Weirdo Novels & Stories

3 months later "Konnichiwa Rensu-desu! Mite, Mite. Watashi no neko hontoni kawaii!" Rinig kong hyper na sabi ni Wendy habang hawak hawak ang isang pusa na hindi ko alam kung saang lupalop nya napulot. Hindi ko naintindihan ang sinabi nya kaya agad na kumunot ang noo ko at nagtatakang humarap sakanya.

"Hindi ko rin alam, ang weird 'no?" "Weird?" "Oo weird, parang kakaiba, hindi normal, magulo, ganoon." "Ibig sabihin, weird ako?" "Hahaha! Oo. Parang ikaw!" Natatawang tugon ng kanyang kaibigan na ikisinimangot naman agad ni Yiel.

He seems distant and unfriendly, but his round ang sparkling eyes tells me different. “I’m sorry. Gusto ko lang makipagkilala sayo. I noticed that you were alone the wholetime. Wala kang kaibigan dito sa campus?” “Can you guys stop stalking me?” Tumayo siya mula sa pagkakaupo sa bench. “You and your friends is creeping the hell out of me, Weirdos” Napanganga ako sa gulat. Hindi ko inasahan ang itinawag niya sa amin. W-weirdos? Ano bang ginawa ng mga kaibigan ko para tawagin kaming werdo ng batang iyon!

Nabalik ako sa reyalidad nang may biglang tumapik sa balikat ko. "Are you ok?" Muntik na akong mapasigaw, lalo na't malapit lang ako sa CR. Dito pa naman madalas lumalabas ang mga multo. Humarap ako dito at ngumiti nang pilit. "Yes." His brows furrowed for a moment before he nodded. "You are MOSEG! Miss Overreacting, Scaredy, Elevator Girl!" I blinked. Five times.

Mainit, malalim, at may pagkadesperado ang halik nya. “I can’t wait to fuck you harder,” he whispered between our kisses, his voice rough. Lalong lumawak ang ngisi ko nang maramdaman ko ang marahan nyang pagpisil sa hawak pa rin nyang binti ko. Who would've thought that the weird guy I only met once would end up being my boyfriend for the week? Oo, siya ang weird guy na si Marco. He was the weird guy whom I met at the soccer field months ago. The psych student who claimed he had different versions of himself.

ang weird. tnx *^^* votes and comments*^^*

Weirdo! The third one, agh! This one is the most annoying among all them. He keeps on talking to me kahit ayaw ko namang kinakausap niya ako. Hindi naman kami close pero feeling close ito sa akin. At hindi lang feeling close, feeling gwapo pa! Daig pa ang bagyong signal number 5 sa lakas ng hangin niya. Sa kanilang lahat ito talaga ang feeling pogi. He is known to the group as 'taba'. But contrary to that he is well built like the others. He's handsome though but I don't like his guts and his loud annoying mouth. It is irritating me to the core.

wika ni Seven sa buong-buong boses sa kanya. Napakurap-kurap naman si Brooke ng mga mata habang nakatitig siya dito. Suot pa din ni Seven ang helmet nito pero nakataas naman ang visor ng helmet nito kaya kitang-kita niya ang mga mata nito. At kita niya ang itim na mga mata nito habang nakatingin din ito sa kanya. He has a charcoal eyes. Iyong bang tipong titig lang nito ay nakakalaglag panty na.

Naweweirdohan parin ako sa kanya kahit pa alam kong kilala siya ni Navid. "I know you're thinking I'm weird," aniya na tila nahulaan ang aking iniisip. "And I wouldn't deny that. Those people who knew me call me that and I guess you already know why. But really, hindi ako masamang tao. You can ask your husband if you don't believe me. We've been friends since college, so he knew me very well." I looked at his smiling face. I may find him weird pero mukha naman siyang mabait.

“Hoy, seryoso, hindi naman ako nagrereklamo na weird ka. Weird lang talaga tayo—pero in a good way.” “Weird?” kunwaring nasasaktan ang tono niya. “Oo. Weird dahil hindi ko akalaing magiging safe ako sa taong muntik nang ipabaril ako.” ngumiti ako habang iniangat ang kilay ko. “Pero tingnan mo naman tayo ngayon.” Sabay hawak ko sa kamay niya. “Weird, pero ikaw ‘yung peace sa gulo ng mundo ko.”