Yamashita Treasure Marcos Novels & Stories

Napasinghap agad siya sa kamay na humawak sa braso niya na nagpatigil sa kanyang pag hakbang. "You will sit down or not?" Marcus was serious. Binawi niya ng marahas ang kanyang braso rito. She was very unwilling to obey him. "Okay, you won't buy it, huh?" Marcus gets his phone in his pocket. May tinatawagan ito sa kanyang harapan. "Yes, This is Marcus, Rico." Rico... Rico Bustamante? Unti-unting nangunot ang noo niya. "Yeah the usual plans, Ric, magpadala ka ng mga tauhan mo doon at paalisin ang mga Ventura—" He didn't finish talking when she hardly grabbed his phone.

Chapter 9: Ang Peklat Marikit Reyes Hindi ko sinadyang makita. Kung hindi dahil sa isang basag na kahon, marahil ay hindi ko kailanman mapapansin ang marka sa kamay ni Don Rafael. At kung hindi ko iyon nakita, siguro hindi ko rin malalaman na may mga bagay pala sa Hacienda Monteverde na mas pinipiling manatiling nakatago kaysa sa mga lumang gamit sa bodega.

Naisip niya sa kanyang sarili, "Damn it, you hypocritic Japanese. Malinaw na gusto mo rin ang babaeng ito, ngunit hindi ka nangahas na aminin!" Napakatalino ng lalaking may tattoo. Lahat sila ay lalaki. Masasabi niya sa isang sulyap na itong Yamamoto Kazuo ay mayroon ding mga disenyo sa Lota. Gayunpaman, hindi niya ito maihayag sa harap ng lahat.

Kinaumagahan, dumating muli si Captain Lee. "Malinis ka na. Nahanap na namin ang pumatay." Parang musika sa pandinig ko ang mga salita niya. "Si Rosaline ba?" Galit na tanong ko. Tumango si Captain Lee. Kinagat ko ang aking ngipin sa galit. Tinanong ko kung bakit ginawa iyon ni Rosaline. Ipinaliwanag ni Captain Lee ang lahat. Ng hanapin ni Jack si Rosaline sa massage center, alam na niya na niloloko siya ni Rosaline.

aniya bago lumingon sa bintana at nag-ayos ng bag na dala niya. May badge ng ISM sa unipormeng suot niya kaya naman hindi ko naiwasang mapanguso na lang. "Malapit na akong bumaba," mahina niyang bulong sa sarili bago lumingon sa akin at naglahad ng kamay na tinanggap ko naman. "I'm Marcus Almasan nga pala." "Empress," pakilala ko sa kanya.

Sambit ni Margarret at saka ito niyakap ni Marcos. Sakay na sina Marcos at Margarret ng kanilang sasakyan habang nakasunod rin ang kanilang convoy. "Marcos... The girl in the ball. I felt something about her." Sambit ni Margarret. "I hope she's the one that we're looking for Mother..." Sambit ni Marcos. "Have faith son... We'll find her..." Sambit ni Margarret. Nang makauwi sina Marcos ay agad siyang dumirecho sa kwarto niya.

Tinakpan ni Marcus ang kanyang noo at tumawag, "Brother Erwa , mangyaring maawa ka..." Bumaba na si Marco sa kotse at sinara ang pinto, "Sa susunod na tawagin mo akong ate, dudurugin ko ang ulo mo!" "Oo, oo, oo." Sumandal si Marcus sa bintana ng kotse at mahinang nagsabi, "Sa susunod tatawagin kitang hipag." Nang makitang itinaas muli ni Marco ang kanyang kamay, agad na umatras si Marcus sa kotse sa takot na siya ang mapag buntungan ng galit ng kanyang kuya.. Nagtaas ng kilay si Marco, "Sumunod ka kay Vladimir Gonzales at tingnan kung saan siya nag-hang out nitong mga nakaraang araw." Iniangat muli ni Marcus ang kanyang ulo, "Ano naman sa iyo?"

Pero totoong pinsan niya itong sina Jonas at Marco. “Ah, you’re finally here!” sabi ni Marco na tila tuwang-tuwa sa impostor. “Who’s this lovely lady?” tanong naman ni Jonas, sabay tingin sa akin. “Everisha,” sagot ng impostor na nagpakilala rin sa kanilang dalawa. “She’s my special guest today.” Habang kumakain kami, panay ang tanong ng dalawa tungkol sa akin. “So, Everisha,” sabi ni Marco, “how did you two meet?”

matigas kong sabi habang yakap ang folder. Bigla kaming may narinig na mabilis na yabag mula sa likod. Handa na sanang lumaban si Dante nang makita namin si Marcus Santillan na tumatakbo palapit, kasama ang ilang tauhan mula sa coast guard. "Salamat naman at buhay kayo!" Hingal na sabi ni Marcus. "Nakita ko ang pagsabog mula sa dagat. Akala ko huli na ako."

Tahimik siyang napasandal sa sofa habang malamig na nakatingin sa malayong bahagi ng city lights sa labas ng penthouse. “Victor Zamora is becoming too troublesome. May kailangan na tayong gawin,” malamig nitong saad. “I’ll leave Manila for a few days. May kailangan akong kausapin personally.” Pagkatapos ay dahan-dahan siyang napalingon kay Marco. “You go back to the company,” utos nito. “And keep your eyes on Yumi.” Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Marco bago marahang tumango.