Novel & Cerita Wujin All Of Us Are Dead

And I shouldn't just be here in one scenario, dapat nasa isang dystopian place na ako na kung saan ay isa akong bida na hinahabol ng zombie, o 'di naman kaya'y nasa mesozoic era ako, at ako ang unang taong nabuhay sa panahon na iyon. I took a deep breath at mabilis na tumayo, I didn't flash any expression on my face. Sa halip ay kinuha ko ang baso at tinaas ito with such confidence na hindi ko alam ay meron pala ako. Para silang nabunutan ng isang malaking tinik sa lalamunan at agad na ngumiti sa'kin. "For Mason Thedore Fuentes, and Calista Ivy Castillo's future wedding." Nagpalakpakan ang mga servants sa sinabi ni lolo Santiago. He raised his glass at nakipag-toast kay Herald, at mama, gano

"Jusko lord! Ayoko pa mamatay! Marami pa ako pangarap sa buhay! Hindi pa ako nakakain ng fried chicken at umiikot na baboy!" Pinagkiskisan ko ang mga palad ko at nagmamakaawa na huwag ako patayin. Nasaan na ba ako? Nasa loob ba ako mg comics or fictional action-drama? For god's sake bakit lahat na lang ng nakakarap ko may mga baril? Legal ba iyon dito sa bansa? Napalingon ako 'nong may dumating na sasakyan at— bumaba doon mga tauhan ni Mr Truson.

Shems! "Uy! Andito rin pala kayo!" Gulat kong saad. "Robbea, huh." Rinig kong sabi ni Justin kaya napakunot ang noo ko. Umupo ako sa tabi ni Kez, "Nako, ayaw niyang tinatawag siyang, Robbea." Sabi ni Kez. "Hindi naman, I just prefer, Queng." Paliwanag ko. Napatingin ako kay Drale na may hawak na baso, nakatitig lang ito sa'kin habang tinutungga ang laman ng basong hawak.

Umiikot ang tingin, na kung titingnan mo ay parang mag-jowa. Pagpasok sa loob ay pawang makakapal na kurtina ang sumalubong sa kanila, sa bawat kwarto ay may manipis na tilang tanging dingding ng bawat sulok. Mula sa labas, habang naglalakad ang dalawa ay nakikita nila ang mga couple, trio team, at isang grupo na naglalampungan sa bawat room, nilalasap ang sarap sa pakikipagtalik.

Zyke Tine Andromeda Jungslagger. "Nakakagat na sila sa pain sir. Pinapalapit pa namin yung iba." "Annihilate them Ave." Ibinaba na ni Cain ang linya. Kita na ng Yakuza ang pagtumba ng mahigit 70 katao. Umagos ang dugo ng mga tao ni Raj. Isang automatic supreme torch ang inilabas ng isang military opisyal. Kaniyang sinunog on the spot ang mga taong nakahandusay.

It's Maple at sa itsura niya ay para bang narinig niya ang lahat ng pinag-usapan namin. "M-Maple," "You were so busy dealing with your feelings that time na nakakalimutan mo nang buhay ka pa at na kailangan mong magpatuloy kaya kinailangan kong gawin iyon para sa iyo. That time, when I heard his voice after answering his call, naisip ko na I don't want you to go throigh all of that again. Iyong nauubos ka dahil sa sakit, iyong pakiramdam mo hindi ka worth it dahil palagi kang naiiwan."

"Ang bawat tao ay may apat na buhay. Ang unang buhay nila ay umiikot lamang sa pagkilala nila sa mundo; ang ikalawa, matututunan nilang oras ang mahalaga sa mundo; ikatlo, malalaman na nila ang tunay na kahulugan ng buhay; at sa ikaapat o huli, matatamasa na nila ang totoong kahulugan ng katapusan, at ito ay ang kamatayan." Isinara ko ang librong binabasa ng kaibigan kong si Joanna. Narito kami ngayon sa library upang mag-aral sana ngunit parating tulog lang naman ang inaatupag ko dito. "Celestine Ysabelle Cortez. Bakit mo naman isinara ang binabasa ko?" Inis na sambit nito. "Napakahilig mo talagang magbasa ng mga librong walang saysay. Sinabi ko naman sayong walang katotohanan ang mga iyan.

Konti lang ang mga tauhan ni Hanna rito dahil ang ginamit niyang mga tauhan ay mga tauhan namin. Lumabas ako sa kuwarto at pagbaba ko sa hagdan ay para silang nakakita ng multo dahil sa kanilang mga itsura. Nang makabawi na sa pagka bigla ay lumuhod sila sa akin at tuwang tuwa sa aking pagbalik. “Young Lord, we're glad that you came back. Miss Hanna told us that you are already died and we have to obey her or else we all die also." hirap nitong sabi sa salitang English dahil Japanese ito.

Kaya napatingin ako kay Sushi. "Sushi, kill them all. All demons will die." Matigas na utos ko kay Sushi. I have a strange look in every demon and I wanted to exterminate them all at once. Agad na sinunod ni Sushi ang kautusan ko. Nakatayo ako at hindi na gumalaw. Biglang lumiwanag ang buong paligid ng palasyo nang nagsimulang magsilabasan ang mga kaluluwa ng mga demons na ngayon ay hinihigup ni Sushi.

anas ko sabay sakal sa kan'yang nerd s'ya. Pero isa lang alam ko ngayon. Bukas. We are DEAD.