOUS WIFE BOOK XXIX CHAPTER 1 3RD POV "Ano 'yang ginagawa mo?" Tanong ni Luna kay Trace, kaya napalingon ito kay Luna. "Pinaghandaan ko ang mga kailangan kung gagawin para bukas," sagot niya rito. "Mukhang gustong-gusto mo talaga siyang talunin." Muli siyang napalingon kay Luna, dahil sa sinabi nito sa kanya.

I am sad because it felt that no matter what I do, no matter how much I change the path I am walking on, I still found myself walking in the same alley with just different circumstances. "Is someone threatening you?" Moon asked. I giggled and shook my head. "None, I just read that somewhere," I excused. I sighed and smiled at him. "Anyway, that night is falling deep. I should go back to bed and sleep," I calmly said. Binuksan ko naman ang pinto ng balcony at papasok na sana nang makita ko si Moon na paalis na. Kaagad kong hinablot ang cloak nito kaya napatigil ito at lumingon sa akin.