Quotes About Road Novels & Stories

he said kaya ngumiti ako at napakibit ng balikat. “It doesn’t matter how bumpy the road will be. If you slip because of that road and fall down a little, you can always rest. Take that road in your own pace,” sambit ko na kinindatan pa siya. Kita ko ang unti-unti niyang pagngiti sa akin doon. Bago pa man siya makapgsalita ay tinatawag na ako ng magaling kong talent.

“Kapag huminto ang barko, bababa tayo! Road trip it is!” Saglit na natawa si Amber, ngunit mabilis ding nawala ang ngiti. Tumingin siya muli sa dagat, sa papalubog na araw. Road trip. Sana nga sa bawat kilometro, unti-unting mawala ang sakit ng nakaraan. Sana sa paglalakbay, mahanap niya ang sagot… o kahit kapirasong kapayapaan.

“Just focus on the damn road and slow down, Onegaishimasu! (Please!)” “Answer me first,” I stubbornly said. “Are you asking for a death wish?!” “Nah. Wala kang pagpipilian ngayon,” balewalang aniya ko. “There’s a fucking truck in front!” he outraged as he pointed in front the road.

Sumakay kami sa pangalawang kotse, samantalang sila ay sumakay sa pang-unang kotse. Pinilit kong maging kumportable sa buong biyahe. Pinagmasdan ko ang mga nadadaanan namin. It was a wide green field na hinahati ng kalsada na nadaraanan namin. The road is empty. Maganda na nga talaga sa Quatria. Sariwa ang hangin at tahimik. Maya-maya pa ay nakita ko na ang sign board. ’Mid-Quatria (RC)’

Paano kasi kahit umaandar ang kotse ay sa kanya ang tingin ni Rhett na tila ba may gustong sabihin pero hindi naman nagsasalita. “Say it if you have something to say. If there’s nothing, keep your eyes on the road. Ayaw kong maaksidente dahil gusto ko pang manganak at makita ang magiging anak ko.” Hindi na siya nakatiis at hinarap niya si Rhett na agad namang umiwas saka ibinalik ang tingin sa daan.

It felt like perfectly woven poetry. I don't know if it is just me but seeing long roads and fast pacing cars and changing sceneries is a theraphy to me. Maybe that's why I love roadtrips. He knew I love roadtrips. Back and forth, cigarettes and fast talking I feel you slip away I can't understand the reasons why you say you're leaving 'Cause you were so in love with me yesterday

Tumawa sa aliw si Albert, “Wow, Master Wade, sobrang haba ng ‘The Road Not Taken’, natatakot ako na hindi ito kasya sa mukha niya!” Pagkatapos, binigkas niya ang tula habang binibilang ang mga salita gamit ang mga daliri niya, “Two roads diverged in a yellow wood, And sorry I could not travel both… Wow, mapupuno na nito ang buong ulo niya at mukha…”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Ang mga county road ay hindi kasing kinis ng highway—mas makitid, mas liko-liko, at mas mapanganib lalo na ngayong bumubuhos ang ulan. Napaigting ang pag-aalala ni Alyssa. Hindi man niya ito hayagang ipakita, ramdam niya ang bigat ng sitwasyon. “Mag-ingat ka sa pagmamaneho, Marco. Huwag kang magmadali.”

"Mas kaunting ang mga kotse sa gabi, kaya mas ligtas ito. Kung hindi, bakit natulog ako ng matagal? " Muling tinanong ni Richard, “Ngunit ang lokasyon ay hindi angkop. Ang Hairpin Road ay may maraming mga paikot-ikot na mga linya. Ito ay lubhang mapanganib. May kumpiyansa ka ba? Bakit hindi ka pumili ng isang mas patag na kalsada? "