Upstairs Novels & Stories

Tumakbo ako papasok bago ako maabutan ng ulan. “Told you.” ani nito’t umupo sa couch at sumandal. “Where’s my room?” pagbabaliwala ko sa sinabi niya. “Up stairs‚ the one on the left side.” sagot nito habang nakapikit na. Nihila ko ang aking maleta at nagtungo sa hagdanan. I don’t know if kakayanin kong buhatin ang maletang ito hanggang sa maabot ko ang ika-labintatlong staircase. Dahan-dahan kong ini-angat ang maleta‚ nang nasa ika-pito na ako ay nahihirapan na akong buhatin ito dahil parang pabigat nang pabigat.

Kahit nakakatakot ang mga ito lalo na ang anak nilang tatlo. Hanggang sa bumukas ng kusa ang gate ng kanilang bahay. Alam na ng mga ito na parating na si Venus at Evel galing sa business trip sa France. Isang napakagandang bahay ang bubungad sa kanila. Ang bahay na ito ay hanggang 4th floor kaya kaylangan ng elevator para hindi mapagod. At ang laki ng bahay na ito ay hindi biro. Once na pumasok ka rito ay baka hindi kana makalabas sa sobrang laki.

Kaya naman pumasok si Anika sa elevator pataas. Mang marating niya ang fourth floor ay napansin nyang isa pa itong bakanting floor ngunit huli n para umatras dah naramaan niyang nakasunod na slang lalaki sa kanya. Wala ng ibang paraan kundi harapin ni Anika ang panganib na yon At naglakad ng pasulong at mabilis..

Siguro papunta sa kitchen? "Let's go upstairs," aya niya at tumango ako. Sa daan papuntang itaas ay may chandelier pa rin na makikita. Mas mahaba iyon na paikot-ikot kaysa sa dalawang nasa ibaba kanina. "Sinong architect?" tanong ko.

Wala rin siyang paki kung galit na galit ang pamilyang Hernandez sa kanya, for all she cares? Matapos na bisitahin ang forum ay nag-browse na naman siya ng mga apartment na malapit sa University. Plano niya kasing lumayas na sa mansyon na ito dahil hindi naman talaga siya belong dito. Isa pa naiirita siya sa pagmumukha ng mga tao sa mansyon. Ang mga apartment na malapit sa UP ay talagang napaka-high class. Halos mayayamang studyante ang nangungupahan sa mga building doon. Ang pinaka-starting price ng ng upa ay nasa singkwenta mil ang buwan. Napailing na lamang siya, mas maganda siguro na bumili na lamang siya ng sariling lote at bahay kaya naman agad siyang tumawag ng agent.

Nakitang kong bumaba na ang maid na nagdala ng gamit ko sa taas at bigla akong natauhan regarding sa bedrooms. Magkasama ba kami matutulog? Hindi ko na lang muna inisip ‘yon. Siguro pagdating na lang ni Ivan ko poproblemahin ang bagay na ‘yon. Nginitian ko ang maid pagbaba niya at saka ako umakyat sa taas. The second floor has a spacious hallway. It looks like a hotel suite.

Bagaman malamig pa rin ang timber ng boses nito, hindi na ito mukhang galit. “Here. This is how I’m able to go upstairs.” Bahagyang nanlaki ang kaniyang sa nakita. In front of her is an indoor elevator with a transparent door that is big enough to fit three to four people and the wheelchair Dimitri has been using. Nakaramdam siya nang pagkapahiya. Na-invade na nga niya ang privacy nito, nahusgahan niya pa iyong tao! “Sorry,” saad niya sa mahinang boses.

“May problema ba? Dumating si Tres?” Kunot noo niya akong tiningnan. “Huh? No… What I’m about to say is that we don’t have to use the stairs.” Iginiya niya ako patungo sa kung saan. “An old couple lives here. There’s an elevator.” Wala sa sarili akong napanganga. Oh… Nawala sa isip ko na talagang pang-mayaman nga pala ang village na ito. Malamang hindi na dapat ako magulat na kahit sa bahay ay may elevator sila.

Ito ang kailangan niyapara itago ang katauhan. Tahimik niyang tinahak ang service stairs. Ang Room 702 ay nasa dulo ng isang pasilyong tanging mga VIP lang ang pinapapasok. Sa bawat hakbang, nararamdaman niya ang bigat ng kaniyang baril sa kaniyang bewang. Ayon kay Sterling, ang silid na iyon ay hindi nakatala sa system ng ospital. Isang ghost room para sa isang maimpluwensyang tao.

Masyado pang maaga kung uuwi siya sa apartment. "Uuwi rin ako mamaya." "Okay." Naglakad na sila papunta sa elevator. Nasa 23rd floor ang unit ni Trevor. Pinipigilan ni Heaven ang kaniyang emosyon ng mga sandaling iyon. Halos puno kasi ng tao ang loob ng elevator at ayaw niyang makita ng ibang tao na umiiyak siya. Mayamaya ay naramdaman niya ang pagpisil ni Trevor sa isang palad niya. Tila ba pinaparamdam nito sa kaniya na hindi siya nag-iisa at nakahanda itong damayan siya.