Habang bumabalik-balik sa isip ko ang eksena ng 'Slam Dunk', palagi akong napupunta sa isa: ang harapang duel ni Sendoh laban kay Rukawa. Sa tingin ko, si 'Rukawa Kaede' ang pinaka-komplikado at pinakamalakas na kalaban niya hindi lang dahil sa galing sa pag-score, kundi dahil sa kabaligtaran nilang istilo—yung malamig at mabilisan ni Rukawa kontra sa kontrolado at marahas na pundasyon ni Sendoh. Madalas akong napapangiti tuwing naiisip kung paano sinosolusyonan ni Sendoh ang mga one-on-one na galaw ni Rukawa: kailangan niyang mag-adjust ng timing at positioning, pati na rin ng mental na pagtitiis kapag tinatapakan siya ng mabilisang jumper ni Rukawa.
May mga pagkakataon sa serye na nakita mo ang dalawang ito na tila nagkakaroon ng chess match sa court—hindi lang physical, kundi strategic. Mula sa aking pananaw bilang tagahanga, ang totoong lakas ng kalaban ay nakikita kapag pareho silang nagbibigay ng pressure sa isa’t isa: Rukawa para sa pure scoring at cold-blooded finishes; Sendoh para sa katatagan at shooting range. Ang clash nila ang pinaka-memorable para sa akin dahil ipinapakita nito ang kahalagahan ng utak at puso sa basketball, hindi lang ang laki at talento. Talagang satisfying panoorin ang ganitong uri ng rivalry.