You Completes Me の小説・ストーリー

Pwede ninyong ma-search gamit ang Jewiljen or ang title mismo. Completed na po ang lahat ng iyan! Taos puso po akong nagpapasalamat sa suporta ninyo. I'm forever grateful sa inyo. Salamat sa lahat! ❤️❤️❤️💋

Pasimple rin akong bumuntong-hininga. "The way you breathe tells me that you're not" Napatingin ako screen ng phone ko. "What a perverted thing to say" sabi ko at idinikit na ulit ang phone sa tainga. "R-Really?" gusto kong matawa sa naging boses niya. Pero pinigilan ko lang, baka isipin niya niloloko ko siya. "By the way, I don't want to force something you don't want to talk about but if you're ready, I want to let you know that you can count on me, like 1, 2, 3." Napakanta pa siya ng 'Count on Me' ni Bruno Mars.

At saka nangyari ang pinakamasaklap na timing sa buong buhay ko. Sa katahimikan ng opisina, sa mismong pinaka-wrong timing na moment… Sakto namang lumipat ang tunog sa loudspeaker. At bumagsak ang huling linya ng kanta—malakas, buo, at punong-puno ng emosyon: "My life is INCOMPLEEETE~~" Shet.

Habang ang mga kasama niya ay wala man lang pakielam sa ginagawa ng dalawa. Mabibigat na ang paghinga ko dahil sa paninikip ng dibdib. Lumalabo ang tingin ko ng dahil sa mga luhang nagbabadya nanamang bumuhos. Humawak ako sa akin dibdib at nanghihinang binaba ang phone na hawak ko. Sana ininform niya man lang ako na tapos na kami at may bago na siyang gusto. Ito ba iyong sinasabi nila? Is he done using me? Siguro.

Oo kakikilala niya pa lamang rito't hindi niya pa ito lubusang kilala, pero 'yon ang nararamdaman niya, kaya ano'ng magagawa niya? “Oo alam ko, pero pinipilit kong bumawi sa 'yo, ngayong natupad ko na ang pangarap ko, kaya ko nang maibigay ang lahat ng gusto mo, kahit pa ang buong oras ko. Nakapagpatayo na 'ko ng sarili kong mental institution, I'm now the boss kaya hawak ko na ang oras ko. Mahal na mahal pa rin kita, Camina, please give me a chance, at ngayon maipangangako ko na sa 'yo na hinding-hindi na 'ko aalis pa.”

Nakakaramdam siya ng lungkot na hindi niya mapigilan kahit wala namang dahilan. Biglang tumigil ang masigla at maingay na tugtog. Napalitan ito ng awitin ni Pink na "Just Give Me a Reason", kaagad na nag alisan ang mga taong kanina lamang ay tumatalon at nagwawala sa pag-indak. Isang pamilyar na kirot ang naramdaman ng binata sa dibdib niya.

No… I’m just one of the pieces who completed him. Gusto kong sabihin ‘yon sa kaniya ngunit hindi na ako nagsalita pa. Iba ang kanilang nature sa mga tao and having your mate beside you will really complete you. Nabasa ko ring mayroong mga nagpapakamatay dahil nasawi ang kanilang mga mates.

“Don’t mention it, babe.” Hindi niya kailangan na magpasalamat dahil sa aming dalawa ako dapat ang magpasalamat sa kaniya. She changed me. She complete me. Dahil sa kaniya, naramdaman ko ang kaligayahan na hindi ko pa nararanasan sa buong buhay ko. Siya ang buhay ko na magbibigay ng pamilya na hinahangad ko. The girl who complete me as a man.

Hinatak naman siya nito kaya napaupo siya sa kandungan nito. “Thank you for the lyrics. Now I know how important I am in your life,” masuyong sabi niya. “Yeah, that’s right. You’re the missing piece of me. And now that I found you, I’m finally complete,” usal nito sa malamig na tinig. Napangiti naman siya nang ubod tamis. Yumuko siya rito at sana’y hahalikan sa mga labi ngunit biglang tumunog ang cellphone ni Stefan. Napatayo naman siya para makakilos ito.

May pagka-romantic naman pala ang lalaking ito. “Yes, pumpkin. Hindi ba’t sinabi ko sayo na you bring joy to my life. You cast a spell on me that can’t be broken. You complete me. You fill my heart. I adore you. I yearn for you. You are my sunshine—” “My only sunshine. You make me happy. When skies are gray. You’ll never know, baliw. How much I love you,” hindi na niya natapos pa ang sasabihin ng kumanta ako sabay binuntutan ko ng pagtawa. Siya naman ay namula ang kaniyang tainga dahil mukhang nasira ang ginawa niyang pag-amin.