Novel & Cerita Yamashita Gold Philippines

To think that I have been working in this company for two years, siya pala ang may ari. Dumagdag pa na binalik ni Lola sa kanya ang kompanya ng tatay niya—ang KMY Company. Puro mga easy-to-use inventions—like solar-powered grass cutter and other agricultural equipment—ang focus ng kompanya at naka-base pa sa Japan. And since Yuri wanted to live here in the Philippines since he was a kid, naghahanap siya ng lupang pwedeng patayuan ng factory. May bagsakan at warehouse na at iyon ay isa sa pagmamay-ari ng Bell's Corp.

Kalmadong ngumiti si Wesley at sinabi, “Ang Golden Corporation ay isang pharmaceutical group na sangkot sa science, industry at technology. Mayroon din kaming mga branch sa ibang bansa. Kakatatag lang namin ng negosyo sa Canberra at nagtayo ng bagong pabrika na 5,000 square feet sa isang economic zone kamakailan. Sa ngayon, nagawa namin na makakuha ng fund na 50 na bilyong dolyar para opisyal na planuhin ang aming proyekto sa coastal area.” Ang lahat ay napatanga. Ang economic zone sa Canberra ay umuunlad ng mabilis. Kinukunsidera na pwede niyang planuhin ang proyekto ng maaga at gawin ito ng matagumpay, ibig sabihin nito na ang binata ay matalino. Sabi ni President Warner, “Old Master Yule

“Auntie, I'm back” Pagkatapos niyang maipadala ang mensahe, biglang nagsulputan ang mga balita sa screen: [Cassandra Smith, daughter of the Smith family, who holds a PhD from Pennsylvania Business School, returns to Philippines] [Ramirez Group officially enters the Al field) [Ramirez Group announces the establishment of a new technology branch and the appointment of new president: Cassandra Smith]

"This is genuine." "So...?" pagdahan-dahan niya inaabangan niya ang presyong sasabihin nito. "It's just a fancy yellow diamond, it's not like other diamonds worth billions," anito. Napawi ang ngiti niya pero shempre may pag-asa pa rin. "But at least that beats millions, right?" "Of course, 1.8M per carat, Philippine money," anito at napanganga siya.

Tumawa si Charlie. “Kahit gaano karaming pera pa ang mayroon ka, hinding-hindi ka magiging mas mayaman kaysa sa akin.” Sumagot nang mabilis si Mr. Yamamoto, “Halos isang daang milyong dolyar ang ipon ko. Kung pagbibigyan mo ako, ibibigay ko ang lahat ng ito sa iyo. Kung gagawin natin itong Oskian dollars, nasa lima o anim na raang milyong dolyar ito!”

Kasunod nito ay mabilis na sinundan nina Gerald, Fujiko, at Ryugu ang matanda. Ang mga Yamashita ay nakatira sa paanan ng barren mountain. Ang kanilang village ay mukhang ancient pero mayroon pa ring ilang mga modernong villa at manor sa paligid… Maya-maya pa ay huminto sa harap ng isang maliit na manor ang matanda bago niya itinulak ang kahoy na pinto habang sinasabing, "Please, pumasok kayo."

Salita ni Domingo. "Pwede niyo bang sabihin sa akin kung sino? Huwag kayong mag-alala—ako ang bahala sa inyo." Pabulong na sabi ni Iñigo. Nagkatinginan sina Domingo at Diosdado. Mayamaya ay tumango si Diosdado't bumaling kay Iñigo. "Mister Yamamoto—isang Japanese businessman. Isa sa mga negosyo niya dito sa Pilipinas ay prustitute."

A sign of telling me that all the words that he’s about to say is true. “I didn't planned this, and I don't intend to send you back in the Philippines knowing what you've been through there. Kasama na ang mga taong iniiwasan mo. But, this is business. Our business. Who knows? Maybe this is the right time for you to face all of your nightmares,” ang mahinahong turan niya sa akin.

matipid naman na pagpapakilala ni gusgusin. "Bet—Yuri Haruko, junior managing director of Kazumi Enterprises," medyo kayas na pagsisinungaling niya. Ilang beses na yata niya itong na-practice sa Pilipinas para lang sa pagkakataon na ito. “Oh! You're Japanese then. I love Japan though I've never been there.” Biglang kumunot ang noo ng nagpakilalang Amanda kanina habang tinititigan ang bawat sulok ng mukha niya.

Kaya sinikap nila na huwag ng maulit. Nang matapos sila sa pag check, sabay silang lumabas at dumiretso sa parking Lot. May kikitaing investor si Jordan kaya kasama niya ang magandang sekretarya. Sumakay sila sa kotse at nakarating naman sa Japanese Restaurant. Pumasok si Jordan sa loob at sumunod ang dalaga. Kumaway naman ang investor na si Takinaga. Bilyonaryo rin kagaya ni Jordan. “Kanina ka pa ba?” (tanong ni Jordan sa Half Japanese-Filipino na investor)