Wolfish Grin Novels & Stories

"Hindi siya inosente, Nanay Solome." YVONNE is looking to a huge grayish wolf with huge fangs. She's deeply looking into her red eyes. The wolf walk towards her, instead of getting afraid, she crawl towards the wolf too. Nang magtagpo silang dalawa ay iniabot ni Yvonne ang kaniyang maliliit na kamay. The wolf lowers his head and Yvonne's little hand landed on the wolf cheeks. The wolf growled as Yvonne is pinching his cheeks. Yvonne giggles. "Hm, appa?"

Napansin kong malalim ang iniisip nito habang nakatingin sa sugat ko. "Are you a vampire, too?" Hindi ko mapigilan ang bibig kong itanong iyon. Nacu-curious din ako sa kung anong klaseng nilalang si Vincent. "I'm a wolf." Nakangiting niyang tugong, lumayo siya bahagya sa akin at umupo sa harap ko. Gusto ko sanang matawa. Ano ba ang inaasahan ko?

The grey wolf is much bigger and stronger than him and it is about to tear him up. He closed his eyes and waited for the wolf to jump on him and bite him... Ngunit hindi iyon nangyari at sa halip ay nakarinig siya ng isang matinis na alulong nito kasabay ng malakas na pagbagsak nito sa sahig. Ivo opened his eyes and saw a much more dominant wolf, a big black wolf with golden eyes...

Napanguso ito at nakakunot ang noong tiningnan siya. He painted a strange grin on his lips, then winked at her. Carla's brows raised and lips parted with awe. Inirapan siya nito.

He has a naughty grin. “ Madudumihan baby. Kunin mo na lang.” he suggested and she snorted. “Style mo bulok! Palagay mo magtitiwala ako sa malibog at mapagsamantala na kagaya mo?! Kahit wala akong malay kung ano- anong kamanyakan ang ginawa mo sa akin! Bakit ako may kisssmark sa itaas ng dibdib ko?! “ she asked angrily. His grin widened habang pinadaan nito ang mga mata sa katawan niya. Kahit nakabalot siya, daig pa niya ang nakahubad dahil sa kislap ng mga mata nito na nag-dark ang kulay.

Ang shockwave mula sa biglaang paghinto ay nagdulot ng pagbitak ng lupa sa paligid nila, ngunit si Winston ay nanatiling hindi natitinag. Ang mukha ni Vorlag ay isang maskara ng purong pagkabigla. Ginamit niya ang lahat ng kanyang lakas, ngunit ang kanyang palakol ay hindi umuusad. "Ang galit mo ay parang isang alon na humahampas sa isang talampas," sabi ni Winston, ang kanyang boses ay kalmado. "Malakas, ngunit walang direksyon. Hayaan mong ipakita ko sa iyo ang lakas ng buong karagatan."

sigaw ko ulit dala ng kaba habang binabalibag na ang iba pang mga gamit. We all stopped with whatever we were doing when we heard a low growling. Paglingon ko sa banda kung saan nanggaling iyon ay agad kong nakasalubong ang pulang mga mata ng isang malaki at mabalahibong nilalang – isang werewolf. Nagbago man ang kulay ng mga mata niya ay alam at ramdam kong siya pa rin iyon. “D-Deon…”

Marahang tumayo si Zyron sa kanyang kinauupuan at naglakad patungo sa kinalalagyan ng walang ka-alam alam na mate, habang naglalakad ay naisip nyang gulatin ito kaya naman gumuhit ang mapang asar na ngisi sa kanyang labi. "What are you doing here, my little mate?" seryosong tanong niya dito para makita ang reaksyon nito. Humarap naman ito sa kanya at halos hindi nya mapigilan na mapatawa dahil sa gulat at takot na ekspresyon sa mukha nito. "A-Alpha?" di makapaniwalang anito, habang gulat na nakatingin sa mukha ng nakangising werewolf.

sagot ko sa kanila. Muli ay sasampalin na naman sana ako ng lalaki but I snarled at him. Warning him if he do it again, he'll be sorry. "Enough!" We heard a booming sound from the open door few meters away from my cell. Nilingon ko ito. Alpha Russ and a she-wolf are both standing there, and the way he holds the female's waist made that thing growls inside me. I'm not too fond of it. I wouldn't say I liked how he snaked his arms around her waist.

Tila iniinspeksyon nito ang kanyang mukha, at nang mamirmi sa kanyang magkalapat na mga labi ang tingin nito, napansin niya ang pagdilim ng ekspresyon nito at ang paggalaw ng adam's apple. He inhaled deeply then shut his eyes for a moment. "Sabi ko sinisigawan mo ba ko?" Muling bumukas ang mga mata nito at tinitigan siya, tila naghahamon. Alea swallowed the pool of saliva in her mouth. "H--Hindi. Nag-alala lang ako kasi... kasi bawal iyang hawakan. Bawal lagyan ng hand print." Tumaas ang makapal nitong kilay. "At bakit?"