The Road Trip Novels & Stories

sabi niya habang inaayos ang upo. Tumahimik ang dalawa at sa wakas ay naging maayos ang takbo ng sasakyan. Malalim ang naging buntong-hininga ni Amara. Habang papunta sila sa villa, masikip ang kalsada. Karaniwang tatlumpung minuto lang ang biyahe, ngunit ngayon ay halos hindi gumagalaw ang trapiko. Sa wakas, tuluyang huminto ang sasakyan dahil sa mga nakaharang sa unahan.

“Palagi naman. Kahit half day ka lang pumapasok, nami-miss pa rin kita.” He chuckled. “I'm back now. You're not alone.” May mga kasambahay naman. I could talk to them but it's different when it's Rio. He would make me feel safe, loved, and just myself. “Anong gagawin natin ngayon?” excited kong tanong. Kahapon, we went on a road trip. We wandered around Manila without a plan of where to go. Kung saan lang kami mapadpad. Nagda-drive-thru kami kapag nagugutom ako.

"I wasn't an Estrellas for nothing." Badtrip akong lumabas ng conference hall na iyon at mabilis akong nakababa sa parking lot. I drove my car as the highest speed that I can until that I was able to blend in to congested cars in the main road. Wala akong pakialam kung pabigla-bigla ang pagsisingit ko sa traffic.

Ipinahiram muli sa amin ni Ginoong Alfredo ang kotse. Ito'y kahit pa pareho lamang ang pupuntahan namin. Mamaya daw kasing hapon ay mayroon silang sasalubungin na bisita. Hindi ako magkanda-ugaga sa paglingon sa aming dinaraanan. Nakakamangha ang road trip naming ito dahil tila kaunti na lamang ay malilibot na namin ang isla.

Pero sa kalagitnaan ng daan, napapansin na lang ni Hailey na iba ang routa na binabaybay nila, kumpara sa routa na patungo sa bahay ni Troy. "Saan tayo pupunta?" Nagtataka niyang tanong. "We'll be going on a roadtrip." Ang rason ni Troy kung bakit niya ito ginagawa, ay dahil gusto niyang baguhin ang impression ni Hailey sa kaniya. "R-Roadtrip? Patungo saan?" She's shock after knowing that. "Punta tayong Baguio." Kinindatan niya ito. "Eh? Bakit doon? Ang layo-layo no'n." Reklamo ni Hailey.

At ngayon, isang sorpresang hindi niya inaasahan. "Sumakay ka na, Sara. Hindi kita kakainin." Nakasandal si Adrian sa isang mamahaling kotse, may hawak na dalawang helmet. "Ano nanaman ‘to, Adrian?" tumatakbo sa isip ni Sara kung anong kalokohan na naman ang iniisip ng lalaki. "Road trip. Gusto lang kitang isama." kumindat ito. "Walang halong masama."

Nagtipon-tipon kami sa nirentahan naming sasakyan bago kami lumuwas papunta rito. There are only three universities who attended the trip—sa aking pinapasukang eskuwelahan, sa unibersidad ni Shiyuri, at sa Sigmund kung saan naman nag-aaral si Third. We are approximately fifty. Tamang-tama lang para sa malayong trip na ito. They can't handle too much budget though our universities are evidently rich. Bagaman nagbayad ang ibang students, corruption is rampant nowadays. That's not a surprise. Sometimes even the most respected people on earth can do things that will destroy their beautiful image.

Pero nagiging mas mahirap ito tuwing si Bash ay nagiging mas malapit, mas maalaga, mas mapagbigay. Isang gabi, inaya siya ni Bash sa isang impromptu na road trip papunta sa Tagaytay. Isang oras na biyahe lang daw. Gusto lang daw nitong huminga. Sa loob ng sasakyan, habang binabaybay nila ang highway, naging tahimik silang dalawa. Pero magka-hawak ang mga kamay nila—tahimik na koneksyon ng dalawang taong sinusubukang hanapin ang katahimikan sa gitna ng kaguluhan.

It felt so therapeutic. Ilang oras na siyang nasa road trip. May napansin siyang kulay pulang kotse na kanina pa nasa kanyang likuran. Hindi pamilyar ang kotse. Wala siyang kasamang security, pinagbawalan niya ang mga itong sumunod. Binilisan niya ang takbo ng sasakyan. Lumiko siya sa kaliwa at kumanan sa unang kanto. Nasa likod pa din ang kotseng pula. Walang duda, sinusundan nga siya!

Pero sa kabila ng mga bantay at tensyon sa paligid nila, kakaiba ang gaan ng biyahe. Road trip energy. May snacks sa gitna. May soft music sa background. At maya’t maya, may maliliit silang biruan na parang matagal na silang magkasamang bumiyahe nang ganoon. “Ako ang pipili ng music,” sabi ni Candice habang inaabot ang phone. “Bakit ikaw?” “Dahil ikaw ang driver. Bawal sa’yo ma-distract.”