Novel & Cerita Winding Roads

Ang tayog din ng mga niyog dito, may iilan na sa tingin ko ay mga ligaw na puno ng saging sa tabi ng daan. The cemented road ended maybe a half kilometer from the wharf. Sabi ni Mama, pinapasemento pa raw kaya magtitiis muna sa lubak-lubak na daan. Maliit lamang ang kalsada papunta sa baryo. Two cars can occupy the whole road in opposite way.

Narinig ni Marco mula sa kabilang linya ang malalakas na busina ng mga sasakyan at ang walang patid na dagundong ng ulan na humahampas sa windshield. Ang mga county road ay hindi kasing kinis ng highway—mas makitid, mas liko-liko, at mas mapanganib lalo na ngayong bumubuhos ang ulan.

Ang aking puso ay kumakabog sa aking dibdib, isang agitadong ritmo na katulad ng agitadong tibok ng makina. Ito ay hindi ang karaniwang ruta. Ang highway, na may kanyang tuwid na linya at inaasahang daloy, ay isang lugar para sa katahimikan, para sa pagninilay-nilay. Ngunit ang landas na ito, ito ay isang hayop ng ibang lahi. Kumikurba at kumikilos ito, isang labirinto ng mga lumalagablab na halaman at naglalaho nang aspalto, isang patunay sa walang tigil na pagtakbo ng panahon. Ito ay isang landas para sa mga desperado, para sa mga walang ibang pagpipilian kundi ang magtahak ng kanilang sariling daan.

Kaway ko at mabilis kong pinaandar ito. Ang isang oras ay ginawa kong kalahating oras. Malawak naman ang daan dito, at walang mga sasakyan. Pawang mga motor lang din dahil paakyat nga naman ang bundok na ito. Pababa na ako, at kahit papaano ay hindi naman ganun kapangit ang daan. May konting lubak ng lupa sa gilid, pero hindi naman kapangitan.

"Any other routes?" "According to map, there's one. Five hundred meters from the cliff may isang abandoned road. Papuntang sunod na bayan, and approximately hundred kilometers route dahil liliko pa ng isang bundok. Pinagbabawal ng otoridad na gamitin ng mga motorista ang naturang daan dahil prone to accidents due to landslides na malimit nangyayari sa gilid ng bundok." "Those bastards." Kumuyom ang kamao niya. "Send me the details. All of it," utos niya.

Wala sa romansa ang puso ng babaeng ito ngayon. Hindi niya ito pipilitin. Pagkasakay nila sa kotse, maayos na sumabay ang Wrangler sa daloy ng trapiko sa umaga. Sa labas ng bintana, basa pa rin ang siyudad mula sa isang linggong ulan. Sumasalamin ang mga kalsada ng maputlang liwanag, at ang mga punong nakahilera sa gilid ng daan ay mukhang bagong hugas. Dahan-dahang umaandar ang mga sasakyan nang sunod-sunod, at paminsan-minsan ay naririnig ang busina mula sa malayo.

Binilisan na lang ng tauhan ni Ronald ang pagmamaneho hanggang sa nakarating kami sa may tulay. There's a U-shaped design below the bridge, and on either side, though some distance away, stand imposing, castle-like structures. They’re not true castles, more like imposing, gothic-style buildings with tall, pointed towers and dark, shadowed walls that seem to claw at the twilight sky. Ronald's mobster drove straightly through the U-turn. We took multiple turns and maneuvers through these twisting roads. There are a lot of highways to pass before we head to our exact location—the mansion.