My Dearest Intruder Novels & Stories

“Your friend reported a possible break-in sa bahay mo. May intruder ba sa loob?” Namula ako sa hiya. “Pasensya na po, officer. Wala pong break-in—misunderstanding lang po ito. Kakabalik lang po ng asawa ko mula sa business trip, at naisip ko sandali na baka may intruder na. Pero naka-hang-up na po ‘yung friend ko bago ko pa naipaliwanag…”

Umiwas na ito ng tingin. Gano’n? Siya na nga itong pumasok sa silid ko na ginawa niyang refuge tapos hindi pa sasagutin ang tanong ko. Hmph! Pigilan niyo ako, babarilin ko ang isang ito. Pinapainit niya ang dugo ko. “Why? You’re an intruder. P’wede kitang idemanda dah--”

“Tiger, do you copy? I have reached the target’s quarter,“ mahina ngunit may diin kong bulong ngunit wala akong narinig na sagot sa kabilang linya. That bastard is useless! I have to do this on my own now. Biglang may gwardiyang lumiko papunta sa kinaroroonan ko. “Who are you? State the North Haleian’s password!” sabi nito ng kalmado ngunit naawtoridad habang nakatutok ang baril nito sakin. Tinaas ko ang aking dalawang kamay at nagpanggap na sumuko. “Intruder Alert!” isang alarm kasabay ng red na ilaw ang paikot- ikot habang isang nakakabinging tunog ang kasabay nito. Damn! 'Di dapat ako mahuli!

Bumuntong hininga pa Ang babae na tila nauubusan ng pasensya sa kanya. "Where's your key.." Sabi nitong kinapa ang mga bulsa niya. Hinigit niya Ang isang kamay nito. "Who are you?" Hindi natinag sa boses niya Ang babae at pinagpatuloy nito Ang pagiging intruder.

No tools. I closed it, locked it, and stood there for a second. Then I heard a soft click—mula sa kwarto namin ni Naia. Bigla akong napatakbo. Pagpasok ko, nakita ko siyang nakaupo na sa kama, gising at nakakunot-noo. “Ammir? Anong nangyayari?” Huminga ako nang malalim. “Sorry. Akala ko lang may—” May intruder. Pero hindi ko na sinabi.

Pumasok ang gaga sabay bangga pa sa aking balikat na para bang ako ang intruder sa kanyang palasyo. "Wow...good morning to you too madam. Ano po bang maipaglilingkod ko sa inyo your highness" nilakipan ko talaga ng inis ang aking boses pero knowing this demon hindi yan magpapatalo. Pero nang maisara ko ang pintuan at nilingon siya ay tila siya naestatwa nang makita ang taong nakaupo sa kusina while enjoying drinking the coffee she brought for me kuno. Nagkatinginan silang dalawa.

Eh, takasan ko ba kasi kagabi? Huminga ako ng malalim at pinihit ang door knob. Ngunit, hindi pa ako nakakapasok nang nakarinig na ako ng tawanan mula sa loob. Nandito na si Jasmin? Ng ganito kaaga? Pagbukas ko ng pinto ay napako ako sa kinatatayuan ko. Hindi si Jasmin ang kausap ni Bernard -- isang foreigner na babae na nakaupo sa kanyang tabi at talaga namang dikit na dikit sa amo ko.

How could I not obey my baby? Magkahiwalay ang kaniyang mga namumulang labi habang hinihingal. Ang mga mata niya ay tila lasing habang nakatitig sa akin at nang-uutos na sagutin ko muna ang tawag. That sight of her under me made all my systems weak. Again, how could I not obey her? I answered the call without removing my eyes at her. “Ruan, I'm sorry to disturb you at this point of time but an intruder entered your office.”

Hindi ko na itatanong kung paano siya nakapasok. He was Gab; after all, he knew how to be a very skilled intruder. "Ako na, umupo ka na lang 'don." Aniya habang pigil-pigil ang kamay ko. F*ck his touch. "Hindi ako marunong ng nakatanga lang sa gilid. Hindi rin ako paralisado." I said bitterly. "Ako na." Agaw pa rin niya. "I said. I." "No." "What the--" "Don't try to continue that."

There was a sound of knocking on my room's door. Not minding it, I was searching about the future happenings in New York this month. This is not because I am interested in any event but I always want to travel overseas somehow. My dad couldn't let me go on vacation for a month and therefore, I needed an excuse. This morning at the boutique, there was that nutcase obsessed with marriage who surprised me. Ah! The guy simply didn't make sense! He's so weird! He can be compared to a stalker since he is always around me whenever I go.