You Grow Through What You Go Through の小説・ストーリー

Kahit papaano ay kumalma naman ang nagwawala kong puso, "Hindi naman po kasi lahat natutunan sa experiences. Pwede mo ring matutunan ang mga bagay-bagay by observing on what's around you. People who are struggling in a certain situations would deliver you it's lesson, without telling it verbally." Naalala ko dati, pagtingin-tingin lang ako sa bintana ng bahay namin, tapos makikita ko 'yung mga kapitbahay namin na halos araw-araw ay nag-aaway, nagsusugal, nag bisyo, abala sa pag-aalaga sa asawa't-anak, at marami pang iba. Through them, I learned a lot and gathered a lot of encouragement to set higher goals, dahil kung hindi, maghihirap lalo ako kapag hindi ko tataasan ang pangarap ko habang n

At mas lalo pa itong lumalala dahil halos araw-araw nya itong nakikita. Kaya naman, palihim nyang iniyukom ang kanyang palad para muling ipaalala sa sariling tigilan na ang pagiging duwag at sa wakas ay, sumugal na para sa sarili. Ang buhay ay isang malaking sugal. It's either you win or lose. But it doesn't matter at all because in the end, what is essential is how you fight the demon that never wants you to grow. Once you conquer the demon, you won.

Kahit ang pighati at kalungkutan ay hindi nawawala, napagtanto niyang may mga tao pa rin na handang tumulong at sumuporta sa kanya. Habang nagpatuloy ang kanyang paglalakbay, isang mahalagang leksyon ang natutunan niya—ang hindi magpapa-apekto sa kanyang kapalaran sa kabila ng mga pagsubok. Sa bawat hakbang patungo sa pagbuo muli ng kanyang buhay, nahanap niya ang lakas na magpatuloy, hindi lamang para sa kanyang sarili kundi para sa kanyang mga anak.

Ang bawat biktima na nagiging bahagi ng aking nakaraan ay tila isang anino na sumusunod sa akin, mga kaluluwang hindi ko maiiwasan. Minsan, naiisip ko kung may paraan pa upang makaalis sa ganitong buhay. Pero ang boses ng aking ama ay palaging bumabalik sa akin—"Kailangan mong maging malakas. Ito ang tanging paraan upang makuha ang gusto mo." Sa kanyang mga salita, may halo ng pagmamalaki at takot, at ito ang nag-uudyok sa akin na magpatuloy.

"Growth is always a process. Even if our sessions end here, your journey doesn’t. You’ve made a lot of progress." Napangiti ako ng bahagya, pero ramdam kong may kaunting lungkot sa loob. "Yeah. I guess I’ll just have to handle things on my own now." "Not entirely on your own," sagot niya. "You've built tools and insights you didn’t have before. And remember, reaching out for help isn’t a weakness."

"Don't remind me, 'Ma." "See? You don't even want to think about it and you're here, aspiring to go outside without a guarantee that you'll be safe!" I stood up and frustratedly pulled my hair. Naramdaman ko naman ang haplos ni Mama sa likod ko. Humarap ako sa kanya. "Mama alam kong hindi madaling maghanap ng limang milyon para sa ransom at mas lalong hindi madaling mag-move on sa isang traumatic experience. But..." I looked at her in the eye. "I don't want to be scared forever. Because tons of obstacles outside are waiting for me to face and overcome them. That will make me grow."

Bagamat sila ay pinagbuhusan ng pagsubok, natutunan nilang tanggapin ang bawat pagkatalo at magpatuloy sa buhay. Ang isang mahalagang aral na natutunan nila ay hindi lahat ng laban ay natatapos sa digmaan. Ang tunay na tagumpay ay matatagpuan sa mga simpleng bagay: sa pagmamahal sa pamilya, pagkakaroon ng tiwala sa isa’t isa, at pagtanggap sa mga pagbabago ng buhay.

When you're used to saying goodbye, you're used to insecurity, inconsistency, and uncertainty. Your life was never a straight line; it was full of zigzags, twists, and turns. Your life never truly had a single course, but rather a slew of distinct pathways that you had to forge on your own. When you get used to goodbyes, you get used to pain. You learn how to live with it instead of avoiding it. You don't let it consume you anymore. In a way, it trains you to face certain challenges alone instead of running away from them. It trains you to expect the unexpected somehow.

And Jade chose me over her suitors and admirers. We've been through a lot in the past. We stepped up even more when we stepped into 4th year college. But we still managed to get along. And with all the problems that came our way, we became even more stable and stronger. It will definitely get you tired but that does not cause you to stop everything. Because if you overcome the problem in the first place, you will overcome the problem later. Tiredness is not a reason to give up. It should be one more step for you, to continue and find out how far you can go.

"Pasensya na po kayo, m-mommy. Kung hindi ko lang po naiwala si Gael noon, hindi po sana siya magkakaroon ng trauma—” "Ano ka ba naman, hija?! Hindi mo naiwala si Gael. Ninakaw siya sa'yo. At saka, walang ina ang gugustuhing mawalay sa anak niya. Huwag na huwag mo na ulit sisisihin ang sarili mo sa mga nangyari na. Hindi lahat ng bagay ay kaya nating kontrolin at hindi lahat ng nangyayari sa buhay natin ay choice natin. Sometimes, we stumble and fall for us to rise stronger and wiser.”