Wak Wak Aswang Novels & Stories

Tukoy niya sa pangalawang asawa niya. Napatango na lang akong muli. Kaya naman pala ang alkas makapagbigay ng suggestion, tried and tested na pala niya. Kumbaga been there, done that ang drama niya ngayon sa akin. Nakakaloka na nakakatuwa siyang talaga. “So, Yssa. Game ka ha?” Syempre ay hidni ap rin ako makapagsalita, ano ba ang isasagot ko?

“Ooh gossh. Nakaligtas nga tayo sa witch, pero parang hindi tayo makakaligtas sa mga aswang.” “Ssssh… tahimik, guys,” saway ni Naro. Mayamaya pa ay bilglang tumahimik ang paligid at hindi na nila naririnig ang mga tunog. Mas lalo naman kinabahan si Naro sa nangyayari. Kabisado niya ang mga aswang dahil na rin sa empluwensiya ng kaniyang lolo at lola na mga Pinoy. “They are more aggressive when they are silent,”

Bakit hindi magiging maayos? Bahagya siyang tumango. Hindi talaga isang sagot. Hindi talaga isang kumbiksyon. Pagkatapos ay kinuha niya ang kanyang baso, uminom ng isang walang-isip na lagok, at ang kanyang mga mata... ay bumalik sa kanya. Gracias. Hinigpitan ko ang aking kopa. Ang kristal ay nagyeyelo sa aking kamay, hanggang sa mamanhid ang aking mga daliri.

Bigla na lang akong hindi makahinga sa sobrang tingin na iyon. Hanggang sa napansin ko ang sarili kong nakangisi ng nanonood sa kanya. A girl wearing black cloak, and to my head surprise, cause this girl is Witch. I suddenly smirk at the thoughts, she can feel something watching her. Sa sobrang panonood ko sa kanya, hindi ko namalayan ang ginawa niyang pag-atake kaya naman ang mga alikabok na tumama sa akin ay napunta sa mata ko. I'm not angry, I just shocked.

Halos napanganga ako sa sobrang gulat dahil sa nasisilayan. Ang mga brujo at bruja na nagtatangkang habulin kami ay nakakulong na sa isang malaking bilog na tubig! Mas napanganga ako dahil si Lola Tinay ang may pakana nito. Muling itinaas niya ang mga kamay saka binigkas ang Salitang Salamangkang Skepfen Wazzarus upang lumabas ang lahat ng tubig mula sa mga puno at halaman saka hindi nagdalawang isip na itapon ang lahat ng iyon sa mga nilalang.

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.

Ayoko na pahabain na naman ang usapan dahil lang sa salitang aswang kaya oo na lang. “Oh, God! So I was right, all along… And then why do you… I mean why you and the other founders let kidnappers wander the island? What if they do their evil ways?” “Matulog ka na lang… may ten minutes pa, itulog mo muna ‘yang kakaisip sa aswang at baka mamaya tawagin mo pa mga barkada niyan.” “Bar-kah-da?” Chloe’s brows furrowed. Curiosity was all over her pretty face.

Pati ba naman ang isip ng bata ay lalasunin nito ang isip! "Momster, please take care, ha. Si tita Suzy po kasi ay scary person. Bad witch po siya kaya nakakatakot siya." Natawa ako sa sinabi ng alaga ko. Pinakita ko sa kanya ang nakakatakot kong mukha at nagbiro. "Eh, ano naman kung witch siya? Mas nakakatakot ako sa kanya dahil monster ako, noh!" dagdag ko pa.

LEX ARTHUR One year before. "Dusk Fright features monstrosities of Filipino folklore, one of these is the Tiyanak, a class of limbo-bound, human-consuming, hell babies. And of course, the aswang, the flesh-eating creatures,” pagpapaliwanag ko. Buong pagmamalaki akong nakaharap sa ilang mga bisita namin dito sa conference hall. They were all sitting on the cushioned chair while I lounged on my carriage — I mean, my wheelchair.

—WAKAS— . **** May isang Special Chapter pa po ito. Uploaded na rin po. Maraming Salamat po! ***