Traces Of The Sun Novels & Stories

I can see it through the glimpse of moonlight. Pinatalikod niya ako at sinuot ang kwintas na binili niya kanina. The pendant of this necklace is a moon. “Just like what I have said before, you reminds me of the moon. Among all the stars who kept on shining in the night sky, you're the only one who I will always look up to. Whenever you're not around, I will always find you. I will always leave a trace to remember my way back to you.”

Medyo naging at ease ako pero nung nararamdaman ko ang pag-angat na pag-angat para akong mabubuwal sa sobrang kaba. "Open your eyes, Buds.." Umiling ako. No way! Susuka ako kapag ibinukas ko ang mata ko. "Open your eyes. Don't look down. Trust me." Kumalma ako. Napakalambing kasi nang pagkakabulong sakin ni Storm. Dahan dahan ibinukas ko ang mata ko and I was shocked of what was in front of me. I was so amazed by the beauty of it! It's the sunset! Shucks! Sobrang gandaaaa! Nilingon ko si Storm na nahuli kong nakangiti at nakatitig lang sakin. I smiled at him. Muli kong binaling ang tingin sa papalubog na araw. I heard a click of a camera kaya nilingon ko si Storm. Ibinaba niya ang kaniyang k

Ito ang natatanging parte kung saan maraming nakapaligid na mga mababangis na hayop upang mas higpitan pa ang seguridad. Makikita din sa gitna ang magarang pader na namamagitan sa dalawa at sa likod nito ay ang malaparaisong core. Isa rin itong malawak na lupain na kilo-kilometro naman ang layo mula sa mismong pasilidad na halos walang kahit na anong nakabantay maliban sa nakalakip na mga detectors sa paligid, at maging si Larry ay may suot na tracker upang siya'y ma-trace up kung saan man magpunta.

Ipinakita rin ni Trixie kay Yanyan ang magandang tanawin ng paglubog ng araw. Matapos ang mahigit sampung minutong pag-uusap, ibinalik na ni Trixie ang cellphone kay Helios. Halos dumilim na noong mga oras na iyon. Ngunit may mga ilaw naman sa daan kaya hindi mahirap bumaba ng bundok. Tahimik na nagpatuloy si Helios sa pagsunod kay Trixie pababa ng bundok. Sa bawat hakbang, pinipigilan niya ang sarili na alukin itong alalayan. Alam niyang kaya nitong mag-isa, at iyon mismo ang isa sa mga bagay na hinahangaan niya kay Trixie.

Ang mga mata ay sumasalamin sa kulay ng paglubog ng araw. Naupo si Tristan sa malambot na buhangin at tinapik ang puwesto sa kanyang tabi. "Halika, Boss Doc. Panoorin natin ang sunset." Lumapit si Jaime at marahang umupo sa tabi ng bilyonaryo. Ipinatong niya ang kanyang mga bisig sa kanyang mga tuhod at dahan-dahang isinandal ang kanyang ulo sa balikat ni Tristan. Walang salita, walang ingay—puro lang ang tunog ng humuhulas na alon at ang mabilis ngunit payabang na pagtibok ng kanilang mga puso habang sabay na pinapanood ang paghalik ng araw sa dagat.

Singit muli ni Aspen na akala ko'y tapos na sa pang-aasar. "Gaga." "Seryoso! Kasi ang astig niyo tingnan, tipong isang tingin mo lang sa inyong dalawa na magkasama," she sighed dreamily. Para bang may inaalala siyang tanawin. The sight was probably me together with Aziel. "Grabe! The power it holds!" Umiling-iling nalang ako sa mga pinagsasasabi ni Aspen. Bahala siya sa buhay niya, basta ako, hindi ko nakalimutan ang assignment ni Prof. Jim.

Pagkahinto ng kotse ay agad siyang bumaba dahil tulad ng sinabi ni Sylvan, tanaw na tanaw nga sa lugar ang paglubog ng araw. “Wow,” bulaslas niya habang yakap ang kanyang sketch pad. “Tingnan mo, ang ganda ng sunset dito.” Hinila niya ang kamay ni Sylvan na nakasiksik sa bulsa nito patungo sa kinatatayuan niya para ipakita rito ang paglubog ng araw. “Ang ganda ‘di ba?” Nakatuon ang pansin niya sa paglubog ng araw na hindi niya napansin na sa kanya nakatuon ang mga mata ni Sylvan.

Nang makita ni Trish ang seryoso niyang reaksyon, napatawa ito. “Relax! It's not a bad smell,” sabi niya. “It's actually nice. The scent of motherhood.” Inis na tinapik siya ni Ysa. Pagkatapos ay napansin niya ang mukha ng kaibigan. Matagal niya itong tinitigan bago nagsalita. “Um… umitim ka ba?” Agad na sumimangot si Trish. “Yes! Exactly!” reklamo nito. “The sun there doesn't look strong, but the ultraviolet rays are insane! By the time I remembered sunscreen, it was already too late.”

Nakasimangot na sumunod ako dito. Tristan is definitely sexy, kita ko iyon mula sa likuran. Bagay na bagay dito ang suot, gaya ko may suot din itong sumbrero and he is wearing a sun glasses. Bumungad sa amin ang mapuputing buhangin, dinig ko ang ingay ng mga alon na humahampas sa dalampasigan. Sobrang presko ng hangin ang sumalubong sa amin papalabas ng villa.

Mabanggit lang ang word na 'love' ay nabubuang na si Trace. I checked the time. It is past seven in the evening, at hindi man lang ako ginising ni Trace. And where is that man? Bakit wala siya rito? After doing my stuff in the bathroom, ay lumabas na ako ng cabin, and look for Trace. Hinanap ko ang stairs paakyat sa upper deck at nang nasa taas na ako ay namamangha akong nakatingin sa mga ilaw sa nalalapit na lugar na aming pupuntahan.