Novel & Cerita True Love Doesn T Exist

Sa simpleng presensya nito, natutunan niya ang isang mahalagang aral: ang tunay na pag-ibig ay hindi laging nangangailangan ng pag-angkin. Ang damdaming iyon, gaano man kasakit, ay totoo at makapangyarihan sa kabila ng hindi nito pagkakaroon ng kapalit.

Maraming puwede, marami ring hindi puwede! Ang sabi ng aking puso at isipan, mahal na mahal ko si Robert noon at ngayon! Sa pag-ibig walang kasiguraduhan. Puwedeng mauwi sa hiwalayan o puwede ring forever depende sa dalawang taong nagmamahalan. Sabi nga ni Kate Moss na nabasa ko sa F*, “Love is always a risk worth taking. The biggest gamble we’ll ever take is with our hearts. In handing someone our most vulnerable pieces. Not knowing where it will lead. Where it’s meant to go. Whether they’re a lesson Or forever.”

Hindi ko na napigilan ang luha sa aking mga mata. "True love exist at kung ikaw ang babaeng para kay Kenneth buong puso ka naming tatangapin sa pamilya namin." nakangiti niyang sagot. Hindi ko na tuloy napaigilan pa ang sarili ko na mapaiyak.

“Na-realize kong wala talagang naidudulot na maganda sa isang tao ang pagtataksil. Dahil tingnan mo ang nangyari sa ‘min ni Vivian, hindi rin kami nagtagal. Ako na mismo ang nang-iwan sa kanya dahil hindi ko matagalan ang mga ginagawa at ugali niya. At magpahanggang ngayon, ay wala na akong balita pa sa kanya. Hindi ko na alam kung nasaan siya simula nung maghiwalay kami, five years ago. Basta ang alam ko, may kinasama iyong matanda na naibibigay lahat ng luho niya. At heto ako ngayon, malungkot ang buhay at puno ng pagsisisi. Pero ngayong nakahingi na ‘ko ng kapatawaran sa ‘yo, parang biglang gumaan ang pakiramdam ko.” “Hindi kita pipilitin na mapatawad mo agad ako, dahil si tito Weston nga

“Well... if that's the case, then you will know if he is real or not.” Napatingin ako sa kanya. “People can easily stay during the happy moments,” dugtong niya. “Pero ang taong tunay na nagmamahal, hindi umaalis kapag nakita na niya ang pinakamahina mong anyo.” Napaluha ako. “Hindi mo malalaman ang tunay niyang nararamdaman kung itatago mo ang lahat.” “Pero paano kung matakot siya?”

"That's my reply when you said that you love me, ten years ago... I love you so much, baby, since the day you bumped into me in that wild place where love doesn't really exist." THE END. . .

Ayaw na niyang makagulo pa sa dalawa. Pinakatitigan niya ang sarili sa salamin. Hindi niya kayang ikaila sa sarili at ramdam niya na interesado siya kay Phoenix kaya ramdam niya ang kaunting selos sa kanyang puso. Sa konting oras na sila'y nagkakilala at nagkasama ay alam niya na may namumuo siyang pagkagusto rito. Ngunit alam niya sa sarili na hindi niya pwedeng mas palalimin pa ang nararamdaman dahil kailan man hindi sila magiging pwede. She doesn't want too taint such pure soul. Ayaw niyang mahila ito sa dilim ng kanyang mundo. Isa pa her fate is already decided.

Hinahamon ko siya ng titig sa pamamagitan ng sagot niya at tumango lang din siya. "Romance is complicated, Riz. You fall in love with a character that doesn't even exist. And I don't want that," he stated, and that made me in awe. "But that what romance is all about, Nestor. It's okay to fall in love to a character that does not exist! At least I have my own fantasy and hope. Kesa naman sa isang taong mahal ko, pero manhid at tanga ang puso." Sabay talikod ko. Umiwas na ako sa titig niya at bumalik ang hakbang ko sa mga libro. Rinig ko lang din ang pagbuntonghininga niya at nanayo ang balahibo ko sa kakaibang pag-hinga niya. May naalala lang kasi ako. At hindi ko ito maalis sa isip ko.

May mahina itong bulong na hindi ko na narinig. Muli itong bumalik sa kanya pwesto at niyakap niya ako ng mahigpit. Idinilat ko ang mata ko at mas lalong niyakap si Tyra. I will try my best to explain to Dad and Mom that I can't get married not until Tyra is ready. I won't get married to anyone if it's not Tyra. She's the only one for me and I want her to be happy. I want to give her everything.

What if love isn’t simply summed up in a two-sentence graphic, in an image of couple holding hands, in a 4 x 4 pixelated screen? What if real love isn’t about finding a perfectperson, or meeting ‘the one’ by a certain time, or discovering someone who totally changes himself/herself to be the person you need? What if that’s all total crap? What if you’re actually missing out on real love by believing these silly lies we take to heart because they’re in pretty script or powerful language or bright colors?