Walk Alone Quotes Novels & Stories

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Kaso katahimikan ng paligid ang sumagot sa mahaba kong litanya. "Ano nang gagawin ko?" tanong ko sa aking sarili at tumayong muli. I have to do something. Wala naman akong kasama. Baka nasa kuwarto lang ako na pinuntahan ko. At kabisado ko ang labasan kapag nakalabas na ako kung nasaan man ako. "Tama, I have to walk straight. Hahanapin o kakapain ko lang ang pinto, then voila--- madali na lang akong makakalabas. Wala lang sanang multo na sasalubong sa akin dahil paniguradong hindi ako makakalabas dito ng hindi nahihimatay."

Ang pangalan ay umalingawngaw sa pagitan nila — may dalang bigat, parang pamana ng kasalanan at pagmamahal. “Can I…” nag-aalangan siyang nagsalita, “look around?” Tumango si Quen, ngunit ang boses nito’y malamig. “You may. But don’t mistake freedom for safety.” “Meaning?” “It means,” sabi nito, lumapit at halos bumulong sa tainga niya, “you can walk anywhere inside Casa Kamiyana… but you’re never alone.”

Zayn, sana tanggapin mo. I silently whispered while he's walking away from me...

Pagkatapos ay sabay-sabay na kaming naglakad. "Life is full of endless struggles. But, it is part of human nature, we are inborn to it. The best thing we could do is to find ways and make our way out carrying the lessons and confidence we earned throughout the process. Let's all stay strong and humble. We may not let those struggles dictate our individual self as a whole." – BeauWP

I hope today was just like yesterday. Why leave when you can stay, why stay if you have to go. Nakakatama ang qoutes ni Taylor Swift. Bakit kailangan ko pang umalis kung pwede namang hindi. Napasinghap ako ng malalim. Kumalas ako ng pagkakayakap sa kanya at lumabas ng kwarto na kanyang ikinabigla. "Hey! Where are you going?" "Sa labas. Ah. Pwede mo bang kunin ang mangga para sakin?" Natawa lang siya. Habang bumababa kami ng hagdan, ngumingiti pa rin siya. Problema nito.