Novel & Cerita Workplace In Tagalog

Shocks! “Pero..wala dito sa bahay na ito ang aalagaan mo. Nasa Isla Avanzado siya… “ seryoso nitong wika. “PO..naku, willing po akong magtrabaho kahit saan po ako maasign Mam.” Nakangiti niyang sagot.. Wala eh…lunod sa tuwa ang puso niya at first time niyang nakarinig ng katagang “you’re hired' kaya wala siyang balak na palagpasin ang pagkakataon na ito

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

seryosong sabi ni mae sa lahat At nagsalita ang CEO ng Isang big company na kashares nga nila mae, sa company nila. "SOrry for what happened Ms Decastro, which was said, by some workers in my company, who talked to them, I don't know where that news came from, but your right, I know your problem"sabi Ng CEO ng Isang big company na kashares nga Ng company nila mae At nagkatinginan si janna at mae ,at nagsalita ulit si mae. "Thank you sir"salamat na sabi ni mae

Mabuti na lang nakatulog na ang kambal dahil sa pagod sa paglalaro bago pa dumating ang mga ito. "hindi ko na patatagalin pa small briefing ito sa magiging trabaho ninyo at mga benepisyo na maari ninyong makuha sa Poland , gusto ko lang ng short introduction sa magiging trabaho ninyo sa Poland. Kayo ay madedeploy bilang mga worker sa warehouse dun niyo na malalaman ang mga department na mapupuntahan ninyo at ang mismong trabaho na inyong gagampanan. Oo nga pala nais ko lang ipakilala ang Founder at Only owner ng ating company si James ang aking asawa, hands on kaming tututok sa warehouse sa Poland kaya wag kayong mag-alala kung may kakailanganin kayo maari kayong magsabi sa akin bagaman si N

" mahina nitong wika.Pasimple ko namang inilobot ang paningin ko sa mga kasamahan ko. Inirapan ko ang mga iyon ng makitang halos mapunit na ang mga labi ng mga hinayupak dahil sa lapad ng pagkakangiti lalong lalo na si Joy.Halos mangisay na ito dahil sa sobrang kilig. Alin ba ang nakakakilig sa pag-uusap namin ni Diego? nakakakilig ba masigawan? hay kalukreng! "You can go back to work na bawal makipagchika habang nasa oras ng trabaho." mahina kong wika.

may plano sya sa araw na yun at gusto nyang gawin iyon sa lalong madaling panahon. "As much as I want to pero hindi pwede, Babe... kailangan ako sa Manila dahil nakatambak na ang trabaho ko doon." Pagsisinungaling nya. "Kita mo naman... ang Papa mo at ang Papa ko ay nalulung na sa pagma-mahjong at sa akin na inasa ang lahat ng trabaho sa Miller Steel at KE Builders, Baka mamulubi na tayo nyan?" biro pa nya dito.

wika nito kaagad naman akong na freez na parang binuhusan ng malamig na tubig "A-ano bang pake ko dyan m-ag trabaho na nga tayo "saad ko saka pilit na ngumiti saka muling naglakad nang biglang lumabas ng office si sir duke "Ms.Evangelista go to my office" saad nito saka naglakad pabalik sa office nya kaagad naman akong sumunod pagdating ko sa loob

Magmumukha man akong masama sa bagay na iyon ay hindi kasi ako komportable kapag siya ay nasa paligid. One time when I don't still have a work. Ilang beses ko ng nahuli na sinusubukan niyang buksan ang pintuan ko sa kalagitnaan ng gabi. Sobra akong natakot at na trauma ng dahil doon. Pero ngayong may trabaho na ako ay halos hindi na kami nagkaka-usap at nagkikita pa, maliban na lamang tuwing wala siyang trabaho ay isa iyong pinakahirap na sitwasyon sa akin.

Siniksik ko naman ang katawan ko na yakap ako nito. *** Third Person "Kuya, natanggap po ako sa trabaho." Wika nito. "Wow galing naman ng bunso namin. Unang subok sa pag-apply agad na natanggap." Masayang sabi sa kanya. "Ako paba!? kuya magaling yata itong kapatid mo." Sagot nito sa 'kin. Bakas sa mukha niya ang saya sa oras na iyon dahil malaking kumpanya ito at sikat sa buong Pilipinas.

Chapter 19 Kumikendeng-kendeng pa ang si Meimei nang naglakad ito papasok sa may katamtamang laki niyang opisina sa Casa Amara. “Wala ka bang trabaho sa Manila?” “On-leave ako. May reunion tayo sa sabado, hindi pwedeng hindi ako dumalo.”