Workplace In Tagalog Novels & Stories

Katwiran niya hindi naman kailangang tagalan ang oras sa trabaho dahil marami naman siyang empleyado na gagawa noon. "Hello Babies, Good Morning!!" nakangiti kong bati sa mga ito. Isa-isa kong hinalikan ang mga ito. "Mommy, Daddy said na aalis tayo ngayun. We make pasyal daw po sa mall." malambing na wika sa akin ni Miracle. "Sinabi yun ni Daddy sa inyo? Hmmm wait lang later na ba agad mga babies?" takang tanong ko sa mga ito. Ang alam ko kasi may pasok sa work si Gabriel.

sagot nito kaya naman napatunayan ko na may sabak talaga ito sa ulo “Aalis na po ako Ma’am.” sabi ko pero hindi naman ito sumagot Magaaply na lang ako sa ibang kumpanya. Hindi ko tatagalan ang ganitong klase ng working environment. “The moment you step out of my company, sisiguraduhin ko na walang kahit anong kumpanya ang tatanggap sayo, mi amor.” Nilingon ko si Kabute saka ko siya tinignan ng masama.

sunod-sunod niyang tanong saakin. Napabuntong hininga ako. “Yeah.. He works there.. Kababata ko siya at ngayon na lang kami nagkita ulit.” “Bakla, mukhang one of the Bosses yung kababata mo, parang narinig ko pa na ayaw mong mag work sakaniya.. Like, okay ka lang ba? Ang shunga mo bakla! Bukod sa gwapo na sana yung boss mo, pasok ka na sana sa banga! Bat naman may paayaw-ayaw ka pang nalalaman dyan? Use your brain bakla! Hindi lahat nakakapasok sa JC Co!”

gulat na tanong ko. Bakit hindi ko man lang napansin wala na sa labas ng opisina niya ‘yung table ko? Gano’n na lang ba ako kawala sa sarili? “This,” sagot niya habang nakasandal sa table niya, “is your new workspace. Dito ka na sa loob magtatrabaho.” Nanlaki ang mga mata ko. “What? Sir, hindi naman po—” “I don’t like the idea of you working outside, exposed sa mga bulungan ng tao. I want you here, where I can see you. At least dito, I know you’re okay.”

aniya habang malaki ang pag-gesture, “hindi lang palabas. Ito ang puso at kaluluwa ng lahat ng nagbuhos ng dugo, pawis, at pangarap para mabuo 'tong lugar. Hindi lang ito company — isa itong pamilya, ang sarili naming maliit na universe.” Habang naglalakad kami sa hallway, naririnig ko ang tunog ng heels ko na tumatama sa polished na sahig. Marami pang empleyado ang bumabati kay Larry — halatang mahal siya dito. May mga nagkakape, may nag-uusap tungkol sa projects, at may iba pang abala, pero kahit busy, ramdam mo ang harmony. Isang type ng workplace na hindi nakakasakal — kundi inspiradong magtagumpay.

Matigas niyang sinabi ang huli. Nakahinga ako ng maluwag. That's not work kaya, "Ayoko." Sambit ko. "That's not a work." Kung tatanggap ako ng pera dapat galing sa pinagtrabauhan ko. "It's a work. Cooking is working. Chefs jobs is cooking. Attendance is a must at work. I'm asking you to be in the house so... And come on! Not avoiding me is a huge work for you. Am I not right?"

"Hindi ka ba papasok ngayon?" Ang salitang "trabaho" ay tumama kay Hailey na parang kulog. Tumalon siya mula sa kama nang may sumigaw, “Oh, tama! Kailangan ko pang pumasok sa trabaho!" Dali-dali niyang tinanggal ang kanyang pantulog at random na tinakpan ang kanyang katawan, saka nagmamadaling pumunta sa banyo para maligo.

Uminom din ako ng wine. “I’ll do what you want,” he said directly. Halos tumaas ang dugo papunta sa utak ko dahil sa sinabi n’ya. “H-huh?” “It’s not free!” matigas niyang sabi. “Work under me,” dugtong pa n’ya. Natulala ako. Wala akong alam sa office work. Media outlet ang business n’ya, meron din pala s’yang resort sa Amanpulo at isang farm land. Saan ako magtatrabaho kung gano’n?

“Weh di nga ?kung may fiancé kamo na mayaman at guwapo bakit ka magtatrabaho dito aber” Mahaderong frog talaga tong payatot na ito sa isip isip ni Rica. "Ang tawag dun kuya Pride and Dignity. Oh panis ka English yun. Ano na manong guard saan ang office ni Boss na mabango?” usisa ni Rica na talagang nagaalala dahil 10 minutes past 8 am na. “Good luck miss, masungit yun at allergic sa babae. Sige na punta ka ng 10th floor sa dulo. Doon ang elevator ng mga empleyado. Yang elevator na malapit ay para yan sa mga amo natin malinaw”

Faith’s POV Kagaya kahapon, nandito na naman kami lahat sa eskwelahan. Pagpasok ko pa lang sa gate ay agad akong binati ng mga trabahador. Bumati rin naman ako pabalik, marespeto at magagalang naman kasi sila. Hindi sila 'yung tipo ng taong mapagpapansin o bastos. “Sige, lapit pa, baka gusto mong matulad kay Tonyo,” biro ng isang trabahador na agad nakatawag ng pansin ko. Sino si Tonyo?