Mahal Ko O Mahal Ako Novels & Stories

"Mahal, nakahiga ka na ba? Sorry ulit kanina. Basta tandaan mo, ikaw lang ang mahal ko. Goodnight, Mahal ko." Napaiyak ako lalo sa pagbabasa noon. Mahal na mahal niya ako, at mahal na mahal ko rin siya. Pero paano kami magiging masaya kung may isang malaking pader na nakaharang sa pagitan namin? At ang pader na iyon... ay ang sarili niyang ina. Niyakap ko ang unan at doon nakatulog, bitbit ang pangamba at takot para sa kinabukasan namin.

"May kapansanan ka man o wala, palagi talaga ako mananatili sa tabi ng mahal ko. Hindi 'yon magbabago. Dahil, nandito ka na sa puso ko." "Hmmm, hindi lang maganda, sobrang lambing pa. Mahal na mahal kita mahal ko." "Syempre, mahal na mahal din kita mahal ko. Palagi mong susuutin ang singsing mo ahh. Para, palagi mong maramdaman na kasama mo ako, mahal ko."

Mahal kita, mali pala Mahal na mahal parin kita walang nabago at nabawas rachelle, nadagdagan pa nga. Sana tanggapin mo muli ako sa buhay mo, Sa buhay ninyo ni rein.'' sabi nito alam ko umiiyak ito habang nakayakap sa akin, Kaya naman gumanti narin ako ng yakap dito, pinalaya kona ang totoo kong nararamdaman. Dahil mula din naman noon hanggang ngayon, mahal ko parin ito. Kaya siguro di ko makuhang magmahal nang iba dahil narin siguro sa hinihintay ko ang pagbabalik nito.

'mahal na mahal kita voughn huwag mo akong sasaktan' ____________ +Sorry for Grammatical Erros and Typos, Enjoy Reading.

“Sabi mo, mahal mo ako..” Akala ko, yun na ang pinaka matindi sa lahat ng maari nyang gawin at iparanas saakin, but why it become heavier at mas malala. Hindi ko din inakala na tatawag sya saakin matapos ang lahat.

Catch up daw kumbaga. Mahal um-oo ako. Sorry mahal. Mahal, nasa isang resto kami malapit sa kumpanya namin. Mahal mal-late ako ng uwi. I love you. Parang nabawi agad lahat ng kasiyahan na naramdaman ko kanina. Para akong binubuhusan ng malamig na tubig sa sakit. Hindi ako selosong lalaki, pero hindi rin ako manhid na tao para hindi masaktan.

“Mahal na mahal kita.” “Ako rin, mahal,” ang kanyang sagot, ang kanyang boses ay puno ng pagmamahal. “Mahal na mahal kita.” Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa akin, puno ng pagmamahal at pag-aalala. Ang kanyang pag-aalala ay hindi lang para sa akin, kundi para na rin sa ating magiging anak. Ang kanyang pagmamahal ay tila lumalalim, nagiging mas matatag, mas matibay.

Hungry Amara Masakit ang katawan ko, lalo na ang pagkababaë ko. Gosh! Hindi ko akalain na ganoon kalaki at ganoon rin kasarap. Namula bigla ang aking mukha ng maalala ko ang pagkalalakï nito. Pinahawak ba naman niya sa akin. Eh, ako na wala pa talagang karanasan sa ganitong eksena. Nailang talaga ako at sobrang nahiya.

"Wala akong maipagmamalaki sa'yo." "Pero pinagmamalaki kita, Mahal," mapagmahal niyang sagot. "Hindi ko alam kung sapat na ba ako sa'yo?" sabay yuko ko. "You're more than enough for me, Mahal." "Hindi ko alam kung..." napatigil ako ng idampi nito ang dalawang daliri sa labi ko.

Kaya hinayaan ko lang siyang yakapin ako. "Thank you," anas niya sabay halik sa ulo ko nang paulit ulit. "Ikaw para ka talagang bata, Mahal, daig mo pa ang kambal kong magtampo kong minsan." wika ko. "Lambing lang naman 'yon. Alam mo na gusto kong laging nilalambing at napapansin mo. Kita mo 'yon, Mahal." tanong niya.