Trembled Novels & Stories

My lips were trembling as if I'm going to stutter if I'll utter a word. My cheeks were burning. I didn't know where I got my strength to ran away from them. What the hell is happening to me?

“You looked stunned. Aatras ka na—“ Hindi ko na pinatapos pa ang sasabihin niya at walang pasabing hinawakan ang kahabaan niya. He gasped because of what I did. My hands are trembling because I’m nervous but that doesn’t mean that I am a coward. Kinagat ko ang aking ibabang labi at marahang itinaas-baba ang aking palad doon.

Reality Isang mabigat na tensyon ang dumaan sa bawat sulok ng katawan ko at nanlumo sa tila misteryosong panganib na pumalibot sa lalaking kaharap ko ngayon. Cowering from the towering man in front of me, I tried to hide the trembling sensation veiling through my whole body. “Strip.” His breath touched my cheeks as he speak. Ang lapit lapit niya sa akin.

My body trembled as I continue panting heavily. Ilang segundo ang lumipas, nagpakawala si Rad ng malalim na ungol, nanginig ang buo katawan habang mahigpit niya akong yakap kasabay din ng pagput0k ng mainit-init niyang likido sa loob ko. Pareho kaming bumagsak sa kutson, hinihingal at basang-basa sa pawis, pagod na pagod ngunit nanatiling magkayakap. Pagkatapos ng ilang minuto pahinga, pumatong ulit sa akin si Rad, sinusô ang kaliwa kong dibdib na parang bata habang pinipisil ang kabila.

Nakatayo lang ako roon, hawak pa rin ang phone, nakatingin sa kanya na parang may kinakatakutan. Lumapit siya ng dahan-dahan, at bawat hakbang niya ay parang pinupuno ng bigat ang hangin. Nang nasa harapan na niya ako, agad niyang inabot ang pisngi ko. Mainit ang palad niya, kumpara sa malamig na balat ko. “You’re trembling,” bulong niya. “Did something happen?”

My body trembled in fear as I crouched down the car, umupo ako sa sahig nito at tinakpan ang tenga ko. Sobrang likot ng sasakyan, paikot-ikot iyon at iniiwasan ang mga bala na lumilipad papunta sa amin. I muttered a curse when I saw the bullet go through the car. Kaunti na lang ay mahahagip na ako noon! Did I manifest dying too early?!

pag-sorry nito sa akin, habang ako ay humahabol ng hininga at napayuko I feel like my feet is shaking and my hand is trembling, para na akong matutumba. "A..are you ok? Keira" Tanong nito sa akin agad nitong hinawakan Ang aking braso dahil nawawalan ako Ng lakas Ang aking tuhod, dahil bah toh sa halik niya or something else, mabuti at nakahawak ako sa kamay niya. "I..I'm fine" ni Hindi ko maharap ang mukha ko sa kanya dahil alam kung namumula ako at umiinit Ang tenga ko, suddenly he carry me on his arms.

"BZZZZZZZZZZZZZZ—" Ang matinding panginginig ng dalawang dambuhalang laruan ay sabay na gumapang sa buong nervous system ko. The vibration was so powerful na tila ba kinukuryente ang bawat sulok ng aking pagkababae mula sa loob. Kaya para ulit sabay na k********t ang tumbong at puke ko ng dalawang dambuhalang titi na walang kapaguran.

wika ko ngunit pumikit siya at natigilan ako ng isandal niya ang noo sa bandang tyan ko dahilan para magitla ako but then he hugged me from there and I noticed that his shoulders are shaking. Is he crying?

“H-hindi ko sinadya. Hindi ko alam. I didn’t… I didn’t know. I’m s-sorry. I’m sorry.” “What’s happening?” Hinawakan nito ang kamay kong nanginginig ngayon. “Why are you trembling?” Rumagasa na ang luha sa ‘king mga pisngi habang patuloy ako sa pag-iyak. “Fox, hindi ko sinasadya. I didn’t mean it. Hindi ko alam. Hindi… Hindi ko alam…” “Why are you trembling, Ivy?” He held my shoulders. “Hey, calm down.”