Future Wife Novels & Stories

Baka mamayang gabi marinig ko na ang sagot niya kahit na binigyan ko siya nang palugid na oras hanggang bukas. “Well, may punto ka. Pero still, Diana, marriage ang gusto niya just to get away from his family. Samantala ako naniniwala na ang marriage is a commitment to the person you love. Ayaw ko magpakasal para lang magpanggap sa harap ng family niya. Hindi ganu’n ang nai-imagine ko’ng marriage na gusto ko maranasan. Isa pa, gusto ko ikakasal ako sa taong mahal ko and not just for the sake of money or whatsoever,” paninindigan ni Wendy na mukhang buo na ang desisyon niya.

Tanong ko sa kanya pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko. "I'm Steven Guevara, your fiancé." Hindi talaga ito biro dahil totoong ikakasal ako. "Hija, siya ang mapapangasawa mo at kung hindi ka lang naaksidente naikasal na sana kayo. Pero huwag kang mag-aalala dahil matutuloy pa rin iyon."

Humiga ako sa buhangin at hinayaan ang aking sarili na mabilad sa tirik na araw. Halos isang taon na kaming naghahanda para sa sinasabing wedding of the year. Iniwanan ko ang aking career sa pag mo-modeling at pumayag sa alok niyang kasal sa akin . Ang dami naming pangarap at planong gawin sa aming pagsasama at magiging pamilya. Ramdam ko ang pagmamahal sa akin ni Arthur, alam kong mahal niya ako pero hindi ko alam kung ano ang ngyari sa isang iglap ay biglang nagbago ang lahat.

Ayoko ng makipaglaro sa mga walang-kwentang nais ni Lavinia. "Gano'n na nga siguro," sabi ko na lamang kay Dad. NAKATUNGHAY lang ako kay Adam. Naawa ako rito dahil halatang uhaw ito sa pagmamahal at aruga ng isang ina. Hindi ko alam kung anong naghihintay sa akin sa kinabukasan sa piling ng mag-ama. Dahan-dahang hinaplos ko ang makapal na buhok ni Adam. Kamukhang-kamukha ito ng kanyang ama na si Mr. Walton.

Mabuting na lang daw at hindi iyon natuloy dahil naka-buntis ng kapwa model ang binata na dapat ay ipakakasal sa kaniya. Ewan, pero hindi ko mapigilang matuwa nang marinig iyon. Mabuti na lang pala at sa akin siya naipakasal. Kung sakaling doon sa modelong iyon, baka lokohin at saktan niya lang si Tiburcio.

may crack na. Kasi kahit yakap niya ako, kahit hawak niya ako... yung words still echoing: useless wife... no family... no future... At sa sandaling iyon, hindi ko na alam kung alin ang mas nakakatakot—yung galit ng mundo sa amin... o yung possibility na baka may bahagi nito na totoo. Her body is failing her to give him an heir

Pag sabat ng matandang babae kanina. Natigilan ulit ako at napakunot noo. Okay wait. Daughter? Ako? Tas ano pa? Prince?! Ang lalaking 'to? He even mentioned that I'm his future wife... Does that mean... Am I getting married... TO MY BOSS?! What in a freaking world is happening in here?!!! *

Saka bahagya iyang ngumiti. “Bakit? Hindi ba dapat prepared ang future husband mo?”

Napahinga na lang din siya ng malalim nang matitigan niya ang malaki nilang wedding photo na nasa pinaka-sulok ng silid. “I am really in the future, married to the man of my dream with two lovely children,” bulong niya. Iyon ang matagal na niyang pangarap. Pero bakit tila komplikado ang lahat? Ano ang nagawa ng future self niya para kamuhian siya ng anak at pakawalan siya ni Lorean? Kailangan niya ng kasagutan at ang tanging tao lang na malalapitan niya ay ang matalik niyang kaibigan. Kaya naman, pagkatapos niyang magbihis ay kinuha na niya kaagad ang kanyang cellphone upang tawagan ang kaibigan. Pero lahat ng tawag niya rito ay hindi nito sinagot. Tatawagan na sana niya itong muli nang maka

Kunwari niya pa itong hinampas sa d*bdib. Malakas na tumikhim ang pari at ang Lola niya kaya napaayos siya ng tayo. Pigil namang matawa si Juancho, sanay na sanay na siya sa ganoong galawan ng future wife niya. F*ck! Future wife? Hindi pa rin siya makapaniwala na hindi na siya takot matali habang buhay. "Juancho," tawag sa kanya ni Lola During.