The Midnight Man Novels & Stories

“Don’t smile like that! Hindi ako nagbibiro, Jace! Naghihintay na sa atin si Cami.” Agad namang sumeryoso si Jace nang marinig ang pangalan ng anak. “Okay, what do you want me to do?” “I-I d-don’t know.” Tumingin si Jace kay Midnight, bahagyang tinapik ang alagang hayop. Midnight is an old horse at madalang na lang niyang ilabas sa kwadra. Mabuti na lang at hindi masyadong nabasa ang mga kabayo sa pagdaan ng ulan. "Midnight cannot carry us both. Dito na lang tayo kay Thunderbolt. Dadahan-dahanin ko na lang ang pagpapatakbo,” ani Jace.

May dalang kaunting amoy ng alak si Sebastian. Dahil sa abalang ito, inabot na siya ng alas-onse ng gabi. Ibinigay na sa kaniya ni Rigor ang ekstrang susi ng apartment kaninang umaga, kaya naman dire-diretso siyang nagbukas ng p***o para pumasok. Subalit dahil unang beses niya pa lang na makatapak sa lugar na ito, kinailangan niya pang mangapa sa dilim bago tuluyang mahanap ang master bedroom.

Ngumisi si Richard. Natanto niya na tama si Midnight. Gustong manipulahin ni Richard ang isip niya upang huwag siyang magtiwala kay Midnight. Kung siguro hindi niya alam ang pinagdadaanan ni Midnight, baka maniniwala siya kay Richard. Malaki na ang pundasyon niya para makapasok sa buhay ni Midnight, at meron silang anak. Hindi na sila basta mapaghihiwalay nito. “May usapan kami ni Midnight. Walang magiging makasarili sa amin,” matatag niyang wika.

chapter 02 Nasa library kami ng mga kaibigan ko. Dito kami minsan tumatambay pag break time. After my little moment yesterday, bumalik na kami ng room and the day goes on. I glanced at my friends. Beside me was Larriel who's reading a book. She loves reading books especially Histories. Ang sabi niya, Histories are better than Love stories. Nakaka-intriga kasi raw. Across us was Reizel who's doing something on her iPod. Ganyan talaga siya, palagi nalang may ginagawa sa iPod niya pag break time. Kung walang ginagawa sa iPod, nagbabasa rin siya ng books. If Larriel loves Histories, Reizel loves books about the study of human being or Physiology. I think mag do-doctor to. Sa aming tatlo, si Reiz

Papalapit na s'ya sa kan'yang unit ng makita ang isang puting sobre sa paanan ng pinto. Pinulot n'ya ito at binuksan para lang matigilan sa nakasulat. "Mag-ingat ka Agent Midnight, kilala na kita. Sisiguraduhin kong dudurugin ko ang pagkatao mo." From; Flamingo

"Sige na pagbuksan mo na ang gate. Nagmamadali ako." "See? That's my girl! Grabe kung makautos. Welcome back baby! Finally, The Midnight Phantom is back. It's been a while MP. " Niyakap niya ako ng isang beses bago hinarap yung lalaking nanghingi ng ID ko kanina. "Open the gate boy, this is MP, the ghost." Utos niya sa lalaki. Pagkarinig ng lalaki sa sinabi ng kasamahan niya agad kong nakita ang takot sa mga mata niya. Mabilis itong humakbang paatras at yumukod kaunti para pagbuksan ako ng gate.

Ang lalaki ngayon ay nakakulong sa kanyang mga bisig. Maaari naman itong umalis doon dahil sa taglay nitong bilis. Ngunit siya ata ang nakukulong sa lalim ng titig nito. Tunay ngang napakaganda ng mga mata nito. Animoy hinihipnotismo siya nito. Ni hindi siya makagalaw. "You told me, this will be my room. So, I do also have the right to explore," she whispered. "And what do you mean by tha-- oh!"

Dahil wala naman siyang pagpipillian ay siya na lang ang bumangon at nagbukas ng pinto. “ Good morning ! Alam kong wala kayong balak lumabas ng kwarto nyo kaya ako na lang ang nag-adjust,” anito at pumasok kaagad sa kanilang kwarto. Tinulungan niya itong ilapag ang mga dala ng kaibigan sa kanyang lamesa. Dalawang kahon ng pizza at saka coke ang dala nito. “ Hoy, Maria Agatha ! Bumangon ka na dyan, uubusan ka talaga namin ng pizza.”

At muli nilang ipinagpatuloy ang pagsasalo sa kaligayahan dulot ng wagas nilang pag-ibig sa isa’t isa. THE END <<>> MIDNIGHT DELIGHT (The Story of Derron Sorrentino and Jenevie De Luna)

The pale, soft light of dawn slowly replaced the shadows in the master bedroom, bringing a calm serenity to the penthouse. The heavy, intoxicating heat of the midnight fire had settled into a comfortable, quiet warmth. Mich lay tangled in the high-thread-count silk sheets, her body aching in the most satisfying way possible. Every inch of her skin felt alive, still marked by the fierce, possessive grip of Zane’s hands and the lingering warmth of his lips.