You Will Be Missed In Tagalog Novels & Stories

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

"Yo también te extrañé. Te extrañé mucho." "Sorry po if I was too mean. Sorry po kung may nasabi akong hindi maganda sa inyo. Sorry po kung nasaktan ko kayo. Ate, thank you for finding me. Thank you for bringing back my memories. I missed mamá, I missed papá."

O naghahallucinate kaya? "Miss? You don't know? Okay. Thank you." Pinaandar na nito ang kotse nito, leaving a trail of dust on it's wake. He called her Miss. Three times. Not Hope. Not Hopie. He wasn't Rain. Malamang pinaglalaruan lang siya ng kanyang mga mata. She just missed him so much kaya akala niya nakita niya ito... Wala sa sariling sumakay siya sa bus nang dumating iyon. Pero nang umandar ang bus at lingunin niya ang pinanggalingang bus stop, binaha ng alaala ang kanyang memorya.

Cheese sauce nakikilabutan ako sa ginagawa ko ( I miss you kiddo.) Teka what? Nag buffing yata yung utak ko. Wait wait wait, may nakakamiss kay-- " Miss mo ko?" ( Thank you for sheltering me. But I can't go back in your house anymore.) In our house? DITO? " Dito sa bahay?" may nakapunta na ba dito sa bahay, hindi ko manlang alam? ( What happened lately was just an accidental chance, kung ano mang nangyari nung gabing yon I'm very sorry I promise it will never happen again. I'm so sorry.)

Pagkapasok kaagad siyang pinahiga sa malaking kama at umibabaw sa katawan ko. "Why do I always miss you? There is no time, that I don't remember you... Siguro titigil lang itong utak ko sa pag- iisip sayo kapag may amnesia na ako." Ngumiti siya na may pagtututol sa huling sinabi nito. "Huwag naman po... Paano naman ako... Kung magkatotoo sakali baka goodbye Philippines na!" sabi niya. "Ano?"

Hindi na sumagot ang dalaga bagkus ay muli niyang hinarap ang puntod ng ina saka nagwika. "Things will never be the same without you, mom, and you leaving us has left a deep void in our hearts. We all miss you and wish you did not have to leave us so soon. Time is supposed to heal wounds, mom, but it seems as though all it does is make me miss you even more each day that you are gone. Sweet memories of you keep us going even when the pain of losing you is still so fresh in our hearts. Mom, we miss you so much. I have wept, I have cried, and I have grieved for you. My heart is in pain, and I miss you so much, mom. Oh, mom, why did you have to leave so soon? Just when I was finally beginning

"Did you miss your family?" Pagak akong natawa sa tanong niya. Na-miss? Ni minsan hindi ko sila na-miss. Kung na-miss ko sila, edi sana niyakap ko nang mahigpit ang pinsan ko nang aksidente kaming nagkita noong nakaraang araw.

Wow. Biglang may yumakap sa tiyan ko at hinalikan ulo ko. Saka ibinulong na, “I will love you till death do us apart. Kundi isama na din kita kapag namatay ako.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

seryoso nitong wika Kaagad din naman akong napatango. Dahan-dahan ang hakbang na naglakad ako palapit dito at nang makalapit, tuluyan na din akong yumakap dito. Mahigpit habang hindi ko na mapigilan ang maiiyak. "Dad, I missed you! Miss na miss ko na po kayo. Ako po ang paborito niyong anak at alam ko na po ang pagkakamali ko." umiiyak kong sambit.

Panibagong sugat na naman para sa dalaga. "Mommy, Daddy, I miss you so much. Gabi-gabi akong umiiyak kung alam niyo lang. Patawarin niyo ako kung kinailangan kong umalis pero huwag po kayong mag-alala dahil hindi ko na po iyon uulitin. Mahal na mahal ko po kayo."