Novel & Cerita You Will Be Missed In Tagalog

Tulungan ninyo po ako, gabayan ninyo kami. "Pero bakit wala ka doon, ate? h-hindi ka ba nila na-miss? paborito ka ng nanay, eh, ikaw ang palaging bukambibig noong mga bata pa tayo. Sigurado ako na nami-miss ka rin nila. Nalungkot nga ako, bakit kako wala ka, hinanap kita, pumasok ako sa magandang bahay pero wala ka naman. Kahit saan ay hindi kita makita sa panaginip ko. Pero alam mo, ate?"

Binuksan niya ang mensahe at napailing na lang siya nang mabasa kung ano ang nakasaad doon. [Babe, I miss you here already. I miss your smell, kisses and every touch of your hands… Sorry kung pinalayas kita. Hindi ko kasi matiis kapag katabi kita. Alam mo naman that you are hard to resist… sana gumaling na ako agad. Miss ko na kasi ang jerjer natin.]

Buong buhay ko kung saan man ako magpunta andun siya sa tabi ko. Hindi ko mapigilang lumuha dahil ngayon palang ay mamimiss ko na siya. Ilang buwan daw kasi sila mawawala. "Opo, Ma. I will miss you, mag-ingat din po kayo dun ni Tito." Pinahid ko ang luha ko bago ako humiwalay ng yakap sa kaniya. Nakita ko naman sa kaniya na naluluha din siya.

Lalo niya akong niyakap padiin sa kanya kaya wala na akong kawala pa. “ I miss every time you say my name. I missed you so much. ” umi-iling ako habang mangiyak-ngiyak na ulit habang s'ya ay nanatili paring nakayakap sa akin at naglilikot kung saan ang mga kamay. “ Mali 'to! Hindi na dapat natin 'to ginagawa dahil may asaw—”

bulong nito What? Humigpit ang hawak ko sa anak ko ng marinig ko ang sinabe ni Kiel. Lumipad na kami sa kawalan at kitang kita namin ang mga gusali sa ibaba hanggang sa matabunan na ito ng mga ulap. I gonna miss the philippines!

And I miss her so much. “I miss you… I really miss you, Vida.” Mahinang usal ko.

Nakakainis na talaga! "I super miss you, baby loves! Super-super! As in super talaga! I missed that lips. That voice. That face. That stare. Arggg! I missed everything about my baby loves! How about you, did you miss me ba?" Kahit hindi pa ako nakakapasok sa bahay ay rinig ko na ang litanya niya. Kailan pa nagkaroon ng haliparot sa bahay na ito?! Ang arte magsalita! Dali-dali akong pumasok para makuha na ang mga gamit ko para tuluyan na akong mawala sa buhay niya! Bilis-bilisan mong maglaho, Gara! Huwag kang makupad!

At nagtawanan na naman kami. "Seriously ma'am, feel ko talaga, para sa inyo ang post na 'yon eh!" "I miss you so much. 'Til we see each other again...It's not goodbye!" Exaggerated naman ang pagkasabi nito ni Bea, kasi with all the emotion pa, at talagang may papikit-pikit pa ng mata. "Oh 'di ba ma'am, na memorized ko pa ang post niya!" "Woooo....Kinilig talaga ako ma'am nu'ng mabasa ko 'yon kasi sure na sure talaga ako na para po sa inyo 'yon!"

Tukso niya sa akin. Umirap ako. "Sino kaya sa atin ang nagsabi nang 'Can I call? I miss your voice, please?' ako ba?" Humalakhak siya. "Well, it's true. I missed your voice. Hindi ka kasi nagre-reply sa mga message ko. Iyong mga reply mo lang ang pag-asa ko para marinig ko ulit 'yong boses mo." Kumunot ang noo ko. "Parang baliw 'to. Papaano mo maririnig ang boses ko kapag nagreply ako messages mo?"

tanong ko "Hindi pa kami nagkikita o nagkausap man lang. Bakit sa akin mo tinatanong 'yan? Ikaw ang nandiyan sa Pilipinas." "Ayts! Wala nga akong balita kung nasaan ka, kahit nga ikaw ngayon ko lang nalaman na nasa ibang bansa. Pareho kayong missing in action." kako "Wait, what? Anong sinasabi mong missing in action? Nasaan ba si Thunder?"