Sa mga pagkakataong nagkaroon ako ng sugat sa lalamunan, ang unang bagay na napansin ko ay ang hindi mapigilang pangangati at pananakit. Parang may nakabara sa lalamunan ko, at madalas akong kinakabahan kapag nalalakasan ang pagkain o kahit pag-inom ng tubig. Isang damdamin na talagang nakakainis sapagkat kahit gaano pa man kaliful ang lasa ng kinakain ko, ang sakit ay laging nandiyan at nagiging balakid sa aking kasiyahan sa pagkain. Iba pa dito, may mga pagkakataon ding nagkakaroon ng pamumula o pamamaga sa paligid ng lalamunan na mas lalo pang nagpapalala sa sitwasyon.
Minsan, nagiging tanda rin ito na ako'y may panginginig o dry cough na nagiging sanhi ng kalituhan sa mga tao na nasa paligid ko. Ang panginginig na ito ay tila animo'y nag-uudyok na uminom ako ng tubig, pero nagiging mahirap ang bawat lagok dahil sa matinding sakit. Bukod sa mga pisikal na sintomas, may mga panahong nakakaramdam ako ng panghihina o pagkapagod na tila baga ang aking katawan ay kumakalaban sa isang hindi nakikita na kalaban. Madalas akong naliligaw sa mga tao, tulad ng kakilala ko na nagkaroon din nito, na nagsabi na talagang nakakaapekto ito sa iyong kapasidad na makipag-ugnayan.
Minsan naman, may karaniwang senyales tulad ng lagnat o pananakit ng ulo, na madalas kong naiisip na bahagi ng kahit anong simpleng sakit, ngunit kapag ito ay nagpatuloy nang matagal, syempre, nagiging sanhi ito ng pag-aalala. Mahalaga na ang mga ganitong sintomas ay laging pinapansin. Napakahalagang makinig sa ating sarili, at kapag naramdaman na tila may kakaiba, tulad ng higit na sakit o mga pagdaramdam sa lalamunan, dapat tayong kumonsulta sa doktor. Sa aking karanasan, natutunan kong hindi lamang ito isang simpleng sakit. Ang kagandahan ng pakikipag-usap sa doktor ay nagdadala ng kaalaman na makakatulong hindi lang sa akin, kundi pati sa mga tao sa paligid kung sino ang makakarinig."