What Is The Purpose Of Life の小説・ストーリー

Muling namuo ang luha sa kanyang mga mata, at bigla ding uminit ang sulok ng mga mata ko. Umiwas ako ng tingin sa kanya at saka itinutok ang mga mata ko sa larawan ng inay. “Pero alam kong may purpose ang Diyos kung bakit niya napiling kunin ang iyong inay ng maaga.” dagdag pa niya, at lalong nanikip ang dibdib ko. Anong purpose ng Diyos? Para maiwan akong mag-isa? Para masaktan ako ng sobra-sobra?

Isiniksik ko rin ang mukha ko sa balikat niya habang mahigpit rin siyang niyakap. I want to be a good person. I don't want to waste this beautiful life that has given me for the second time. Life is precious, so let's not waste it. No matter how hard life may be, but always think the good side. The goals. The plans. The things that makes us happy. Let's all see the purpose why we are living.

Since si Mike, didiretso na ng kompanya. Sa huli narito ako sa harapan ng pintuan ni Monina. Ang babaing gumising ng pagkatao ko. This world really needs me. At nagkakamali ako na ang mundo ang siyang mag-adjust na wag paki-alaman ang buhay ko. Maybe this is my life purpose. To make a little changes sa pag-ikot ng mundong ito. To save some life. Hindi yung kaselfishan ko. Monina is enough for me para kumilos.

Dedicated to JELANYPARRILLA9 All my life, I always believe that we really have a mission on someone's life. We have a role, we take part even on the smallest part of his or her life, We were there. Nakikilala natin ang isang tao dahil maaaring may misyon tayong kailangang gampanan sa buhay nila, or meron silang misyon na gagampanan sa buhay natin.

Tahimik— nakakabinging katahimikan. Iyong kahit sa panaginip wala siyang makita na kahit ano. Maikukumpara iyon sa bangungot. "I don't even know my purpose. Why i need to live?" bulong ni Aron at humilig. Tinanong nito ang sarili bakit hindi na lang siya mamatay. Hanggang sa maya-maya itinaas ng lalaki ang kamay at tinakip ang bibig.

“Hindi aksidente ang buhay mo, Alvarez. Hindi aksidente ang pagpasok mo sa mundo namin. Gumawa ng paraan ang tadhana.” Tumingin siya sa tiyan ko. “Ginawa rin siya para dito.” Mas lalong bumigat ang dibdib ko. Gusto ko siyang suntukin. Sigawan. Iyakang muli. Pero hindi ko magawa. “Anong—anong gusto mong palabasin?” tinig ko’y nagbibingi sa panginginig. “Na may purpose ako sa buhay niyo? Na sinadya mo akong mabuntis? Na anak natin ay para sa Mafia?”

In short, we are all like Vera. Alam mo ba, dumating ka na din sa point na hindi mo alam kung anong purpose mo or bakit ka ganyan? Like Vera, she doesn't know where she came from, her roots and such things, at maging yung purpose niya. Maging sa ibang characters, they don't know their significance in this world. Aminin mo, naexperience mo na yun no? Unlike their fates in the story, in our reality, hindi makukumpleto ng isang tao ang pagkatao mo at ang purpose mo because only God can satisfy your empty cup. Sabi nga ni Ptra. Faythe Santiago-Mendoza nung nakaraang Puso Conference, "God had set an eternity in our hearts and only an everlasting God can satisfy it". See? May walang hanggan sa pus

"Gusto! Gustong-gusto ko! Inaalay ko ang aking buhay para sa trabahong ito! Ipapatunay ko sa iyo na karapat-dapat ako sa posisyong ito." "Rule number one. The assassin lives with a purpose. What purpose? Why do you wanted to become an assassin? Can someone tell me the answer?" "To terminate bad people. To clean the trashes that rests in the world." "Maging tagapagligtas!" "Lagi n'yong tatandaan, ang pagiging assassin ay hindi lamang para sa pansariling layunin kundi para sa lahat." "Kung gusto mo maging assassin, pagbutihin mo ang bawat ensayong ibibigay ko sa iyo. Ayoko ng palpak. Nagkakaintindihan ba tayo? If you want to become an assassin, then act like one."

Sa bawat hakbang, iniisip ko kung paano ko haharapin ang ganitong klaseng buhay kung sakaling hindi ako makahanap ng paraan para makauwi. Kahit na nilahad na niya sa akin kung paano siya nabubuhay, parang hindi ko pa rin talaga kaya. Nasanay ako sa masarap na buhay, tapos ganito. Anong purpose ni Lord at nangyari sa akin ‘to? Huwag niyang sabihin na itong lalaking ‘to, ito ang nakatadhana sa akin? Ew! Baliw na lang ata ang papatol sa kaniya. Ang baho-baho kaya niya. Naku, kailangan ko talagang makaalis dito, kung hindi, magiging kaamoy ko talaga siya.

“I just want to talk to him about what I really want to do. Gusto ko na ring mag-set ng direction, para malinaw kung anong magiging takbo ng buhay ko dito.” Matagal na akong nag-isip tungkol dito. Hindi pwedeng basta na lang akong umuwi at magpahinga nang walang plano. Hindi ako ganon. Kailangan ko ng bagong purpose, bagong routine, bagong mundong bubuuin ko dito sa sariling bansa.