True To Life Story Novels & Stories

Talagang sumaglit lang siya para hindi naman daw magtampo sa kanya si Peanut. Kaming dalawa na lang ni Lucas ang nandito sa table at hindi ko maiwasan na matawa sa mga kwento nito. Kini-kwento kasi nito ang mga experiences niya noong baguhan pa siya sa showbiz. Pati mga indecent proposal sa kanya ng mga kilalang personality sa showbiz na-ikwento na din yata niya sa akin. Ganoon siya ka-vocal kaya naman halos hindi kami naghihhiwalay ngayun.

Pag uwi nya ng bahay malungkot n paligid ang sumalubong s kanya. Mag isa lng kc xa s bahay simula noong maaksidente ang kanyang mga magulang grade 6 plng xa noon. Kinup kop xa ng mga kamag anak pero inalilala lng sya kya mas ginusto p nya n mabuhay mag isa sa luma nilang barong barong.

Usal ko nalang pero sadyang makulit sya at hindi mauubusan ng sagot. "Hindi iyon pareho, Ako lang ang makikita mong kaluluwa sa iyong panaginip maliban nalang kung nanaisin mong may makita pang iba. Limitado rin ang oras na pwede kitang bisitahin dito at bigyan ng impormasyon tungkol sa akin buhay" Mahabang salaysay niya saka naupo sa sofa malapit sa kinaroroonan ko, Napairap naman ako sa kanya. Ibang klase din ang isang ito, hindi nagpapatalo bagay na kapareho namin. "Whatever!" Mataray na ani ko hinintay ko syang magsalita, Pero isang nakaka-inis na ngiti ang sumilay sa kanyang labi dahilan upang lalong akong mairita sa kanya.

"Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita." Tiningnan ko si Lidie, hanggang ngayon ay napapaisip pa rin ako kung limang taon talaga ang batang ito, iba siya magsalita para sa edad niya. Hindi siya tulad ng ibang bata na iba mag-isip at magsalita. Minsan ay iniisip ko ngang matanda na ito na natrap lang sa katawa ng isang paslit. "Kinukwento niya ako sa iyo?"

tanong ni Jessa. "Oo naman," turan namin ni Zendi. "Medyo lang," sambit naman nina Lilibeth at Shammy. "Nice, ayon... share ko lang sa inyo 'yung ginawang story ng kaibigan ko. Medyo true to life to pero s'yempre, may dagdag bawas din. Inspired 'to sa sarili niyang buhay. Nakakaantig lang kasi kaya nais kong i-share sa inyo. Malay natin, ma-inspire din kayo sa story niya," pahayag pa ni Jessa.

Ilang minuto lang nasa daan na kami pauwe. "You sure, hindi ka hahanapin ng asawa mo?"-tanong nito sakin, na sa daan padin ang tingin. "If ever man na hanapin niyako, im sure kinukumbulsyon yon . Hahaha" "Ibang klase ka din talaga"- iiling iling pa ito. "Hahaha, im just being honest to myself " "Being honest?, i dont think so" "Ee?, kuntra kana naman "

" Iyun ang ibig kong sabihin. Wala naman akong nalalaman sayo! Ikaw na nga nagsabi na ngayon lang tayo nagkita. Ano naman ang alam ko diba?!'' Pwera nalang kung ibabahagi mo ang kwento ng buhay mo. Wala akong balak ikwento sa ibang tao ang kwento ng buhay ko. Oh' kung ano ang nangyayari sa pamilya ko,lalo na sa mga taong hindi ko naman kilala.

panimula niya sa mga tagahanga niya doon. “Lahat ng libro may kwento hindi ba? I mean lahat ng Author may dahilan kung bakit nila yun sinulat at may kwento sa likod non. Do you wanna know a little secret about my book?” Tanong niya sa mga ito na ikinasigaw nila agad ng 'yes' “This book, entitled with 'A lifetime love story' is a seventy percent fiction and a thirty percent based on true to life situation.” ngiti niyang sabi.

Noong wala akong ibang makapitan kun'di ang sarili kong kamay, habang nagsisikap na itaguyod ang araw-araw upang mabuhay. Wala akong ibang alam dati kun'di ang sumayaw at umindayog sa saliw ng maharot na musika. Palakpak ng ibat-ibang tao na karamihan ay lalaki ang siyang nag papalakas ng loob ko. Habang hinahanap ko ang pamilya ko'y, ang bahay aliwan ang humubog sa pagkatao ko. My family never ever tried to ask me about my story. Maybe they wanted to asked... but maybe, they wanted me to say it willingly. Ganoon pa man ay tinanggap nila ako ng walang alinlangan. But just like before, my story remained untold. Tulad ng kung paano rin banggitin ng mga nakilala at nakasama ko noon sa mga nag t

"You said yesterday that you came home to the Philippines, right?" Inglesherong froggy! "Yup!" Maikli kong tugon habang nakatutok sa tv ang mga mata. Nanunood kasi kami ng 'Zombie Land' kahit hindi naman talaga nakakatakot ang zombie. "Why?" "To find myself." I said at ramdam ko ang pag upo nito ng maayos paharap sa akin. "Why?" "To find the past. " - me "Why?" - him.