Violet Eyes Novels & Stories

Sa paglutang niya sa ere, pinalibutan siya ng itim na balahibo na malamlam ang pagsabay sa hangin. Ang kaniyang mata ay naging kulay purple; sa paligid nito ay mayroon siyang eyeliner na kulay itim. Ang maikling niyang buhok na medyo wavy ay nagkaroon ng highlights na kulay purple. Ang kaniyang kuko ay nagkaroon din ng kulay na purple. Ang kaniyang labi ay napinturahan din ng kulay itim.

Mainit ang palad ng binata. "Violet," tawag niya sa pangalan nito. "Salamat." Tumigil ang kamay ni Violet at muling tumingin kay Alexander. Sa pagkakataong ito, may nakita siyang kakaiba sa mga mata nito isang uri ng lambing na hindi niya pa nakikita kailanman. "Walang anuman," bulong ng babae. Gusto niyang bawiin ang kanyang kamay pero hindi siya binitawan ng binata.

She said in sarcasm. "Who are you to talk to me like that?!" Galit na asik ng lalaking kulay lila ang mga mata habang ang kasam nito ay nakatingin lang sa kanya, she know the man behind the man with a purple and fury eyes. He is sort of one person of her past. Lilith stared flatly at the man with purple eyes and rolled her eyes. "You don't have to know who I am, I'm nothing important. Now, if you excuse me, I gotta go."

Para tuloy akong may sore eyes. "Do you want me to call Reina?" Avyanna worriedly asked. Umiling naman ako sa kaniya bago ibinalik ang tingin sa salamin. Napatigil ako nang may mapansin na kakaiba sa mga mata ko. "What the...?" I mumbled. "Why? What's wrong?" Avyanna asked. "My eyes..." nagugulat na ani ko habang hindi inaalis ang tingin sa salamin. Something isn't right with the color of my eyes. It's a hazel brown color, and it's not my natural eye color. How in the world did this happen?

Ang ganda naman ng kwartong ito. Lahat ng gamit dito ay kulay violet, 'yong wall naman ay kulay puti. May flatscreen at sofa, study table, queen-size bed, malaking walk-in closet na kulay violet din. Lumapit ako sa may malaking kurtina na kulay violet, nang hawiin ko iyon ay may glass-sliding door. Isa pala itong veranda. May glass table sa labas at may apat na sofa na kulay violet din, may nakapatong na kulay violet na vase na may bulaklak na kulay violet.

"Yes Ma'am." Napasuklay ng buhok si Violet matapos ng tawag. She entered the elevator at sumandal dito. Pumikit siya at ngumiti. "I guess, it's time for me to use the Aureliuses." She opened her eyes. "I have to reveal their secret from now on."

Habang nasa harap ng salamin at pinasmamasadan ang gwapo kong mukha, biglang may lumitaw na babae sa salamin. "Ahh!" Gulat na sigaw ko. Nakakagulat, parang multo na bigla nalang sumulpot sa harap ko. What kind of magic is this? Anyway, she's beautiful. She has violet hair with gold strands, her violet with gold in the middle eyes were like sparkling, she had long curly thick eyelashes and her lips was red like a cherry. Ang ganda niya. "Hi Ace." She greeted me and smiled. Bahagya pa akong natulala sa kaniya. "Ace!" She snapped me back to reality. I blinked my eyes several times.

Bigla itong tumayo sa kanyang inuupuan at saka naglakad papalapit sa kung nasan kami. Nang makalapit ang lalaking may ginintuang maskara ay saka ko lamang napansin ang kanyang mga mata. A heterochromic person. He has a hazelnut brown eye on the right and a silver bluish eye on the left. A rare eye type of eyes.

Gayunpaman, dahil sa presensya ng iba, hindi siya tumayo upang batiin si Arya. Masasabi ni Arya na wala siyang anumang masamang intensyon. Tungkol sa kung ang iba ay may anumang malisyosong layunin, hindi niya alam. Napaka misteryoso ng background ni Violet, pero medyo may halong dugo, kaya three-dimensional at very recognizable ang facial features niya. Dahil din sa kanyang malinis at simpleng personalidad kaya siya naging sikat sa bilog. Para magkaroon ang Aorai ngayon, naglagay siya ng maraming pagsisikap.

Hindi na namin kailangang maghugis-tao dahil kung pisikal na anyo lamang ang pag-uusapan, wala kami halos pinagkaiba sa kanila. Well, except that we age slowly than normal humans. Plus the ability of our eyes to reveal our souls and real emotions. Red when angry. Yellow when happy. Gray when sad and afraid. Green when we use or apply our intrinsic abilities to nature and environment. Blue when we use our potent senses or what other normal humans call powers four times stronger than theirs. Purple as our natural eye color. Black when we want to mask. And white—an eye color of uncontrolled ones. Or what Aurdels consider as... deviants.