Winning Back The Wife นิยาย & เรื่องราว

"Ma, my wife hasn’t lost weight. Medyo tumaba nga siya." Kapag nagpapanggap silang dalawa, ganoon ang tawag sa kaniya ng lalaki…para silang mag-asawang totoong nagmamahalan. Masyadong ekspyerto sa pagpapanggap ang lalaki kapag nariyan ang senyora. Mayroon itong sariling paraan ng pagsuyo sa mga matatanda. "Hindi ko napansin na tumaba siya," gulat na sabi ng senyora.

Mas lalong kinamuhian ni Vito si Clarice sapagkat sinisisi niya ang babae sa pagkawala ng anak niya. Halos lahat na yata ng kamalasan ay nasalo ni Clarice sa panahong iyon, dahil pagkatapos lamang ng iilang buwan ay na-diagnose ang ama nito ng stage 3 lung cancer at na depressed naman ang kanyang ina. Lahat ng ari-arian ng pamilya Dominggo ay naibenta na para sa pagpapagamot at pagttherapy. Halos wala nang natira kay Clarice maliban sa bahay nila ng tuluyan na siyang iwan ng kanyang mga magulang-- halos magkasabay lamang silang binawian ng buhay. Buwan lamang ang nakakalipas pagkatapos ng lahat ng iyon ng alukin ni Vito si Clarice ng divorce, na mabilis namang tinanggihan ni Clarice.

I dropped my gaze, the weight of the moment pressing heavily on me. He gently placed his fingers beneath my chin, tilting my face upwards to meet his eyes once more. “Look at me,” he urged softly, his voice steady yet insistent. "Whether we have a child or not, Amara, you are still my wife. And that’s because I love you deeply." Sinabi niya iyon ng marahan habang nakatingin ng deretso sa mga mata ko. His words began to lift the heavy weight from my heart. Each time he spoke, it was as if he had the power to mend my wounds with his voice alone. Hindi ko kaya nang wala siya.

Animo'y nagpapa-kyut. "Focus," she mouthed to her husband. Lumawak lang naman ang ngiti nito saka nagbalik sa harapan. Gaya nila'y nandoon din ang mga kaibigan nila at kasamahan sa kanilang programa, taimtim din itong nagdadasal at doo'y nakikisaliw sa musikang pang-samba.

Hindi niya alam kung bakit niya ito muling kinuha, pero tila gusto lang niyang balikan kung kailan nagsimula ang lahat. Napatitig siya sa isang litrato. Hawak ni Alec ang kanyang baywang, habang siya naman ay nakatingala rito, puno ng tuwa ang mga mata. Peke man o totoo ang ngiti ng asawa noon, hindi na niya alam. Pero sa sarili niya—siguradong-sigurado siyang totoo ang lahat ng naramdaman niya. Napatigil siya sa pagbabalik-tanaw nang marinig ang isang pamilyar na boses mula sa pinto.

Isinunod kong suotin ang kulay itim kong shorts. "Oh please, Adaline! Stop playing games with me. I know what you are trying to do. You will seduce me just like what you did to me at the bar. I know it's you ex-wife. You did those things to ruin me and my relationship with Brianna. Well, let me tell you this, kahit ano pang gawin mo, hinding-hindi mo kami mapaghihiwalay ni Brianna." Mariin niyang sabi.

“You love me.” Gumalaw ang panga ni Amber, saka napaismid. “That was before. People change and so do their feelings.” Marahang tumango si West. “Then I’ll do everything to win you back again, wife. And ow…” Humakbang palalapit si West kay Amber, saka marahang hinaplos ang mukha nito. “Stop this engagement, o ako mismo ang titigil ng lahat ng ito.”

"Anong tinatawa-tawa mo?" "Kahit itapon mo ang abo ko sa basurahan, hindi nito mababago ang katotohanan na ako ang iyong legal na asawa. Kahit mamatay ako, hindi mo ako magagawang burahin." Nanlilisik ang mga mata ni Logan na hinigpitan ang pagkakahawak nito sa leeg niya. Napaungol siya at pumatak ang kanyang mga luha dahil sa kawalan ng hangin sa kanyang lalamunan.

Ilang employee na rin ang nasisante niya sa pagkawalan ng pasensya. He didn’t want to see the face of his cheating wife. His grey-colored eyes narrowed at his drink as he clenched his jaws before gulping the entire glass of whiskey. "Ano ba talaga ang nangyari?" curious na tanong ni Joshua. "Hindi ka naman magdedesisyon na makipag-divorce kung hindi naging malala ang pag-aaway niyo." Ruyi's eyes lingered on the empty glass before he finally opened his mouth. “Irene cheated…with Kyler. With that bastard."

Hindi siya pinanganak kahappo lamang, hindi na siya tatlong taong gulang para maniwala sa isang kasinungalingan. "Nagseselos ka ba?" Tiningnan siya ni Enrico ng malalim na mga mata. Carmina had been just holding on for a long time, pero matapos siyang tanungin ni Enrico, she instantly felt aggrieved. Siya ay humakbang papalapit nang papalapit kay Enrico, isinandal niya ang kaniyang ulo sa mga bibig ni Enrico at dinampian ng kaniyang hintuturo ang dibdib ni Enrico at sinabi nang dahan dahan, “Enrico, hindi ko hahayaan na saktan mo ako ng ganito. Alam kong gustong gusto mo na akong hiwalayan, pero hindi pa tayo lubusang hiwalay. Sa mata ng mga tao at sa harap ng batas, I am still your wife. Do