Yamato Welding Machine Novels & Stories

"Hindi mo lang ako sinaktan, plano mo pang saktan ang mga tao ng Island Nations Embassy gamit ang baril na yan! Matapang ka!” Si Yamato ay tumawa nang masama habang nakatitig kay Harvey. "Ang gusto ko lang ay ganti para sa aking patay na aso... Pero mukhang kailangan ko nang kumilos nang mag-isa!" "Titiyakin kong mamamatay ka nang dahan-dahan. Ipapaintindi ko sa'yo kung ano ang mangyayari sa mga taong lumalaban sa akin!” Si Yamato ang pangalawang young master ng mataas at makapangyarihang pamilyang Tsuchimikado. Ang pamilya Masato ay may pambihirang katayuan kumpara sa iba pang mga Islander.

Tumalikod na ako at tuluyang lumabas sa hotel room na iyon. 2,462,238 Japanese Yen o 1 million pesos ang katumbas ng ulo ni Yamamoto. Not bad for a professional hired killer like me. At saka may atraso sa akin ang Yamamoto na iyon, sinabutahi niya ang mga stocks ko from overseas. He planted a cocaine on it, para kapag mahuli ng mga pulis magkagulo at makakalusot ang illegal na pag-e-export nila ng products. Dahil magiging abala ang mga ito sa pagraid sa akin. He is a fucking asshole!

“Ganito po kasi yan, bago maidikit yan ng maayos kailangang tingnan kung tama ang amperahe o timpla ng init ng machine para dumikit ng mabuti. Mababa po kasi yung ginamit mong amperahe sir kay ganyan butas butas yang bakal na dinidikit mo.” “Saka ang hawak ng welding electrode dapat hind naka 90 degrees kunin ko yong tamang anggulo para maganda ang pagkaka dikit ng bakal.” “Paki lagay nga po sa 180 degrees yung amperahe. Tapos itong welding electrode holder i angat mo konti sabihin nating nasa 15 degrees. Saka medyo idiin mo po para yung buga nung electrode bumaon para walang butas at maidikit.”

" Ang limang samurai ay lumubog sa malalim na pagyuko nang makita si Yamato. Smack! Sinampal ni Yamato ang samurai na nagsalita nang bastos kay Zion kanina. "Pakinggan mo ang aking mga salita!" Umungol si Yamato, ang kanyang pag-urong ay nakakatakot na makita. "Wala akong pakialam kung gaano kalakas ang Ang pamilya Watanabe ay nasa Jetroina. Nasa lupain kami ng Chanaean ngayon. Pigilan mo ang iyong sarili kung nais mo Umuwi nang buhay. Huwag kang mawalan ng buhay dito bago matapos ang iyong misyon."

At sa oras na pumalpak siya ay mas lalo siyang pagtatawanan ng pasaway niyang asawa. Pawis at dugo ang puhunan ng Yakuza. Hawak niya ang isang welding machine para pagdugtungin ang mga daliri ng robot. Nakataas siya gamit ang isang bakal na tuntungan. "Ave, yung wires." Tinanaw niya ang kaniyang hacker na nasa loob na ng katawan ng robot. Naglakad si Ave sa braso ng robot patungo sa mga daliri nito. Hila hila na niya ang mga wire na ikokonekta sa mga daliri ng robot. "Sir konektado na iyan sa prosesor ng robot."

Nanatili namang walang reaksyon ang mukha ng mayor doma at hindi na ito nagbitaw pa ng mga salita at tuluyan na itong lumabas ng silid. Napabunton-hininga si Mina at saka niya inumpisahang igala ang kaniyang paningin sa kabuuan ng maliit na silid na iyon. May isang papag na higaan at sa tabi no’n ay may maliit din na mesa at doon nakapatong ang lampara na walang sindi. Nadako ang paningin niya sa baba nang papag at nakita niya do’n ang isang tampipi, nilapitan niya iyon at siniyasat ang mga gamit.

Pang-apat na araw ko pa lang naman ngayon at meron pa akong twenty-six days para sa mission ko. Bumalik na ako sa table ko. Tinawagan ko si Mr. Toshimoto sa company's phone dahil meron naman akong hawak na number niya. Kilala ko siya. Isa siya sa mga may-ari ng Toshimoto Corp. sa Japan na gumagawa ng iba't ibang sewing equipment like automatic sewing machine. automatic cutters, electronic eyelet buttonhole machines, and more. Nakilala ko siya when Daddy had an appointment with him. Nakalimutan ko na kung para saan. He introduced me at doon kami nagkakilala ng Japanese na 'to.